“ Bir kızla tanıştım yeni. Tanışma faslından sonra bir cafe'ye gittik. Karşı-karşıya oturduk ve başladık konuşmaya. İlk sorusu ’‘kaç sevgilin oldu’'ydu?
- Onlarla ilişkiye girdin mi?
+ İhtiyaç duyduğum kadar.
+ Evet, gerek duyduğumda.
+ Evet kesinlikle. Bazen dürüst davrandığım da oluyor ama genelde sahtekar olmak tercihimdir.
- Değişik! Çok dürüstsün.
+Yoo, aksine sahtekarın tekiyim.
- Peki sözünde durur musun?
+ Yanisi şu; kimseye, ’'şunu böyle yapacağım, sonuna kadar yanında olacağım, şu saatte burada olacağım” gibi sözler vermem.Elimden geleni yaparım sadece!
- elinden bir şey gelmezse…?
+ Söz vermediğim için sıkıntı yok!
+ Sen istedikten sonra neden olmasın!
- Ne kadar sevebilirsin beni?
- Bir aşk nasıl olmalı sence?
+ Bir aşk, bütün yalanlardan arınmalı.Bütün kirlerinden sıyrılmalı.Her şey apaçık ortada olmalı. Çıplak olmalı, çırılçıplak. karşısındakini etkilemek için kendine bir kılıf uydurmamalı. Gerçek yüzünü saklamamalı. Gün gelip maskeler düştüğünde, kılıf yırtıldığında, gerçekler ortaya çıktığında aşk sahipsiz kalmasın diye, ortada çırılçıplak bırakılmasın diye ilk başta her şey ortaya savrulmalı. İlk başta çıplak kalınmalı. Uçurumun başında değil, ta dibinden başlanmalı.
- Ama insanlar yalanları sever.Dürüstlük aşkın doğasında yok! Bir insanı kazanmanın yolu, sorduğu sorulara, hoşuna gidecek cevaplar vermekten geçer. Mesela sen eğer, hayır kimseyle çıkmadım, kimseyle ilişkiye girmedim, hiç yalan söylemem, çok dürüsttüm deseydin, yani bana yalan söyleseydin, şimdi bu masadan seninle iki sevgili olarak kalkmış olacaktık.
+ Birkaç ay sonra iki sevgili gibi bu masaya oturup, iki yabancı gibi kalkmaktansa şimdi iki yabancı gibi kalkmayı tercih ederim. Ki belki vedalaşma merasimimiz bile olmayacak.Bir veda bile etmeyeceğiz o zaman birbirimize belki. Şimdi veda etmek daha iyi.
theartofmadeline
vaporwave
kianamaiart
romaincrisis
