Bir tek “özlem” duygusunu yenemiyor insan…
Cosimo Galluzzi
h
Show & Tell
hello vonnie
noise dept.
𓃗
No title available
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
The Stonewall Inn
$LAYYYTER
tumblr dot com

PR's Tumblrdome
Interview Vampire Daily

if i look back, i am lost
I'd rather be in outer space 🛸
★
art blog(derogatory)

shark vs the universe

blake kathryn

Love Begins
seen from United States

seen from Dominican Republic
seen from Malaysia

seen from Indonesia

seen from Malaysia

seen from Germany

seen from Malaysia

seen from United States
seen from Venezuela

seen from United States
seen from Germany
seen from Germany
seen from United States
seen from United States
seen from Italy
seen from Czechia

seen from United States
seen from Hong Kong SAR China

seen from United Kingdom
seen from United Kingdom
@gezginkral
Bir tek “özlem” duygusunu yenemiyor insan…
Seven sevdiğinin kıymetini bilmeli…Zaman ve mesafe kavramı olmayan ilişkiler bunu anlayamaz…İnsan her şeye alışabilen bir varlık ama mesafeye asla alışamıyor…
Bazı şeyleri bazı tınılar ile de anlayabilir insan…
Her ne istersek isteyelim,her ne hayal kurarsak kuralım bir tanesini bile dile getirip gerçekleştirmek istediğimiz zaman içimizde kalması ve yine hevesin kırılması olayını artık belli bir yerden sonra kaldıramıyor insan..içimde kırılan şeylerden çok bir kenara rüzgardan savrulan heveslerim var…kırılmak deyimi artık az geliyor…
İnsan öyle bir varlık ki aslında her şeyi öncesinden hissedebiliyoruz daha doğrusu bazılarımız hissedebiliyor…İçimize doğan şeylerin aslında bir çoğu doğru çıkıyor ama biz görmezden geliyoruz…Bizim hislerimiz aslında koruyucu bir önlem adeta…Ama anlayabilirsek…
Şüphe kavramı gerçeğe dönüşürse her şey o zaman yeni başlar asıl…
Artık neler için çabaladığımızın farkında olmayıp,olağan akışta kendimizi bir yerde bulmak ve bunu kabullenmek çok farklı bir boyut oluyor sanırım…
Sadece gözlerini kapatıp dinlemelisin…
İnsanın bedensel değil de zihnen yorulduğunun göstergesi imiş unutkanlık aslında…
Bir şeyler olsun diye sürekli bir çaba gösteriyoruz,her sabah uyandığımızda başımıza neler geleceğini bilmiyoruz,ve bir gün hasar aldığımızda aslında fark ediyoruz ki uğraştığımız şeyler boşa gidiyor…
Çabaların,geçirilen zamanların,dökülen terlerin ve kendimizden ödün verdiğimiz bir sürü şeylerin hepsi boşa gidiyor…
Bazı şeylerin olduğu gibi kalması gerekiyor…
Bin derdim var çekilmez sen olmasan..
Bazı şeyler olsun diye uğraşıyoruz,yoruluyoruz,yeri geliyor kendimize bile bir şeyler anlatamıyoruz…Peki ya olmazsa..?
En özel anların da bile uzakta ve yalnız olmak o kadar tarif edilemez bir duygu ki,insanın o an üzerine bir karanlık çöküyor ve bir ışık görebiliyorsun ama çok uzaklarda…Araya giren mesafeler maalesef ki her zaman her türlü olayda etkileyebiliyor insanları…
Aşılması güç olsa da uzakta olan aydınlığa kavuşmanın verdiği hissiyat kendini iyi hissettiriyor bir nebze de olsa…
Uzaktan uzağa sarılmak…Hem iyi hem de kötü…Dünya gözü ile yan yana olup sarılamadıktan sonra hiçbir anlamı kalmıyor bu hayatın…
Hem yakın hem uzak olmak…