Eremityzm Myśli

Wodospad myśli, chaos słów układających się w nieprzypadkowe wiersze, ekscentryzm wskazany

[eremityzmmysli]

Jeszcze nie

Wyżej, dalej dusza gna,

Co w zanadrzu los mi zagra

dziś kolejne marzenie spełnić chcę

Wiatr liśćmi trąca

Jeszcze nie,

Jeszcze nie,

Jeszcze nie

Cierpliwości serce uczę

By gotową być

Na wyższy cel

Wierzyć chcę Że gdzieś tam jest

I czeka na mnie też

Będę czuć i wiedzieć wnet

Spokój, szczęście i spełnienie

I że ty też czekasz gdzieś

Ciepły wiatr szepcze ci

Jeszcze nie

Jeszcze nie

Jeszcze nie

//Sztuka w czekaniu

[eremityzmmysli]

Napad Myśli/ Pokolenie Z

Zgubione listy wśród elektronicznych dróg spalone Zyski Kto powie większą głupotę Nowe twarze od dziś na topie Zawsze można marzyć Albo się roztopić Mówimy o Musk'u kiedy nadal za mało opanowany Hawking Nie jesteśmy gotowi na kosmos Ale chcemy nowe światy tworzyć Można robić dużo i zniknąć Więc czemu wyświetlamy się sobie Na stories Aby się nie dojrzeć W realu Dziękuję za takie memories

//Sztuka pokolenia

[eremityzmmysli]

To moja 6 rocznica na Tumblrze 🥳

[eremityzmmysli]

Życie jest piękne, tylko ludzie są bierni

Wahanie. Ile razy zmąciło twój umysł? Ile straciłeś/aś na jednej decyzji? Ta miłość wyśniona, którą malowała głosem Kora nie idzie w żadną stronę? Powiedz jej/jemu co czujesz, zrób jakiś krok. Chcesz przenieść związek na inny etap? Zrób to, zanim wir życia zabierze chęć i sens. Marzysz o jakiejś pracy, może o swojej działalności? Zbieraj informacje, rozmawiaj z ludźmi, kieruj się w tą stronę jak tylko możesz. A nóż ktoś zna kogoś kto osiągnął to coś o czym marzysz i poda ci pomocną dłoń. Marzysz o podróży do danego kraju? A może do kilku? Odkładaj pieniądze, dołącz do grup podróżniczych, użyj wszelkich źródeł jakie teraz mamy. Chcesz pójść na ciekawy kierunek studiów, ale boisz się, że nie dasz sobie rady? Próbuj! W najgorszym wypadku stracisz trochę czasu i w przypadku szkół prywatnych pieniędzy, jednak możesz zyskać wiedzę na interesujące cię tematy. Nie dajesz sobie rady ze swoim zdrowiem psychicznym? Odważ się i pójdź do specjalisty, jak nie spełni twoich oczekiwań, to idź do kolejnego itd. aż znajdziesz. Jak to Krzysztof Krawczyk śpiewał "Życie jest za krótkie, żeby się nie spieszyć" więc chwytaj wiatr w żagle i nie bądź bierny/a! Wiem, że często spotykają nas różne problemy, ale tym bardziej warto osłodzić sobie życie tymi specjalnymi momentami i trzeba wykorzystywać okazje. Uczyń swoje życie pięknym i wyjątkowym.

//Myśli wydarte z plątaniny umysłu

[eremityzmmysli]

Co byś zrobił?

A gdyby tak przyszedł i

skrzyżował twe prozaiczne

drogi?

Czy szyderczym śmiechem

Go przywitasz,

Czy udasz, że był ci

drogi?

Czy staniesz wryty w

ziemię, czy padniesz

Mu pod nogi?

Gdyby tak przybył,

choć na chwilę,

obyś nie czuł trwogi.

//sztuka w gdybaniu

[eremityzmmysli]

Materiały

Jeślibym ciało okalać mogła

materiałami przeróżnemi,

czy owe skupisko anatomicznej

współgry się zmieni?

Okalaj me serce jedwabiem,

płuca lnem,

a dłonie zbrukaną szmatką,

usta wypłowiałym prześcieradłem,

a stopę zatop w fałdach

aksamitu pobladłą.

Włosy oplocz bawełną,

najświeższą prosto z pola.

Wątrobę zabezpiecz od sępów wełną,

ile tylko zdołasz.

Może ktoś ujrzy mnie i doceni to

co schowam.

Odkopiesz mnie z ton tiulu,

by w jeansie konsumpcyjnego

przepychu znów pochować.

//sztuka w ciele

[eremityzmmysli]

Gojenie

Miotam słowami, unoszą się nad ich głowami, Zestrzelą twój mrok, nie pokazuj, ukrywaj, wychodzi sam, wyklinam tylko siebie. Niezrozumiana, odchodzę na jakiś czas w milczenie i tylko notatnik pomoże przeminąć tej potworze, która łapie mnie za krtań kiedy myślę jak dłużej mam, być w próżni ograniczeń, nikomu nie życzę czuć tak, jedynie myśleć tak jak się myśli potem, gdy cień ociepla promieni blask, a rany się goją. Ludzie mówią goi się jak na psie, ciekawe czy psy też się czasem boją? Myślę, że łatwiej byłoby być kotem, a jednak podążam wybudowaną drogą.

//Sztuka w gojeniu

[eremityzmmysli]

Frustracja

Frustracja pali każde słowo, które tworzę, Moje usta wypuszczają tylko popiół, Z każdym dniem myślę nie może być już gorzej, Droga przebyta, plecak pełen wyroków. Uciekaj, tylko szybko, pędź ile masz sił w płucach, Uciekaj, kolejne gwoździe wbijają się same przez głowę, Mimo świadomości, wielu zwróci ci jeszcze uwagę na każdą przesadę. Jestem słowną przesadą, a jednak czytają i słuchają, Twoja decyzja czy obrócisz siebie w stos błędów czy w siłę i żar, który napędza każdy krok w tym biegu. Odchodzę na bok, uciekam, własna ścieżka na mnie czeka, ale nie powstrzyma mnie nic, Choćby każdy miał odczuwać mój gniew, Będę jak rwąca rzeka. Świadomość, że brak wpływu na nic, a jednak stale na przekór, gdyby nie to, kim bym była teraz? Nie muszę być jak ty człowieku, ta sama droga nie powieli nagród u celu, Jedynie inspirować można wielu. Do tego potrzeba wygrać najpierw własne wojny, Być stale niepokornym, Krzyk duszy pisze katusze, bądź zrozumienie, Może poruszy jakieś zagubione istnienie.

//Sztuka w gniewie

[eremityzmmysli]

Drzewo, które stoi za domem

Drzewo, które stoi za domem Niezauważone, trącone Pocałunkiem wiatru. Dopiero dojrzy je serce, tęskniące za naturą. Obiekt ludzki, który zwolni tempo w rytmie życia i wśród przesypującego się piasku, Na ozdobę klepsydry śmierci. Na drzewie znak, obrośnie mchem, zardzewieje, Co kolejne serce bijące o nim pomyśli? Czy zastanowi się jak wiele ma lat? Jaki klimat to nadaje? Czy ujrzy brzydotę i zwykły śmieć? Tego nikt nie odgadnie, dobrze, że możemy myśleć, w nieograniczających ramach wyobraźni, nieustannie.

//Sztuka w widoku za oknem

[eremityzmmysli]

Dzika wolność dzieci naszego kawałka gruntu, niech stąpają z wesołością po tym co kiedyś pochłonie wszystko, akceptacja- coś więcej czy ot kolejne nazewnictwo? Bociany zwiastujące płodność i pole obradzające strudzone dłonie tych co oczy im świecą najpiękniej, w gorejącym słońcu, a z nimi spieczone ręce, waleczne serca. Mieszanka zapachów unosi się wraz z naszymi emocjami i matka natura czarodziejskim palcem wprowadza równowagę między to co niewyplątane. A słowo, próbuje uchwycić na przyszłość, choćby tylko pisane. Po chorobach i strachu, znajdziesz swój azyl, szukaj tego za co możesz podziękować światu. Złoto we włosach i diamenty w oczach zamieniają ból w perły, nigdy więcej nie musisz się bać, ani być niepewny. Trawa ochroni twoje bose stopy, stąpaj łagodnie, uśmiechają się splątane włosy, tu jest dobrze, tu jest spokojnie, koi mnie twoja dobroć, kocham po stokroć i nigdy nie wolałabym żeby było inaczej, każda najmniejsza rzecz to tysiąc znaczeń. Stokrotki będą pamiętać naszą obecność, nawet kiedy zwiędną. Naszym przeznaczeniem jest wieczność.

//sztuka w spotkaniach

[eremityzmmysli]

Pozamykane drzwi, puste ściany, głucha cisza, od której każdy problem jest odbijany, gdy naprawdę ktoś słucha i czeka na słowa, odezwać potrafi się niewielu, ogromny ciężar wiąże im zasób porad, jutro spróbujemy od nowa. Czy to co czujemy, czujemy naprawdę, czy odczuwamy tylko to czego od nas oczekują. Bo jak nie widać po tobie, to dla innych jednostek tego nie ma. Jeśli nie drżą ci dłonie, zmęczone cienie nie okalają twej twarzy," ignorancja" rodzi się w wyroku ust. Jeśli dane objawy ukazują się, a dla tych samych ust wszystko gra swą rolę, "dziwak" wybrzmiewa swawolnie. Jest, zawsze coś jest, często większe niż to okazywane. Niech osłonią nasze życia ciężkie firany. Oceńcie sami. Jest to czasownik zawsze trybu przypuszczającego, niedokonany, nigdy w pełni zadeklarowany.

//sztuka w zimnie

[eremityzmmysli]

Kwitnienie

Poharatane płatki skleił jedwabiem swoich ust, rozkwitły wśród bezprawia dwojga ciepłych dusz. A słowa... słowa płynęły z wiatrem niemocy i poddania pod naporem piękna, przytłaczającego dla zwykłego ciała. Mogło tylko się unosić, poddając się niebiańskości momentu. Tak, dokładnie tak odczuliśmy życie jednego wiosennego dnia. Niczym podróżnicy zatrzymani na trasie w sobie tylko znanym celu. Niczym bezpieczny port znużonego marynarza, w którym nabiera sił i chęci na dalsze przygody. Przygody też były, przypominały marynarzowi i nam dlaczego to wszystko robimy, oświetlały zakurzony cel. Niech człowiek nie spocznie, dopóki nie poczuje tego momentu, kluczowego w swojej przypadkowości. Przypadkowości, która powinna być jednym z żywiołów. Jednak to by była tylko kolejna nazwa, kolejna kategoria. Nazwy zakuwają rzeczy w kajdany, ograniczającego określania.

//sztuka w kwitnieniu

[eremityzmmysli]

Co wyszeptało mi lustro

Krzywe zwierciadło bada twarz,

Każdy ciała ruch obrazuje płacz.

Czy na więcej nas stać?

Niknie kolejna z gwiazd.

Ciało pokryte niewidzialnymi bliznami,

Każda z nich opleciona pajęczynami.

Jestem tu, a Ty gdzieś tam,

Słuchasz mnie i wybaczasz

Każdy grzech.

Moi przyjaciele czują lęk,

toną od łez,

Czy odnajdą Cię?

Dzisiaj to wszystko czego się uczyłam, i

aż nic wiem.

//sztuka w odbiciu

[eremityzmmysli]

Super sprawa dla młodych ludzi!

Jestem częścią grupy która pomaga nastolatkom mierzyć się z różnymi problemami. Piszemy artykuły, posty i odpowiadamy na pytania. Aktualnie szukamy nowych członków! Są sekcje takie jak: fotografowie, pisarze, administratorzy social mediów, projektanci, promotorzy. Zachęcam do współpracy w cudownej atmosferze, gdzie wspieramy się wzajemnie w naszych zadaniach i poza nimi😄 Poza satysfakcją z pomocy innym plusem jest możliwość wpisania do CV "praca w social mediach".

https://www.teenagerswithexperience.com/join-the-team.html

//sztuka w pomaganiu

[eremityzmmysli]

Obecność

Jesteś ciepły, nie tak po prostu,

Ciepły jak rodzina jakiej nie miałam,

Ciepły jak miłość, której nie znałam,

Ciepły jak szczęście, które zbyt pochopnie

Pokochałam,

Dajesz mi ukojenie,

W twoim jestestwie-niebie,

Byt-istota...wszystkiego,

Nadnaturalnie jestem w twojej potrzebie.

Poświata, która rozprasza światłocień,

rysujący twój blask,

Prowadzący mnie i ciebie,

Po wieczne pokrzepienie.

//sztuka w obecności

[eremityzmmysli]

Istnienie

Rozpływam się we wszechobecnym jestestwie

Ciebie i Ciebie i Jej i Jego.

Tańczę między światłami miasta,

Drewniany parkiet wiruje,

A może to ja.

Wszystko co czuję,

To cały ten świat.

//Sztuka w istnieniu

[eremityzmmysli]

Histeria

Wierzę, że życie lubi robić nam na przekór, Wierzę, że przebaczenie może daje nam spokój tylko na jakiś czas, ale pomaga zrozumieć, Albo zrozumienie pomaga przebaczyć, Wierzę w taniec kiedy jesteśmy smutni, Wyzwalający wszystkie emocje, W najlepsze występy kiedy jesteśmy nieśmiali, W śmiech przez łzy, gdy wszystko nas przerasta, Wierzę w dobrych ludzi, którzy postrzegani są jako źli, A także w tych złych, którzy dobrze grają, Wierzę w milion znaczeń milczenia, A także w pustkę słowotoku, Wierzę w samotność wśród tłumów I w bliskość między jednostkami, Wierzę w rozumnych, którzy unikają zrozumienia, Oraz w tych mniej wykształconych, którzy czują i widzą więcej, inaczej, Wierzę w wiele odcieni czerni i bieli, Wierzę, że straszne rzeczy dają nam siłę, A przyjemne osłabiają, Jak mam nie wierzyć, kiedy ludzie piją zimną herbatę i jedzą ciepłe lody, tworzą sztuczne ognie i sztuczne relacje. //sztuka w histerii