@ahvec - Tumblr Blog

günlerce kendi kendime mırıldanıyorum

y a z a m ı y o r u m.*

içim seviniyor gene bu kaçıncı sevgi, sevgi mi

sevinç mi artık sözcüklere inanmıyorum. sözcükler yanıltıyor beni. ağzım kafamdan ırak. neye yakın ağzım?

ninni gibi, böyle dinle. herkes uyuyor. ben de uyuyorum, de. ışığı kapa da ben seni uyutayım.*

#tezer özlü

romanlar

birisi demişti ki; daha gidecek çok yol var, bu sıkışmışlığın niye.

d a h a g i d e c e k ç o k y o l v a r.

ahvec

bazı yolların, varış değil sadece daha çok kendinle çarpışma olduğunu da

ş i m d i d e n b i l z e y n e p !

#taşlanacağını unutma.*

#anakara seyir defteri fanzin 2023

Anne ben göbek bağından değil de bir uçurumun kökünden mi beslendim?

#ahvec #alıntı değildir.

toprağa değil, zamana gömdüm bazı şeyleri. çıkar gelir sanıyordum; hiçbir şey dönmedi.

#ahvec #alıntı değildir.

norvectehayalibirkitapci

geriye, birkaç küllük dağınıklığı.

tahattur-deactivated20151217

eğer arkadaşının birisi ölürse, annesi, babası ölürse kardeşi ölürse, komşusu ölürse ve bakkalı ölürse, öğretmeni ölürse, sevgilisi ölürse hatta kedisi köpeği ölürse, birileri ölürse arkadaşının, çünkü o onları eğer seviyorsa, bitkisi ölürse, balığı, muhabbet kuşu ölürse, atı ölürse ve dedesi ve fili de ölürse, arkadaşının teyzesi ölürse, halası, dayısı, amcası, kuzeni yeğeni ölürse, birileri mutlaka ölürse arkadaşının, belki sevmiyorsa da öyle ölürse, arkadaşının uzaktan bir tanıdığı ölürse, arkadaşının çocuğu ölürse, çünkü çocuklar da ölebilir bunda bir şey yoksa, yakından bir tanıdığı eğer arkadaşının ölürse, o zaman birisi ölmüşse arkadaşının yanına gidip dersen ki: arkadaşım, senin bir şeyin öldü. bu yüzden başın sağ olsun, seni oldukça sever ve taziyelerimi iletmek isterim, iyi olmanı dilerim, her şey geçer, mekanı cennet olsun, toprağı bol olsun, allah günahlarını affetsin, sen canını sıkma, üzülmeni anlıyorum, doğrusu, ne kadar iyi birisi idi o ölen, çok severdim onu, hiç unutmayacağız, hep hatırlayacağız, mezarına da bile gideriz, nasılsın, dersek ve sıkı sıkı sarılabilirsek.

arkadaşımızın ama kendisi ölürse kimseye gidemiyormuşuz. durup durup. bir ağaca mı belki, sarılmaya. koşmak isteği. saatte çok kilometre hızla.

salak!

şimdi kime başın sağolsun diyeceğim. ciddi soruyorum lan. başın sağolsun tam olarak ne demek ve işlevi nedir. yeni transferleri duydunuz mu teyzecim. ilk kez arkadaşım ölüyor çok heyecanlıyım. elime yüzüme bulaştırıyorum her şeyi. gidip gidip bir ağaca sarılsam, insan olsa canı acır.

eğer arkadaşının birisi ölürse.

#*

düşüncelerimi başımda taşımayacağım. onları perdelerin arasına sıkıştıracağım, biraz güneş yesinler, biraz solsunlar.

#ahvec #alıntı değildir.

evham

En sonunda bu evde kapı, pencere bırakmayacağım. O zaman anlayacaksınız.

karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında. öyle yoruldum ki, yoruldum dünyayı tanımaktan. saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda. acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman, acıyla uğraşacak yerlerimi yok ettim. ve şimdi, birçok sayfasını atlayarak bitirdiğim kitabın başından başlayabilirim.*

evham

bunaldım, bunalmaya devam ediyorum ve sanırım küfür doldum.

omurgamdan sökülüyor bütün çocukluğum!*

#ahvec #alıntı değildir.

bazı günler kendimi ince bir camın arkasında gibi hissediyorum. her şey çok yakın, ama hiçbir şey bana değmiyor! ben onların içine sığmıyorum, onlar da bana. son zamanlarda kendimi bir cümlenin ortasında unutulmuş gibi yakalıyorum. başlamış ama bitmemiş, anlamı yarım kalmış. belki de hayatım hiçbir zaman tam bir cümle olmadı sadece birbirine eklenmiş, bağlaçlarla zor tutulan parçalar.

ve yine de devam ediyorum. çünkü durmak da bir cevap değil. hızımı kaybettim ama yönümü hâlâ arayan bir şeye döndüm. büyümek dediğim şey de giderek daha tuhaf bir şeye dönüşüyor. bir varış değil, bir eksilme gibi. bazı parçalarım geride kalıyor ve kimse onları kayıp saymıyor.

ama yine de, bütün bu dağınıklığın içinde küçük bir şey var: tamamen yok olmadım!

sadece ben. arada. bir yerlerde. hâlâ!

#ahvec #alıntı değildir.