I have a war in my mind

Art is not what I create. What I create is chaos.

[nactiaa]

Καπνίζει αμέτρητα τσιγάρα. Είναι χλωμή και ωραία. Μα αν της μιλάς ούτε που ακούει καθόλου. Σαν να γίνετε κάτι αλλού, που μόνο αυτή τ’ακούει και τρομάζει. Κρατάει το χέρι σου σφιχτά, δακρύζει αλλά δεν είναι εκεί. Δεν την έπιασα ποτέ, δεν της πήρα τίποτα.

Οδυσσέας Ελύτης (via nactiaa)

[chaosofghosts]

“Δεν μπορείς να χωρίζεις δύο αδέρφια ή δύο ανθρώπους που αγαπιούνται γιατί είναι σαν να παίρνεις την καρδιά που σχηματίζουν και να τη σπας σε δύο κομμάτια.”

-Ο 6χρονος αδερφός μιας φίλης μου // chaosofghosts

[akrovatw]

Κάποιος μου είπε πως στεναχωριέται για τους άστεγους ανθρώπους στους δρόμους,

εγώ του απάντησα:

Στεναχωριέμαι για τους ανθρώπους.

[konstantina-sr]

Μοιραζόμαστε τον ίδιο ήλιο, πατάμε στο ίδιο χώμα αυτής της γης, οι ελπίδες μας φέγγουν στον ίδιο ουρανό κι ο πόνος όλων μας κάπου κάπου καταπνίγεται προσμενοντας μια στιγμη, μια στιγμή που παγωμένα δάκρυα θα απαλύνουν τις πληγές μας. Ποια είναι η διαφορά μας τελικά άνθρωπε; Τι είναι τόσο ισχυρό ώστε να γκρεμίσει τόσα κοινά , όλα όσα μας ενώνουν; Δεν μοιαζουμε καθόλου με παράλληλες γραμμές;

(via konstantina-sr)

[konstantina-sr]

Πώς πάλιωσε έτσι τούτος ο κόσμος;

Ούτε μια νεότητα δεν σου συγχωρεί.

[konstantina-sr]

Δεν είναι αρκετά μεγάλη.Δεν έχει αρκετή θέση για σένα και για μένα, για ανθρώπους σαν και εμένα, για πλούσιους και φτωχούς που να μπορούν να ζήσουν μαζί μέσα στη χώρα, για κλέφτες και για τίμιους.Για πεινασμένους και κοιλαραδες.Να γυρίσουμε πίσω από εκεί που'ρθαμε.

[nikolakh-pou-eisai]

Για να μιλήσουμε λίγο για ένα σοβαρό θέμα..

Πριν από περίπου ένα μήνα, κατά τις 2 π.μ. περπατούσα σε κεντρικό δρόμο της Αθήνας. Σκόνταψα,πήγα να πέσω αλλά ισορρόπησα. Κοίταξα δεξιά,αριστερά και πισω μου να δω πόσο ρεζίλι θα είχα γίνει. Το μονο που είδα ήταν έναν άνδρα 20-25 χρονων,γυρω στα 50 μέτρα πίσω μου. Γύρισα μπροστα και συνέχισα να περπατάω και μέσα σε δευτερόλεπτα τον ένιωσα ακριβώς πίσω μου. Δεν θα το πω ευγενικά,μόλις σταμάτησα στο φανάρι για να περάσω απέναντι ο τύπος κόλλησε πίσω μου και μου έπιασε τον κώλο. Και δεν ειναι οτι με ακούμπησε απλά(που για μένα δεν θα είχα καμία απολύτως διαφορά) με χούφτωσε κανονικότατα. Και αμέσως έφυγε.

Για μια στιγμή σκάλωσα,λεω “τι εκάνε ο τύπος” . Βρήκα το θάρρος,του φώναξα ,τον ακολούθησα. “Τι ακριβώς έκανες;”. Ο τύπος έτρεχε. “Πόσο μαλάκας είσαι ρε,τι έκανες γιατί με ακουμπάς;” Στο άκουσμα του “μαλακας” θα απόρρησε και σταμάτησε να τρέχει. γύρισε προς το μέρος μου,εγω συνέχισα έφτασα μπροστά του τον έσπρωξα,τον χαστούκισα και του φώναζα. Το αστείο είναι οτι με ρώτησε γιατι τον βρίζω και γιατι τον χτυπάω. Στο “με ποιο δικαίωμα με ακουμπας;” μου απάντησε “σε μπερδεψα με άλλη”. Εκείνη την στιγμή συνειδητοποίησα οτι ειχα φτάσει σε σκοτεινό μέρος,χωρίς κόσμο,και ο τύπος ειχε τρελαθεί. Έκανα να φύγω και με τράβηξε. Τον έσπρωξα και έτρεξα προς το μέρος που υπήρχε κόσμος. Όταν έφτασε άρχιζα να του φωνάζω πάλι,και έτσι όλοι μας κοιτούσαν. ΄Έφυγε,γιατί με κόσμο γύρω είναι ένα τίποτα.

Και κατάλαβα κάτι..ξέρετε με ποιά με μπέρδεψε; Με την κοπελα που θα τη χουφτωνε,που θα της μιλούσε άσεμνα και εκείνη θα καθόταν. Να μην φοβάστε,εαν δεν υπερασπιστείτε εσείς τον εαυτό σας δεν θα το κάνει κανένας.Περιμένουν να μας βιάσουν για να αντιδράσουν,και αυτό εάν και εφόσον δεν καταφέρουν να κατηγορήσουν το θύμα. 

ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΟΧΙ ΓΕΝΝΑΙΕΣ. 

[konstantina-sr]

Μα δεν μπορείς να ξαναρχίσεις.Μοναχα ένα μωρό αρχίζει τη ζωή του. Εσύ και εγώ είμαστε παρελθόν. Η φούρια μιας στιγμής,οι χιλιάδες θύμησες - αυτό είμαστε εμείς.

[nactiaa]

...

“Μ'αρέσουν οι περιθωριακοί άνθρωποι. Μ'αρέσουν οι τρελοί, οι ψυχολογικά ασταθείς, οι καλλιτέχνες. Μ'αρέσουν οι άνθρωποι που αμφιταλαντεύονται μονίμως μεταξύ σοβαρού και τρέλας. Οι απρόβλεπτοι και οι σημαδεμένοι. Θέλω τη ζωή μου γεμάτη απ'αυτούς τους ανθρώπους, γιατί αυτοί οι άνθρωποι στο επάγγελμά μου είναι το άλλο μου εγώ”

-Σίγκμουντ Φρόυντ

[kamaroula-mia-stalia]

Το πόσο θα μείνουν κάποια άτομα στις ζωές μας, δεν καθορίζεται απαραίτητα από εμάς τους ίδιους. Κάποιοι είναι απλά περαστικοί και νοιάζονται μόνο για να πάρουν αυτό που κάποιοι άλλοι τους το στέρησαν.

Θεσσαλονίκη

[xomissyang-deactivated20180618]

Απο τις 60 κοπελες μονο οι 13

(Λογικα αυτο δε θα το διαβασει κανεις αλλα εγω δε γινετε να μεινω βουβη σε κατι τετοιο.)

Περασε σχεδον ενας χρονος απο τοτε που μου επιτεθηκε ο τυπος για να με βιασει.Τωρα καθομαι σε μια καφετερια με τη παρεα μου και χαμογελαστη πλεον,εχοντας ξεπερασει το σοκ και σιγα σιγα ο φοβος χανοτανε;περναω ομορφες στιγμες. Ξαφνηκα ενας αγνωστος αριθμος με καλει. “Απο την ασφαλεια σας καλω,ειχατε κανει πριν ενα χρονο μια καταγγελια για αποπειρα βιασμου,μαλλον πιασαμε τον τυπο και θελουμε να ερθετε για αναγνωριση” . Ολα παγωσαν και οτι ενιωθα πριν ενα χρονο βγηκε στην επιφανεια.

Μαζεψα τα κοματια μου,πηρα κουραγιο και την επομενη μερα πηγα. Ειδα φωτογραφιες δεν ηταν αυτος. Ομως πριν καταθεσω ζητησα απο τον αστυνομο να μου πει ποσα ηταν τα θυματα. Για καποιο λογο ηθελα να ξερω ποσες ακομα κοπελες εχουν βιωσει αυτο το απεσιο συναισθημα του να παραβιαζει καποιος οτι πιο σημαντικο εχεις…Την ελευθερια του σωματος σου.

Ο τυπος ομολογησε 60 επιθεσεις σε κοπελες 14 μεχρι γυναικες 45 χρονων. 60 επιθεσεις. Και μονο 13 γυναικες εκαναν καταγγελια. Οι υπολοιπες 47 γυναικες σωπασαν. Δεν πηγαν ποτε να καταθεσουν. Μιλαμε για αποπειρα βιασμου και 47 γυναικες δηλαδη παραπανω απο τις μισες επιθεσεις που εκανε σωπασαν….

Μπορειτε να αναλογιστητε τι θα πει αυτο;

Και μιλαω σε αυτους που μου ειπαν “ελα μωρε σιγα δεν επαθες και τιποτα” ,σε αυτους που με ειπαν υπερβολικη, σε αυτους που επειδη μια κοπελα φοραει φουστα θα τη πουν πουτανα,σε αυτους που θα κανουν πλακα για εναν βιασμο,σε αυτους που θα πουν “ε τα ηθελε ο κωλος της”, σε αυτους που δε θα πιστεψουν οτι μια γυναικα βιαστηκε…

[konstantina-sr]

Τα βιβλία που έχουμε ανάγκη είναι εκείνα που πέφτουνε σαν το τσεκούρι στην παγωμένη θάλασσα της ψυχής μας.

Φραντς Κάφκα

[konstantina-sr]

Διότι όσο μας λείπει αυτό που επιθυμούμε, φαντάζει η αξία του να ξεπερνά όλα τα άλλα, όμως μόλις το αποκτήσουμε, κάτι άλλο ξεπροβάλλει, κι έτσι διατηρούμε πάντα μια σταθερή δίψα, εμείς οι διεφθαρμένοι, που λαχταράμε τη ζωή.

[enastri-nyxta]

Θέλω να ζητήσω συγνώμη από όλες τις κοπέλες που αποκάλεσα όμορφες,πριν τις αποκαλέσω έξυπνες ή γενναίες.Λυπάμαι που το έκανα να ακουστεί σαν να πρέπει να είσαι περήφανη για κάτι τόσο απλό με το οποίο έχεις γεννηθεί,την στιγμή που η ψυχή σου έχει περάσει τόσα δύσκολα.Από τώρα και στο εξής θα λέω “είσαι δυνατή” ή “είσαι αξιοσημείωτη”.Όχι επειδή πιστεύω ότι δεν είσαι όμορφη,αλλά επειδή είσαι πολλά περισσότερα από αυτό.

-Rupi Kaur

[konstantina-sr]

Έχω έναν ήλιο κρυμμένο πίσω από τα βουνά,ένα παρελθόν που έφυγε σαν σφαίρα

[tolouloudakitoumpakse-deactivat]

Δεν θα μπορέσω ποτέ να διαβάσω όλα τα βιβλία που θέλω να διαβάσω. Δεν θα μπορέσω ποτέ να γίνω όλοι οι άνθρωποι που θέλω να γίνω και να ζήσω όλες τις ζωές που θέλω να ζήσω. Δεν θα μπορέσω ποτέ να εξασκήσω τον εαυτό μου σε όλες τις ικανότητες που θέλω. Και γιατί τα θέλω όλα αυτά; Θέλω να ζήσω και να νιώσω όλες τις αποχρώσεις, τόνους και παραλλαγές των ψυχικών και φυσικών εμπειριών της ζωής με κάθε δυνατό τρόπο. Και είμαι τρομερά περιορισμένη.

[xamogela-file-mouu]

Ανέκδοτο του φιλολόγου μου Παιδια, ξερετε γιατι οι ομοφοβικοι δεν πνίγονται στη θαλασσα; γιατι τα σκατα επιπλέουν. Και μετα με ρωτάνε γιατι τον αγαπάω τοσο πολυ.