Merhaba çocuk, bunu hiç bilmediğim bir sokakta acısını tarif edemediğim gözyaşlarımı dökerken yazıyorum sana. Senin yokluğun değil, bana öyle bakman acıtıyor şu yüreğimi. Zaten hiç gelmedin, yokluğun nasıl acıtabilir ki? Peki, hiç gelmemişken hep içimde olmana ne demeli? Herşeyi geçiyorum güzel gülüşün hatrına, banyoda suyun altında ağlayacak kadar nasıl sevdirdin kendini sen? Bu küçücük yüreğe nasıl koca bir devrim gibi geldin? Söyle çocuk, nasıl hiç sevmedin? O yüreğine herkesi koyup beni nasıl koyamadın? O gülüşlerini herkese layık görüp beni nasıl göremedin? En güzel cümlelerini herkese kurup bana bir kelime dahi etmedin? Söyle bana, bak içim acıyor. Seni unutamayan, yerlerim acıyor. Seni sevdiğim yerlerim, paramparça zaten. Söylesene, nasıl sevdirdin kendini sen? Bu sana, en acılı sözlerim çocuk. Çünkü bugün ben, hiç bilmediğim bir sokakta hiç tanımadığım insanların garip bakışlarında bırakıyorum seni. Bak bukez, içim sökülene kadar ağlamıyorum. İçimi söküp kalkıyorum. Seni, öldürüyorum. Bir insan bu kadar acı veren birşeyi, nasıl böylesine sevebilir çocuk? Söylesene bana, sen sevdin mi hiç? Beni geç, kendinden başkasını sevebildin mi? Biliyormusun sevmek ne? Biliyormusun yüreğinde koca bir dağ taşımak nasıl birşey? Biliyormusun sen, seni görmeyecek birini sevmek nasıl bir acı? Bilmiyorsun, ama bil. Sev birini çocuk, güzel seversin sen. Yüreğin güzel senin, beni almasada o yüreğin çok güzel. Zaten hep güzeldi, hala güzel. Affedemiyorum seni, hiç ağlamayan beni durup dururken gözleri dolucak hale getirdiğin için. İnsanların yanında ağlamaktan nefret eden beni, tuvalet köşelerinde ağlayacak kadar çaresiz bıraktığın için. Bitiriyorum seni çocuk. Bugün bilmediğim sokakta, biten gözyaşlarım gibi bitiyorsun. Bugün, tanımadığım insan yüzlerinde öldüğüm gibi ölüyorsun. Ve sen çocuk, ölmüş ruhumun katili olarak ömur boyu mutsuzluğa hükümlüsün. Sen demiştin bana ‘Kalp kıran, ömür boyu mutsuzluğa hükümlüdür.’ Giydiğin hüküm, ömür boyu omuzlarını kessin, yüreğini sızlatsın . En tertemiz duygularımı, hissizliğe çevirdiğin için.
Zaten hiç gelmedin, yokluğun nasıl acıyabilir ki ?
Yüreğin güzel senin, beni almasada o yüreğin çok güzel. Zaten hep güzeldi, hala güzel.
Söylesene nasıl sevdirdin kendini sen
Ulan, ulan, ulan
Sev birini çocuk, güzel seversin sen.
Her zaman karşıma çıkıyo bu post of Allah kahretsin
Bak bu kez, içim sökülene dek ağlamıyorum. İçimi söküp kalkıyorum.
Bu küçücük yüreğe nasıl koca bir devrim gibi geldin?
Ah ulan ah
“Biliyor musun sen, seni görmeyecek birini sevmek nasıl bir acı?”
“Giydiğin hüküm,ömür boyu omuzlarını kessin”
Ulan be
Sev birini çocuk , güzel seversin sen
‘’Yüreğin güzel senin, beni almasada o yüreğin çok güzel’’
Of be
Ah ulan be..
Defalarca rb.
hassiktir
ulan lan ulan lan
Söyle çocuk nasıl hiç sevmedin?
