“There will be a time when this heavy sadness does not own me.”
— Desireé Dallagiacomo, from Sink
Misplaced Lens Cap
Today's Document

#extradirty
No title available
$LAYYYTER

No title available
we're not kids anymore.
noise dept.
Cosimo Galluzzi

⁂

祝日 / Permanent Vacation

pixel skylines

Discoholic 🪩
wallacepolsom
Three Goblin Art
todays bird
Claire Keane
Cosmic Funnies

Kaledo Art

No title available

seen from United States

seen from Malaysia
seen from Italy

seen from United States

seen from United States
seen from Türkiye

seen from United States

seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States
seen from Switzerland
seen from Thailand
seen from South Korea
seen from United States
seen from Singapore
seen from United States

seen from France

seen from Malaysia

seen from United States
@jayelbautista
“There will be a time when this heavy sadness does not own me.”
— Desireé Dallagiacomo, from Sink
Humans are no natural beings anymore. They’re influenced not evolved; controlled not developed - products of the distorted world; results of experimentations; victims of their own emotions.
(via jayelbautista)
I say, ‘I am sick.’ They say, ‘No, you are an inspiration.’
Blythe Baird, from If My Body Could Speak (via buttonpoetry)
BEAUTY IN ANGLES
SUCCULENT DISH GARDEN
BLOOMS
Color Splash Mobile Photography
Handle with Care
I saw a bottle of wine in the closet With the bottle I saw, I see myself Full, wanted by many people People who needs comfort
I saw a bottle of wine on the table Before it's full, but now half-consumed And as I thought, the person who drank it Is now half-comforted, slightly satisfied
I saw a bottle of wine on the floor Sipped every drop that counts Now it's empty and nothing's left But the person who drank it is as empty as it is.
I saw a bottle of wine in the trash bin Covered with blood, turned into pieces Broken and delicate to touch As I see a bottle, I clearly see myself.
Unang Guro
gaano man katibay ang pundasyon kung mas pinili ng haligi na magpatibag sa mga mapagsamantalang bagyo at kung ang ilaw ay nagsisikap kumakapit sa balangkas huwag lang mangyaring mapundi ni maputulan ng koneksyon kung sakaling bumitaw ('wag naman sana!) kawawa ang mga munting gamugamo hindi na nila makakamtan pa ang init ng pagkupkop ang yakap ng pag-aaruga ang anino ng sarili nilang mga pangarap makikiayon na lang sa hangin sa patutunguhan ng kapwa gamugamo magiging sunod-sunuran ngunit hanggang may lumalaban may pag-asa at maaari pang mabuong muli ang nasirang pangarap na tahanan
Ang Lupa ay Buhay
May koneksyon sa pagitan ng tao at ng mundo: ang lapad ng talampakan at ang lawak ng mundo. Ng lupa, kung saan may walang hanggan ang mararating ng 'yong mga paa. Kaysarap takbuhin ng tunay na kalsada - daang hindi gawang-kamay sa tulong ng bulldozer at pison. Kundi likha ng mapagpunyaging mga paa. Kalyeng malayo sa kabihasnan - sa ingay ng mga sasakyang dumaraan sa pinatag, sinemento. Minsan, mas konkreto pang matatawag ang hindi planado ng tao kundi ng kalikasan, ng mundo natin mismo. Kaya't sa susunod na paglalakbay susubukan kong damhin ang lupa kung saan ako nagmula Makikipagniig ang aking mga talampakan sa init ng baku-bako, mabato at maputik ngunit tunay at totoong daan.
Magandang umaga, Inang Kalikasan!
sa pagtaya
napupungaw ako sa kaydaling mga sandaling pilit na inagaw sa atin ng mapaglarong mundo lubos ka ngang nawili tuluyan mong kinagiliwan ang pakikipagpatintero sa sarili maaari bang sumali? kinapupungaw kong higit ang mga panahong ninakaw sa atin ng itinuring mong tadhana masaya ba? maaari naman sanang lahat nagagalak walang pikunang nagaganap walang kulelat walang uuwing luhaan sige, ako na lang ulit ang taya
nang minsang nagbadya ang panahon ng panahon
nagkamali sa pag-aakalang hindi na muling magpapabilisan, mag-uunahan sa pagbagsak ang mga luhang buhat pa sa bigat ng talukap ng mga ulap tuluyang bumuhos... sumabay sa buhos ang nakabibinging mga ungol humagulgol mula sa kadiliman ng dilim na sinapit ng namuong sama ng loob nagsama-sama, nakipagsabwatan naminsala sa mga walang malay tahan ka na... pakiusap...
Sa Anino ng Liwanag
Sa pagkubli ng araw sa batok ng mga bundok nagmistulang apoy ang langit sa kulay na tinaglay.
Tumanglaw ang dilim bumagsak ang mga luha mga matang nagmamasid tinakluban ng mga muta.
Diwa'y naalimpungatan bumangon ang lungkot nilisan ang payapa’t nilakbay ang nakaraan
Sa anino ng liwanag doon maghihintay mula sa pagkahapo hanggang sa walang hanggan.
"Never save someone from their irresponsibilities, 'cause if you do, you will be responsible for its consequences."
"You can not understand something that is unexplainable.”
“They tried to bury me. They didn’t know that I’m a seed.” . . . made with unsplash.com