My Outlet

baka sabihin nagdadrama na naman ako kaya dito ko na lang ilalagay lahat. kung tingin mo ay nararamdaman mo din ang nararamdaman ko, welcome mga sis at pre. pwede tayong madamayan dito. babae nga pala ako at straight. gusto ko lang sabihin para kung meron man magbabasa ng mga posts ko dito, at least meron man lang idea kung ano ako. walang espesyal. walang kahit ano. basta magsusulat lang ako ng mga kung anumang ganap sa buhay ko. salamat.

[personalspaceko-blog]

Agua de Mayo

ang saya!!!!! sobrang lakas ng ulan. nabawasan yung init ng panahon pero grabe din yung singaw ng init. haha ang baho! pero okay lang. at least umulan. kahit papano, nakapag cool down din ang lugar namin. :D 

[personalspaceko-blog]

gumaan loob ko ngayong gabi dahil nakausap ko yung isa kong kaibigan. sabi nya sakin isasama nya daw ako sa prayers nya at lagi daw akong think positive. hangga’t maaari daw, wag daw ako mag focus sa mga negative na naiisip ko. kung kelangan ko daw ng makakausap, anytime naman daw ay pwede sya. 

magtiwala at magdasal lang daw ako. 

ewan ko ba pero ngayon lang ulit meron nagsabi sakin ng genyan. pala dasal naman talaga ako noon. pero nagbago talaga ako simula nong kalagitnaan ng 2018 hanggang ngayon. hindi na ako nagdadasal. pero bago ako matulog mamaya, kakausapin ko ulit Siya. hihingi ako ng sorry. hindi pa naman huli ang lahat. 

good night.

[personalspaceko-blog]

alam kong sobrang lame ng first post ko. pero syempre, wala naman akong magagawa kundi isulat na lang lahat dito.

ewan ko ba. ang bigat masyado sa dibdib. bakit sa more than four years naman na kami, bakit nakakaramdam pa din ako ng doubts sa kanya? i mean, bakit tuwing nakakakita ako ng mga something sa phone nya or kahit saan man na hindi sadya, sobrang nadidismaya ako. lagi sinasabi mahal naman daw nya ako pero bakit ang bigat sa feeling tuwing sinasabi nya yon? dahil ba masyado syang kampante na hindi ko sya iiwan? pero sabagay sa kanya na din naman nagsabi na kampante na daw talaga sya na hindi ko sya kayang iwanan.

pano kaya pag bigla akong natauhan no? yung bigla na lang ako nawalan ng gana. yung bigla ko na lang sya di kakausapin. sarap siguro ng ganon.

pero kasi, nakakainis lang dahil lagi ko sinasabi sa sarili ko na hangga’t merong kirot na nararamdaman, ibig sabihin hindi mo pa kayang bitawan ng tuluyan.

i mean, sa totoo lang hinihintay ko na lang dumating sa point na mawalan na talaga ako gana at nararamdaman e. pero baka naman nagsasayang lang ako ng oras kakahintay ko no? baka saka lang talaga mawawala tong kirot kapag binitawan ko na talaga.

pero minsan natatakot din ako e. natatakot ako na baka wala nang magmahal sakin. na baka wala na akong makilala na ttrato sakin ng maayos. natatakot ako na baka mag isa lang ako habang buhay pero mas gugustuhin ko yon kesa yung makakasama ko yung tao habangbuhay pero wala namang pakialam sayo.

itutulog ko na nga lang to. good night.