Domtis

Ne meyve ne sebze, hem meyve hem sebze!

[blogdomtis]

Boşanma Patlaması

Nihan Güneli – Canımız Sokakta!: Hollaback! Istanbul kurucu üyesi ve avukatı İnanılması güç bir rekora imza atarak geçen yaz tam 17 düğüne gittim. Saymadım ama herhalde son 5 senede gittiğim düğün sayısı 50’yi geçmiştir. Neler olmadı ki bu beş senede: Kır düğünü de gördüm, kış düğünü de; çeyreğimi teknede de taktım, nikah salonunda da; morali çok bozuk gelin ve damatlar da gördüm, çok eğlenmekten…

View On WordPress

[blogdomtis]

25 Kasımlar, Verilen Mücadeleler...

25 Kasımlar, Verilen Mücadeleler…

Bugün 25 Kasım 2015. Birleşmiş Milletler tarafından Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü olarak belirlenmiş, özellikle Türkiye gibi kadına yönelik şiddetin hayatın her alanına yayılmış olduğu ülkelerde ciddi anlamda üzerinde düşünülmesi gereken bir gün. 25 Kasım bir mücadele günü olarak belirlenmiş olsa da, bugün de geri kalan her gün gibi gazete ve televizyonlarda kadınların…

View On WordPress

[blogdomtis]

die Nächstenliebe: Love thy Neighbour

die Nächstenliebe: Love thy Neighbour

Lisans öğrenimimin son yıllarında insan haklarının farklı alanlarına baktığımız bir derste, hocanın tavsiyesiyle haftasonları Tarlabaşı’ndaki Göçmen Dayanışma Mutfağı’na yardıma gidiyor, sonra da etrafta dolanıp her hafta gözlemlediğimiz mahalle yaşamını, mahallenin geçirdiği mutenalaştırma süreçlerini konuşuyor, çektiğimiz fotoğrafları paylaşıyorduk. Her yeni Tarlabaşı ziyaretçisi gibi,…

View On WordPress

[blogdomtis]

Eşitleştiremediklerimizden misiniz? Fıtrat, bu memlekette yanlışların ve haksızlıkların yorganı. Çünkü bu ülkenin de fıtratında düşünmeden, çabalamadan her türlü derdin, yanlışın etrafında dolanmak ve kısa yoldan sorunları çözüyormuş gibi yapmak var. 

[blogdomtis]

Bu amcaların bilmedikleri şeyler var!

Bu amcaların bilmedikleri şeyler var!

Bazen şu içinde yaşadığımız ülkeye bakıp bu kadar da zihniyet yoksunu olamayız diye haykırasım geliyor.

Yıl olmuş 2014, insanlar her gün daha iyisini, daha farklısını düşünmeye, yazmaya gayret ediyor. Okuyor, gözlemliyor, düşünüyor, düşündürtüyor. Hala gösterilmesi gereken çabalar var, bu konuda kimsenin şüphesi yok. Fakat genel çizelgeye baktığımızda ben inanmak istiyorum ki yapıcı olmaya…

View On WordPress

[blogdomtis]

BİR DİKDÖRTGEN KUMAŞIN ANLATTIKLARI

BİR DİKDÖRTGEN KUMAŞIN ANLATTIKLARI

Bayrakla ilk yakin temasımı ilkokulda yasamıştım. Duvarda asılı duran ve her gün bakmam gereken bir sembolden, çizmem gereken bir resme dönüşmüştü bir ders içinde. O gün bu gündür hala çizemedim o yıldızı olması gerektiği gibi.

Sonra öğrendim ki çizmesi zor bayrak sadece bizimkisi değilmiş, herkesin varmiş bayrakları. Ama sadece çizmeye çalişmak yetmezmiş bayrakları, sonra bunu öğrendim bu…

View On WordPress

[blogdomtis]

Ölmemenin Günü Bugün 26 Mart, Ölmeme Günü. Duymayanlarınız varsa, ufacık bir neşe kırıntısına deli gibi ihtiyaç duyduğumuz şu günlerde size Ölmeme Günü hikayesinden bahsetmekten memnuniyet duyarım. 

[blogdomtis]

Oğullarını Kaybeden Aileler Dernek Kuruyor

[blogdomtis]

Okuyacağınız İçerİk Tamamen Gerçek Olaylara Dayanmaktadır

Ve Dalya yineledi.. “Kimsenin bana vurmaya hakkı yok; benim de kimseye vurmaya hakkım olmadığı gibi..”

Ne yapmak istediğini bilmezcesine yaz sıcağını gidermek için bir ufak rüzgara tutulmak istedi Dalya. Elinde buz gibi ciniyle, danstan terlemiş ensesinde bir parça rüzgarı hissetmek için kendini diskodan dışarı atıverdi. Toplu vakitlerinden kalma poposunu örten delikli hırkasını çabuk hareketlerle…

View On WordPress

[blogdomtis]

Türkiye'de Domtis olmaya çabalamak [1]...

Türkiye’de Domtis olmaya çabalamak [1]…

Bir taraf tutmamanın imkansız olduğu bugünlerde Türkiye’de en zor şey domtis olmak. Herkesin birbirine gani gani sövüp saydırdığı, gerçeklik olgusunun körü körüne bir taraftarlıkta vuku bulduğu şu sıralar ben neyim, kimim ve nerdeyim bilemez oldum.

Sabah gazeteleri açtığınızda A-Z skalası genişliğinde farklı farklı haberlerin hangisine inanacağını şaşırma, internette ses kayıtlarının tokat etkisi…

View On WordPress

[blogdomtis]

Âlâ Portreler

"Eğer birinin bir hedefi varsa, o hedefe gitmek için kendine hayal tarlasında (şurası yani) bir resim, bir fotoğraf, bir yol, bir güzergah belirlediyse aslında o kadar da zor değil beklemek."

[blogdomtis]

Manifesto

Aklında, cevaplarını bulamadığı soruları olan Mebla soruların tanımsal varlığına güvenerek kafasındaki bir milyon ?’ni bir kalemde silip atmadı. O, soruların bir yerde, bir şekilde, herhangi bir kimsede cevaplarının var olduğuna inandı. Günün birinde karşısına biri çıkıverecek ve o cevabı bilinmeyen soruları tek tek yanıtlayacaktı.

Günlerden bir tanesinde, o bilinmeyesi cevapları verecek kimse çıkageldi. Adı Filozof idi. Onun da sayısı bilinmeyen soruları vardı aklında. Ama Mebla’dan farklı olarak; o, cevabını bilemediği soruları ille cevaplandırabilmenin peşinde koşmuyordu. O da hayatının geri kalanında, sorularından mahrum kalmamak, hep soruyor olabilmek isteğiyle kafasındaki bir milyon ?’ni bir kalemde silip atmadı.

Filozof yavaş ama emin adımlarla Mebla’ya da soruların cevaplarını bulmaktansa onun üzerine düşünmenin ve bu sürecin yeni sorular doğurmasının güzelliğinden bahsetti. "Çünkü," dedi filozof, "soru sorabilmek de zordur bazen. Hayatın içinde koştururken durmak ve sorabilmek... Hatta bazen sorabilmek cevaplamaktan daha zor bir hal alır. Neden diyebilmek, nasıl diye düşünebilmek... Kimi domates der çıkar işin içinden, kimi domatiz, kimi ise domtis. Bu yüzden zordur soru sorabilmek; farklı cevaplara açık olmayı, toleransı ve tahammülü gerektirdiği için; pek çok cevap bir araya gelip orta bir soru altında yeni bir orta yol bulmayı göze almaya cesaret edebildiği için."

Filozof ve Mebla artık sorularını konuşup tartışabileceği bir grup insanla çevriliydi. Soruların cevaplarını bulabilmek değil; sorularını sorabilmek ve dinlendiğini bilmek en güzeldi. Şimdi o insanlar, iş güç ve hayat gailesi arasında, kafalarında ?’lerini önlerine alıp sayfa başına geçtiler; sorular daha çok konuşulsun, daha çok tartışılsın, daha çok yeni sorular gökten yere düşsün, sorulacak sorular hiç bitmesin diye.

Domtis, düşündükleri yüzünden tek başına olan/olduğuna inanan o tek bünyelere yalnız hissettirmeme arzusuyla dolu. Domtis der ki, her düşünce, her ? var olmaya değer; çünkü domtis dışarıdan koca bir bütün, ayrılmaz bir klan gibi gözükse de, aslında içinde çürüğü, tazesi, lezzetlisi, kekremsisi bir sürü çekirdeği var; hepsi birbirinden farklı olan. Kolayca ayrılabilirler bu çekirdekler birbirinden; ama bir arada durabilmeyi, bir başka söylemi dinlemeyi, anlamayı ve toleransı öğrenebilmiştirler.

Akıllarındakileri kafalarından, kalplerindekileri kafeslerinden çıkartabilmiş; üç ile üçü çarpıp “masaya dokuzu koymuşlardır.”