bazen vazgeçersin herkesten ve her şeyden uzaklara gitmek istersin başka yerlere kaçmak kimseyle konuşmak kimseyle görüşmek istemezsin kurduğun hayallerden verdigin sözlerden vazgeçersin ne başarmaya gücün kalır ne de doldurmaya bir iki defa kendini kandırır yine denersin çok geçmeden anlarsın olmayacağını olduramayacağını yorulursun bir şeyleri beklemekten “acaba değişir mi?”diye sorgulamaktan bir mucize olsun diye inanmaktan yorulursun kendini suçlamaya başlarsın umut ettiğin için emek verdigin için gerçekleşmemesine rağmen hayallerinin peşinden koştuğun için kocaman bir boşluk oluşur tam kalbinin üzerinde doldurmak istedikçe içine acıtan yüreğini sızlatan sonra yatağına girip yorganın üzerine çekersin “vazgeçtim” dersin bugün herkesten ve her şeyden vazgeçtim bazen vazgeçersin kurduğum bütün düşüncelerinden verdiğim bütün sözlerden biriktirdigim tüm hayallerden tek tek vazgeçersin
