Poruszę w tym poście ważną kwestię „pr0 4n4” i myślę, że chcesz tego posłuchać.
Po co istnieją „motylki”?
Tak już się przyjęło w naszej uroczej wychudzonej kulturze, nazywamy się motylkami.
Każdy z nas cierpi. Nie możesz skłamać i powiedzieć, że jesteś szczęśliwy/a.
Jednak te fora i blogi istnieją po coś.
Możesz być zaznajomiony/a z tym terminem. Jeśli nie, to pozwól, że ci wytłumaczę.
„Redukcja szkód – wszelkie działania, których celem jest minimalizacja rozmaitych szkód i zagrożeń związanych z ryzykownymi zachowaniami. Najczęściej terminu "redukcja szkód" używa się w odniesieniu do narkomanii i innych uzależnień”
Nasza choroba to uzależnienie. Od cyfr, które widzimy na wadze, od obejmowania naszych rąk palcami i patrzenie czy cokolwiek się zmieniło, 4n0r3ks1a, to nic innego, to ogromne uzależnienie. Jednak fora motylkowe pomagają nam.
Przyznasz, że bardziej chce się żyć gdy masz kogoś bliskiego, kto ma podobny problem. Tym, że my sobie tu żyjemy, nie krzywdzimy nikogo. Osoby, które oglądają nasze posty, „z zewnątrz”- tak zwane, nie przychodzą tu bez powodu. Czasami nas wyzywają (Powodując większą krzywdę, niż my), a czasami próbują pomoc, co jest miłe, czasami potrzebne. Jest tez inna grupa osób, która tu przychodzi, tak zwane „jebie tą chorobę, jebac was wszystkich i ogólnie zabijcie się, bo sama mam kompleksy/byłam kiedyś chora”. Poznałam dużo takich osób i mam jedną poradę, wyjdźcie z tumblra i przestańcie żyć kompleksami i tym, że w głębi duszy sami chcecie być chudsi i chorzy. Idźcie na terapie.
Motylkowe fora istnieją tylko aby zredukować krzywdę która dzieje się mi, tobie, ogólnie nam.
Nie wywlekamy naszej „ideologii” dalej, mamy zamkniętą społeczność.
„Pro”, wcale nie oznacza zawsze „za”.
Są tutaj osoby, które nie są gotowe aby się wyleczyć.
I to jest fakt. To co tu robimy, zostaje tu. Osoby które wywlekają to na osoby zdrowe, nie są normalne, raczej musisz mi to przyznać. Tu chodzi o nas, nie o zdrowych psychicznie ludzi.
Każdy z nas ma inny powód i każdy zasługuje na szczęście, ale nie jesteśmy gotowi zacząć leczenie.
Mamy dwie drogi: leczenie i pogorszenie się naszego stanu, nie ważne co się wydarzy, jesteśmy wartościowi.
Czujemy się nikim znaczącym. Umierającą, powoli niszczącą siebie istotą. Każdy z nas jest w rożnym stadium choroby, każdy z nas ma różne problemy psychiczne.
Jednak istnieje jedno miejsce, gdzie możemy dostać wsparcie.
Czy twoja zdrowa przyjaciółka wesprze cię w twojej krzywdzie? Nie.
Czy inne osoby chore cię wesprą w robieniu sobie krzywdy? Tak.
I tak, i nie. Przecież i tak chcemy to robić. I tak chcemy robić sobie krzywdę, nie chcąc innych ranić. Nie ma dla nas innego miejsca, nie ma nikogo kto zrozumie, że nie chcemy się leczyć.
To jedyne miejsce gdzie mamy kogoś, kto dzieli nasz los.
Drogi motylku, jesteś wartościowy i nie robisz nic złego. Szukasz swojego miejsca i znalazłeś go tu.
Jeśli tego typu posty, które pomagają nam bardziej zrozumieć nasze zachowania, są według ciebie ważne to proszę o reblog. Myśle ze większość powinna wiedzieć, że nie robimy nic złego innym, że nie jesteśmy gotowi.
Dziękuje ze mogłam wam to wytłumaczyć. Kocham was.
baratheonpilled
amandla
andulkaphoto
