Sabi nila, tuwing kasama mo raw yung taong gusto mo bumabagal ang oras, kung baga sumoslow motion. Naniniwala ako ngayon sa pagsoslow motion ng partikular na pangyayare pero at the same time sobrang bilis din. Sabi nga, time flies when you’re having fun diba? Magulo ba? Hayyy! Hahaha Btw, sorry in advance sa mga typographical at grammatical errors na mababasa mo kasi hindi na ako nagproofread basta nalang ako nagsulat kahit 12am na.
So bakit ko ng ba nabanggit ang slow motion? Nung Monday talaga nagsimula lahat ng to. Habang nagpeperform mga lalaki kong kaklase para sa PE namin sa arnis, pinupush naman ako ng mga kaklase kong babae sakanya. Sabe nila na ipag-cheer ko raw siya at ayun ako naman sumigaw-sigaw ako pero di ko binanggit ng malakas pangalan niya sa sobrang hiya at baka hindi ko kayanin ang kilig ko. Ilan minute mga lumias at pinauwi na rin kami at yung mga kaibigan ko naman ayaw muna umalis. Umupo muna raw ako, pinapa upo nila ako kase naka upo rin siya sa may kabila habang nagbibihis at nag-aayos ng gamit. At ayun nanaman ako, hindi ko siya tinignan ng matagalan kasi nga masyado akong kumikilig. Sabe ng mga kaibigan ko na hindi nga raw siya makapagbihis ng maayos kase nahihiya siya. At pagkatapos niya magbihis, tumayo na siya at habang hindi pa siya nakakalayo tinawag siya ng mga kaklase kong babae. Pinalibutan ako ng mga kaklase ko at tinawag siya para magbbye. At ayun, sa kauna-unahang pagkakataon, ilang segundo kami nagkatinginan at nagbye ako sabay kaway at ngiti sakanya at yun din ang ginawa niya. Pagkatapos nun, naghiyawan mga kaklase ko habang ako naman ay tumatawa. Natawa ako dahil sa sobrang kilig at dahil noong nagkatinginan kame alam ko na may something sa mata niya. Corny man pero nakita and naramdaman ko yung tinatawag nilang “sparks”. Meron espesyal sa tingin niya sa akin na alam kong kakaiba, hindi siya tulad ng tingin kapag nagkakatinginan kami accidentally. Yung para bang lumilitaw yung kilig niya sa mata. Naramdaman ko yung slow motion noong nagkatinginan kami at nagsabihan ng bye, yung parang lahat ng nakapaligid samin ay lumabo o nagblurd lahat. Masasabi ko na bumilis takbo ng oras noong nagperform sila sa PE para bang ang bilis lahat ng pangyayari. Siguro sa sobrang saya at kilig ko hindi ko na naramdaman lumipas oras. Pagkatapos noon, bumili muna kami ng libro at lumabas na rin. Dumaan na mga ilang oras at nalaman ko nalang na tinext pala niya isa kong kaibigan at may pick-up line pala siya sakin (Tamaraw ka ba?). At sabi pa niya sa text ay “Baka haha ganda ganda ni pat eh”. Syempre, nagulat ako sa sinabi niya sakin, nagulat ako na ganun ang tingin niya sakin, nagulat ako kahit sinabi niya yun sa kaibigan ako. Aaminin ko na hindi ko mapigilan ngumiti ng matagal sa sinabi niya.
Ang pangalawang kwento naman ay nagsimula sa klasi naming sa Statistics. Ang bagong topic naming ay probability. Ang probability ay nagsasabi kung gaano kalaki ang tiyansa ng isang bagay para mangyari. Sa isa’t kalahating oras na klase naming, nakasampu siguro ng “hugot” mga kaklase at prof ko tungkol sap pag-ibig. Ang hindi ko makakalimutan na sinabi ng prof ko kanina ay dapat raw maranasan muna ang lungkot at sakit bago maramdaman ang happiness. At dahil na rin siguro sa daming hugot ng mga kaklasi ko, isa sa mga lalaki sa amin ay tinanong kung ano ng aba ang probability o tiyansa na masaktan. Sa sobrang gulat namin sa sinabi niya, naghiyawan lahat kami. At dahil dun, nagsimula na magtanung-tanong mga kaklase kong lalaki at malapit na kaibigan na may kinalaman sa lagay o estado naming dalawa. Isa sakanila tinatanong ang probability o tiyansa na magmahal ng dalawang babae. Yung isa naman probability na maghihiwalay o magbbreak sila. May nagtanong rin kung ano raw ba ang probability kung meron pag-asa yung lalaki sa babae. Lahat ng tanong o parinig nila ay tungkol sa amin ni Kyle at habang nagpaparamdam sila, tumatawa lang ako at tinitignan kung ano ang reaksyon niya. Napansin ko na hindi siya umiimik o tumatalikod sa mga kaibigan niya, basta ngumingiti lang siya dahil alam niya na kaming dalawa ang pinag-uusapan. Pagkatapos ng klasi naming, uwian na namin. Nauna na ng konti mga dalawa kong kaibigan na babae habang hinihintay ko yung isa kong kaibigan para isauili yung hiniram ko. Habang naghihintay kaming tatlo sa labas, nagbiro yung mga dalawa kong kasama na iwanan na lang ako kasi may kasama naman raw ako umuwi. Narinig ng mga kaklase kong lalaki at syempre, tumawa lang ako at sinabi ko na wala naman. Noong naglakad na kami, sumabay na rin mga lalaki sa amin. Binibiro nila ako sakanya, pinipilit nila na magsabay kami maglakad. Tinutulak na nga kaming dalawa para magkadikit pero hindi nangyare. TInanong ako nung isa kong kaklase kung kinikilig ba raw ako, sumagot ako ng pangiti at sabay kilig na may tawa. Sobrang ingay namin habang pababa na kami. Nakarating na kami sa baba at sabi ng iba “isang dipa nalang akin ka na” kase nga medyo magkalapit na kaming dalawa. Huminto muna kami ng saglit sa may gilid ng chapel at sabe ng mga kasama ko na hindi na raw sila sasama sa feucso office at magpasama nalang ako kay Kyle pero sabe ko huwag na. May isa naman nagtanong kung saan ako umuuwi para ihatid niya na ako pero sabi ko sa may Espana. Tinignan ko nun siya at sabi ko huwag na kase teritoryo yun nga mga taga-Uste sabay tawa. Makalipas ng mga ilang biro at tukso nila samin, nagkahiwalay na kami. Noong palakad na kami sa pupuntahan naming… ayun nagkatinginan ulit kami at nagsabihan ng bye na may sabay kaway ng kamay. Sa pagkakataon na ito, mas malapit kami sa isa’t isa. Noong narinig na nila kaming dalawa magbbye naghiyawan na naman silang lahat sa sobrang kilig. Noong nagkatinginan kame kanina, iba yung naramdaman ko. Yung para bang nanlambot ako lalo sa sobrang kilig. Pagkatapos nun, sinabihan ko siya ng ingat. Nalaman ko lang na sinabihan niya rin pala akong ng ingat pero hindi ko narinig sa sobrang gulo ng mga kasama ko. Naglakad na kami at hindi pa kami nakakalayo at huminto muna kami para tignan kung paano at ano ang reaksyon nila lalo na si Kyle. Kahit hindi man namin makita mukha niya alam naming lalo na ako na pareho kaming masaya base sa nakita naming pag-akbay sa kasama niya at sa pagkabalisa niya. Hinintay namin sila lumingon kahit malayo na sila sa amin at pagkatapos ng ilang segunndo, humarap si Kyle at kumaway ulit ako sakanya. Magsimula noong pinalabas at pinauwi na kami, hindi natanggal yung ngiti at tawa ko dahil sakanya at dahil na rin sa mga kaibigan ko na puro tukso at biro sa amin dalawa. Wala pa siguro 20 minuto at nagtext na si Kyle sa kaibigan ko gamit ang number ng isa naming kaklase. Ang sabe niya ay nakakatunaw raw ang ngiti ko at pinareply ko naman ng thank you. Inimbita niya rin kami sa isang resort sa Batangas sa birthday niya sa sembreak namin at sabi naman naming ay pupunta kami. Tinanong ng kaibigan ko kung bakit hindi ako itext ni Kyle sa number ko kaysa naman yung kaibigan ko yung tinetext niya pero hindi na siya nakapagreply.
P.S. Nagpapasalamat nga pala ako sayo Kyle kasi pinaparamdam mo sakin na hindi ko kailangang magbago o mailang kahit nandiyan ka. You made me feel that I don’t have to act or pretend to be someone I’m not and made me feel special at the same time, yung bang despite na maingay ang immature ako tinatanggap and tinitignan mo pa rin yung good side ko. Hindi ko kasi inexpect na dati pa lang nandiyan ka na and meron palang mga lalaki na katulad mo. Alam naman natin na nasa komplikado kang sitwasyon ngayon pero gusto ko lang sabihin na gagawin ko ang makakaya ko at hindi ako gagawa ng rason or bagay na magpapahirap or dadagdag sa problem mo kase bigay respeto ko na lang yun. Ok? Thank you for seeing and appreciating me kahit minsan ako mismo feeling ko hindi ko kayang ma-appreciate yung sarili ko and showing that your feelings are genuine hahaha Thank you!
2087
kianamaiart
prguitarman
gummygunk
