İlk defa nasıl başlayacağımı bilmiyorum. Yazı yazmaya ortaokulda başladım. Başladığımda ailem dahi bilmiyordu. Sonra liseye geçtim bir edebiyat hocası ile tanıştım. Dünyalar tatlısı bir kadındı. Tam bir rol modeldi.
Okul dergisi için yazı yazmak istediğimde bana ‘Daha çok var, o zaman gelirsin, konuşuruz’ demişti. ‘Bugün varız, yarın yokuz’ demişti. Ben de şakayla karışık ‘Hocam ölmeyiz herhalde?’ demiştim, gülümsemişti.
Hocam çok yokmuş ki… hiç yokmuş. Kendi yazılarımı ilk ciddi okuyan, kalemime ilk eleştiriyi yapan kişi siz oldunuz. Dersime hiç girmediniz ama sizi, dersime giren hocalarımdan bile çok sevdim. Bir yılda olsa, iyi ki tanıdım sizi. Sizi seviyorum. Mekânınız cennet olsun.










