Development of an Electronic Notice Board for ——- ; Jehan Martinez and Sarah Lynn Santiago
It was on our second semester during our fourth year. Sinabihan na kaming lahat na malapit na kaming mag title defense para hindi na kami sumabay or makisiksik sa schedule ng mga graduating from our department - ECE, EE and COE. Syempre, since wala kang idea sa gagawin mo, all we did was research for possible thesis titles. Ang dami naming nahanap ng thesis partner ko online pero lahat yun rejected. Mga kaklase namin unti unti ng naaapprove yung title or topic na gusto nila. Araw-araw kaming pabalik balik sa dalawang advisers ng ECE, lahat rejected. One time, nasabihan pa kami ng, “Hindi yan pwede eh kaya ng gawin yan ng mga highschool ngayon.” Nashock talaga kami dun kasi iba na pala highschool ngayon ha, kaya na mag Android based. Charot! So ayun na nga, pag walang klase, nagreresearch kami sa may graba (boarding house ng kaklase namin) kasi walking distance lang siya from school tapos pasok ng school para magpacheck, pag rejected balik, laging ganun. Until, tinanong na kami ni Sir C, “Wala na ba kayong maisip or mahanap na title?” We answered na wala na talaga with matching pagod na pagod na expression kasi lakad ng lakad. Lol. So, binigyan kami ni Sir ng possible topic, all we need to do was research hanggang sa may napakita kaming proofs na ganto ganyan, na ito yun ito yan.
Fast forward… Defense na. Batch namin yung nauna kasi dapat present ang technical critic namin na si Sir O. (Uggghhh, namimiss ko na si Sir O. Isa kasi siya sa kakampi namin sa dept namin. Huhuhuhu i crei) I cant remember kung anong date yun basta nakapagdefense kami and wala namang problem sa batch namin, approved lahat kaso sinuggest ng panel namin na baguhin yung thesis title namin to Local TV Station kasi misleading daw yung title namin.
Eto na, 5th year na kami. For outline, dapat plantsado na yung plano niyo for your thesis. Alam mo na dapat yung possible materials na gagamitin, softwares na gagamitin, places kung san kayo magiinstall and a lot more. Of course, wala pa rin kaming idea so all we did was ask for help or copies ng mga thesis ng naunang batch samin. Mababait naman sila and close naman namin so, tinutulungan din kami and yung thesis namin is a development of one of the thesis ng recently hired na instructor. 2 years ahead yung batch nila samin. Eto na yung time na nagpapaturo kami kung san-san. Natambay sa mga faculty. Di na halos natutulog para makapagpaturo online sa mga ECE graduates ng school namin. Pakapalan na ng mukha kumbaga.
Fast forward… Defense na. Excited na kami kasi yung mga morning batch, petiks lang daw yung defense nila. Afternoon batch kami. Una kami sa afternoon. May umupong bagong panel samin, as in saming magpartner lang ha. Yes, part siya ng department namin pero EE siya. Pumalit saglit sa department chair namin kasi busy daw ata sa meeting. We can say na isa siya sa ka-close naming professor kasi lagi niya kaming pinagtri-tripan ni Jehan. So ayun na nga, presentation ng ppt, explain ng outline namin and sagot ng questions. Hanggang sa nagsalita si Sir R. BOOM! Ang dami niyang pinansin sa outline namin, bakit ganto bakit ganyan, nasaan yung ganto ganyan, dapat may kasama ng ganto ganyan kasi outline na, bakit analog pa rin pero going na tayo sa digital TV ganern. Yes, ngangerz kami pero revision lang naman ng outline namin, ilagay lang daw namin yung mga hinahanap ni Sir. As soon as paglabas namin, nakangiti na lang mga kaklase namin and sinasabi na “Grabe!” “Nasabon kayo ah!” “Di na namin kayo narinig na nagsalita ah puro si Sir R nalang.” Hahahaha!
Nahirapan kaming ayusin yung outline namin kasi ang daming pinaayos samin kahit na kami yung pinaggayahan ng outline papers ng mga kaklase namin pero at the same time, kahit isa kami sa huli, good thing siya kasi nalelessen yung bigat para sa final part ng thesis namin kaya thankful kami kahit sobra kaming nasabon that time.
And yes, happy ako na ka-close pa rin namin si Sir R. Gulat nga ako nung kinwento ni Mam V na si Sir daw yung nagsabi na icheck si Santiago sa list ng board passers kasi nga adviser siya ng kuya ko. Singit lang talaga to. Namiss ko bigla si Sir eh. Hahahahah!
ETO NA TALAGAAAAAAAAA, GRADUATING NA KAMI. Eto na yung time na pagkapasok na pagkapasok palang namin galing sa semestral break, sinabihan agad kami na pwede ng magsimulang magfinal defense by next week. So kami, napa-woah. Eh yung moment na yun, nagpreprepare palang kami ng materials para sa thesis namin and after a month pa or 2 months ata yung dating ng pinaship namin na modules from abroad kasi not available sa local yung module na mas makakapagpaganda or stable ng signal namin. By the way, yung thesis po namin is dapat makapagbroadcast ng kung anek na playing sa input which is my laptop sa buong school. Bale, may sarili kaming channel. Nakapagbroadcast kami ng something about sa school, about sa recent achievements or board passers pati nga picture ng klase namin binroadcast namin. Lol. So yun nga, wala pang ready by november kasi hindi po siya ganun kadali lalo pa’t may mga pamatay pa kaming subjects na tutulungan kang mabaliw sa hirap. Charot! Hahahaha!
Pag syempre natapos na yung prototype, may testing pa yan. By january, testing na kami. Akala namin makakapagtest na agad agad. Yun pala kelangan pa namin magpapirma sa kung anek anek kasi magiinstall kami ng antenna sa tatlong building ng school namin. Isa para sa transmitter (highest building inside our campus) at dalawa para sa key points ng campus namin, dulo dulo kumbaga. (No need to explain why kasi mas mahabang usapan pa and technical things yung dapat iexplain.) So ayun na nga, ECE week nun pero di kami nakakapagenjoy kasi nagaasikaso kami ng thesis, paalis alis kasi kami. Laging wala kasi yung mga dapat pumirma hanggang sa finally, napirmahan lahat at pwede na kaming magsimula ng installation ng antennas namin. Unfortunately, ayaw gumana sa school. Walang narereceive yung TV and mobile phone na may built in na TV pero umiinit transmitter namin, so meaning nagtatransmit siya. Eto yung time na kung kani kanino na kami nanghiram ng TV and phone para sa testing. Buti nalang may mga mababait ang puso at nagpahiram. After ng isang problem, eto naman yung time na kami lang ni Jehan yung magbubuhat ng TV and mga gamit namin kung san san para lang makapagtest. Yes, buhat namin yung TV, laptop na mabigat haaa, extension na sobrang haba, transmitter namin na dapat pagkaingat ingatan at mga antenna. So ayun na, nasanay na kaming magbuhat ng mabigat, maarawan, matuyuan ng pawis dahil sa thesis namin na kelangan ng buhat at lakad kung san san. Kaya thankful kami sa mga boylet namin, RJ and JV kasi pag pwede silang tumulong, pupunta sila samin para samahan kami. Thankful din kami lalo kay Charice. Sobraaaa! Nung di pa kasi okay thesis nila, sinasamahan niya muna kami para magbantay ng thesis namin kasi kelangan naming mag-ikot. If mababasa niyo man to, thank you so much.
By february, ready for evaluation na kami kasi naayos na namin. Bago magsimulang magpaevaluate, dapat makita muna ng panel na working siya and okay na. Ang saya namin nun kasi puro magagandang feedbacks lang yung sinasabi nila pwera sa misleading daw ULI yung title namin, ibalik daw sa notice board, ganun. Ang isang problem is, wala yung isang panel, so kami yung lalapit para ipatingin sakanya. Eto na naman si problema. Hahahahaha. Ayaw niyang pumunta sa building kung san nakabased yung TV namin and antenna. Magtayo daw kami ng bagong antenna just for him and gumawa kami ng panibagong video na ibroadcast. Wala na kaming extrang antenna that time. Wala kaming sample pictures ng mga passers nun kahit batch yun nina Kuya. (Ang ginawa nalang namin nagpicture sa mga tarp o kaya nagstalk sa kanila. Lol.) Kulang na rin sa oras. Wala pang pasok kinabukasan nun. Di ko makakalimutan yung iyak ko na yun. Wala na kong pake kahit makita ako ng mga kaklase kong naiyak. By His grace, nagbigay siya ng magpapahiram ng antenna, so nabuhayan na naman kami kaso di stable yung signal ng antenna kaya sabi ko kay Jeh, uuwi ako, babaklasin ko antenna namin. Umuwi ako, sinamahan ako ni RJ. Trike kami pauwi ng Kaytapos. Binaklas namin sa taas yung antenna namin tutal okay lang kay mudrakelz yun kasi kami naman ni Jeh gumawa ng antenna na yun. Bale, nakapaginstall na though sobrang hirap magevaluate kasi sobrang lakas ng hangin kaya ang ginawa namin, isa yung magpepresent ke Sir A, isa yung hahawak sa antenna which is nakakaground siya. Promise! Tiis ganda. Lol. So, okay na yung panibagong installation kaso nagrequest uli si Sir na bakit ganun yung TV namin, may likod pa. Wala daw bang mahanap na maganda gandang TV? Hahaha eto na naman ang luha namin. By His grace uli, may nagpahiram ng flat screen TV at dinala sa school. Okay na working na. Hayaan lang daw namin na magpresent yung thesis namin dun. Madaming napormahan, nagalingan at natuwa. Dumaan yung ibang panel, bakit daw namin ginawa yun, sumagot nalang kami na pinagawa ni ano. Ngumiti nalang adviser namin na parang sinasabi na kaya niyo yan. Ang saya saya namin kasi si Sir A napasabi ng, “Ahh, maganda naman pala yung quality eh.” After niyang makita yun, nagligpit agad kami at ready to start our evaluation na. Natapos agad yung evaluation namin by ilang days lang ata yun. Di ko na maalala. Hahaha.
Fast forward… Nag-aayos na kami ng papers ganun. Isa kami sa nauuna. I can still remember nung first day na magpapacheck kami ng papel namin, tinawagan ako ng kaklase namin, saying… “Sarah, kayo nalang yung aabot. Pati ata sina Joice. Suko na kami. Wala ng pag-asang aabot kami. Galingan niyo. Wag kayong susuko para may gumraduate sa atin ng on time.” By those words, naluluha kami ni Jehan habang nag-eedit ng papers. Yes, nalulungkot kami pero hindi dapat namin indahin kasi kelangan. Mind over matter nalang to. Physically tired and emotionally tired na kaming lahat. Fast forward… Defense na. And oo, una kami sa ECE. Yung panel, nagandahan sa thesis namin, pinakita namin yung proofs na okay ang prototype namin. Patapos na sana yung def, minor revisions nalang sana ang problema namin kaso itong si Sir A na nagpahirap samin sa evaluation, ang daming pinuna. Dapat daw ganto, dapat daw ganyan. So in the end, kelangan naming pumunta ng NTC Batangas for permit sa thesis namin. Ayaw niyang tanggapin yung binigay naming proof na pumunta kami dun. Pumunta kami ng NTC Imus, nagbigay ng mas maayos na permit, ayaw pa rin niya. Tapos nagpadagdag pa siya na imultisim daw namin yung ginawa namin. Araw araw na kaming naiyak sa adviser namin and sa faculty namin. Pasuko na ko, kako ayoko na. Buti nalang nandiyan si Jeh to cheer me up. Lagi kaming nagdadasal to help us and of course by His grace, madaming tumulong samin.
Yes, isa kami sa kamuntik muntikang di gumraduate on time. Out of 26, 10 lang sa batch namin ang nakagraduate on time.
Kaya sa mga kaklase kong hanggang ngayon ay lumalaban pa para sa thesis nila at para makagraduate na, hayaan niyo lang mga sasabihin ng iba. Eh ano? Alam ba ng mga taong yan kung ano pinagdaanan ng batch natin? Alam ba nila yung mga sinasabi ng isang prof natin para mas ma-down tayo? Alam ba ng mga nasa paligid natin kung gaano kahirap ang kurso na napili natin? Alam ba nila kung gaano tayo lumalaban para lang makagraduate? Alam ba nila na lahat ginagawa natin makuha lang yung diploma na yun? Hindi. Hindi nila alam. Hindi nila alam yung pakiramdam. Kaya kapit lang tayo lagi sa Kanya. Sa mga madami namang comments jan, ngitian niyo lang tapos sabay sabi ng, “In His perfect timing, makakagraduate din ako.”
- Engr. Sarah Lynn Santiago
