çaresizlik nedir, nasıl anlatılır. bkz: attila ilhan.
Noah Kahan
h
No title available

@theartofmadeline
Not today Justin

bliss lane
Claire Keane
No title available

❣ Chile in a Photography ❣
The Bowery Presents
EXPECTATIONS
Sade Olutola

titsay
Monterey Bay Aquarium
Xuebing Du
cherry valley forever
Color Me Curious
untitled
d e v o n

shark vs the universe
seen from United States
seen from Mexico

seen from United States

seen from South Africa
seen from United States
seen from Brazil

seen from Belgium
seen from Venezuela
seen from Pakistan
seen from Venezuela
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Spain
seen from United States

seen from Italy
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
@alelacele-blog
çaresizlik nedir, nasıl anlatılır. bkz: attila ilhan.
Seni çok anıyorum ama arayamıyorum. Çünkü biz, birbirimizi acıdan öldürürüz.
O kentte kimse mutlu olmadı, ama kimse de mutsuz değildi. Çünkü kimse inanmaz mutluluğa. O kenttesin. Bana kış mevsiminin ve ölümlerin şarkılarını bırakıyorsun.
Tezer Özlü
“Kaderini çizerken cetvel kullanamazsın.”
Murat Menteş
Hayatta çoğu zaman asıl ihtiyacımız olan şey de budur işte, sağlam kalan parçalarımızı toplayıp kör bir kararlılıkla yolumuza devam etmek.
ve seni en çok sarhoşken dizime yatırmayı isterdim. dizim; sana ömür boyu yastık, ölüm boyu mezar taşı olabilecek kadar müsait.
-mavi tuğba karademir (via birkaybedenlerkulubu)
‘Peki insanlar nerde?’ dedi küçük prens.’ İnsan kendisini çölde çok yalnız hissediyor. ’ 'İnsanların içinde de öyle hissedersin.’ dedi yılan. 'Arada pek fark yoktur.’
Küçük Prens #küçükprens #kafkaokur #lepetitprince
Mutsuzluğuna hiçbir çare aramıyorsun ve en büyük acının kendininki olduğunu düşünüyorsun. Dünyadan haberi olmayan bütün geri zekalılar gibi. Hakan Günday
Hiçbir şey söylemeden yüzüme baktı. Şimdi bana öyle geliyor ki, sanki yüzüme bir gün bir gece baktı.
Sait Faik Abasıyanık (via yeni-edebiyat)
Dostoyevski epilepsi hastası, homofbik ve iflah olmaz bir kumarbazdı. Oğuz Atay sevdiği kadına yakın olabilmek uğruna karısından boşanıp sevdiği kadının kocasıyla arkadaş oldu evlerine daha sık gidebilmek için. Salinger yaklaşık kırk yıl evinden dışarı adım atmadı, tek bir kare bile fotoğrafı çekilemedi. Yusuf Atılgan Türk Edebiyatının kilometre taşları sayılabilecek iki büyük eseri yazdıktan sonra (Anayurt Oteli ve Aylak Adam) insanlara küstü, bir köye yerleşip otuz yıla yakın neredeyse tek bir satır bile yazmadan çiftçilik yaptı. Althusser elli yıldır birlikte olduğu ve taparcasına sevdiği karısı Helen'i bir sabah yanıbaşında uyurken elleriyle boğdu, bu boktan hayata daha fazla katlanmasına seyirci kalmaması için. Stephan Zweig'de tıpkı Althusser gibi yaptı, tek farkla, o tabanca kullandı karısı ve kendisi için. İnsan ırkına duyduğu güvensizlik Walter Benjamin'i Fransa sınırında kendi kafasına sıkmaya zorladı. Hemingway yalancının tekiydi, Jean Genet gasptan tecavüze kadar bulaşmadık suç bırakmadı ve ömrünün yarısını hapiste geçirdi. Kierkegaard çok sevdiği nişanlısı Regine Olsen'i terk etti, çok sevdiği için. Ömrü boyunca hep acı çekti bu yüzden ama soranlara da yaptığının doğru olduğunu söyleyip durdu. O kadar çok seviyordu ki Regine'i ve o kadar nefret ediyordu ki kendisinden, evlenip onun kendisine ‘maruz kalmasına’ izin veremezdi!.. En sevdiğim yazarlardan bir kaçının kısa yaşam öykülerini anlatmaya çalıştım. Bir yerlerde bir terslik var ama nerede bilemiyorum..
Ali Lidar
… Daha samimi olayım ister misiniz? Bu yaşadığım hayat o kadar benim değil ki herhangi bir saatimde birisi gelip de bana “Haydi kalk, sıran geldi, kendi kendin ol!” diye bağırsa sanki böyle bir şey mümkünmüş gibi inanıp koşacağım. Bu his bende o kadar kuvvetli… Herhangi bir kalabalıkta kendimden başka herkes olmağa razıyım. Ah bir elbise değişir gibi hüviyetini değiştirebilmek, lalettayinin içinde kaybolmak, bir avuç kum içinde, bir kum tanesi olmak ve böyle olduğunu dahi bilmemek. Ne bileyim, bir maske, bir numara, bir sicil varakası, bir manivela, bir çark, bir düğme, her şey olmak, yalnız…
Eskiden bayramlıklarımızı geceden hazırlardık sabah erken kalkıp giyerdik şimdi halen pijama ile dolaşıyorum.
Her bayram anarım bu postu