“You know who’s gonna give you everything? Yourself.”
—
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
Sweet Seals For You, Always
TMBGareOK. The Official They Might Be Giants tumblr
tumblr dot com
Fieri Frames
Show & Tell

tannertan36
The Bright Sessions

#extradirty
The Stonewall Inn
Mike Driver
One Nice Bug Per Day
No title available

Love Begins
hello vonnie
h
Today's Document

if i look back, i am lost
The Bowery Presents
official daine visual archive
seen from United States
seen from Malaysia

seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia

seen from United States
seen from Bangladesh
seen from United States
seen from United States
seen from Germany

seen from United Kingdom

seen from Malaysia
seen from Malaysia
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Romania

seen from Mexico
seen from Bangladesh
@markokkin
“You know who’s gonna give you everything? Yourself.”
—
I’ll try !
I hope so..
if you let me!!!
Μαμά, Μπαμπά,
μεγάλωσα
και μετακόμισα σε ένα φωτεινό σπίτι αντί να αγαπήσω κάποιο υπόγειο
και τρώω σε αλουμινόχαρτα γιατί τα πιάτα είναι πελώριες στοίβες στο νεροχύτη
και βαρέθηκα τα μακαρόνια
και δεν έχω αγγίξει σκούπα ακόμα,
αλλά οι φίλοι μου έρχονται συχνά
και κοιμούνται και στους καναπέδες μου παρ’ όλα αυτά
και βλέπουμε ταινίες μέχρι το πρωί
και βγαίνουμε και πίνουμε και γινόμαστε λιώμα
και κοιμάμαι 3 ώρες τη μέρα
και σπάνια κοιμάμαι σπίτι μου
και αφήνω επίτηδες το ασύρματο να ξεφορτίσει για να μην με ψάχνετε εκεί
και παω supermarket και θέλω 20 λεπτά να αποφασίσω ποιά χαρτομάντιλα προτιμώ
και δεν είναι εκείνος εδώ,
αλλά έχω ανθρωπους που με προσέχουν πολύ
και εκείνος έρχεται μία φορά το μήνα
και η πόλη είναι πιο όμορφη το βράδυ
και κάθομαι στο μπαλκόνι και γράφω το δικό μου βιβλίο
έχοντας στο τέρμα τη μουσική που λατρεύετε και εσείς
με θέα τη θάλασσα και το σταθμό των τρένων
και αναπολώ τις διαδρομές με το αμάξι.
Και όσο μέναμε μαζί όλο φώναζα “θέλω να φύγω από αυτό το σπίτι”
και όλο ψάχνω αφορμές για να γυρίσω πλέον.
Όχι για το σπίτι και τις ανέσεις,
άλλωστε λατρεύω το δικό μου χάος.
Απλά, να.
Ώρες ώρες μου λείπει να υπάρχετε στο δίπλα δωμάτιο.
Έλεγα συνέχεια πως θέλω να φύγω,
να περάσω κάπου μακριά,
μακριά από εσάς,
από ευθύνες και από συνεχή πίεση και άγχος.
Τα κατάφερα.
Έφυγα.
Είμαι πλέον πιο χαρούμενη,
πιο ήρεμη,
έτσι μου λένε όλοι.
Αλλά νομίζω όταν είμαι μόνη κλαίω πιο συχνά.
Μια μέρα η κορη μου θα κλαίει δαγκώνοντας το μαξιλάρι επειδή δεν αγαπήθηκε ή έζησε οπως ήθελε, η επειδή την πίεσα με τα μαθήματα ή γιατι δεν την κατάλαβα ποτέ η επειδή την πείραξε εκεινό το αγόρι και δε μου το είπε ποτέ και εγώ δε θα το ξέρω ή θα κοιμάμαι και δε ξέρω αν υπάρχει μεγαλύτερος πόνος απο αυτόν.
Παράκληση
Μην έρθεις απόψε. Όσο και να τρέμουν τα χέρια μου από την ανάγκη να σε κρατήσουν μην έρθεις. Μην έρθεις γιατί θα λυγίσω περισσότερο από κάθε απόψε και δεν θέλω να με δεις να σπάω για σένα.
Σιγα μην ερχοσουν.
i wanna take your clothes off… ;) and then replace them with something else because that outfit is ugly as hell
“We all have that one person that we wasted just too much time on.”
— (via leohearts)
meirl
us: female presenting nipples
staff: blocked
us: wait unblock me i have something to tell you
staff: unblocked
us: female presenting nipples
via @rupikaurpoems