sen çığlık atıyorsun, kocaman bir çığlık ve uzandığı yol hiçlik, bu çaresizliğe dayanmak çok zor hissediyorum.Kendini düşün her zaman her saniye kendi yaşamını düşün ve güzelleştir mottosu ile devam ederken bazen o kadar aciz kalıyorum ki, çünkü kendimi düşünüp saçmalığın içine battığımi hissediyorum. Hayatı sorgulamayı asla bırakamıyorum, anın içinde kayboluyorum. dışarıdan tekrar kendine bakıp anın içinde kaybolmanin ne kadar boktan olduğunu görüyorum. çok geçmişte kazandığımi düşündüğüm o sikik duyguya düşüyorum. Taktiksel yaklaştığım her şeyi kazanırken kendime ait duyguları yaşamayı unuttuğumu görüyorum. Yazarken özgürsün, bir günlüğün var ve sadece acılarla dolu. Aslinda anın içinde ne kadar mutlu hissettiğini unutuyorsun. ve yine aklıma şu geliyor, affediyorum, unutmuyorum.