İskele
Şimdi seninle ben, tek bir devrik cümle olalım en orta sayfasında o klasik romanın. Sonra bir anaokulu kuralım kelimelerden, büyüttüğümüz cümlelerimizden kendi romanımızı yazalım.
Vapur gelsin binelim Beşiktaş’ta. Sen bulutlara şekil ver, ben dalgaları sayayım denizde. Bildiklerimizi anlatalım sonra birbirimize. Aya, yıldızlara, gezegenlere şaşıp, kaldırımda yatan köpeğe heyecanlanalım.
Sonda dilimiz dışarıda yürüyelim bir müddet yağmurda. Bir türkü tutuştur ağzıma, sonra “Gel gidelim buradan” de, “belli ki martılar gelecek.”
Gidelim kaldırımların renkli taşlarına basmamaya özen göstererek. Beşiktaş’tan kalkan o vapur, Karşıyaka iskelesine varıncaya dek...















