#umuulan

[critic-cal]

Ang gulo ng panahon, parang Babae!

[kkkkimmy]

nagising ako sa ulan ampotek!!

[personalspaceko-blog]

Agua de Mayo

ang saya!!!!! sobrang lakas ng ulan. nabawasan yung init ng panahon pero grabe din yung singaw ng init. haha ang baho! pero okay lang. at least umulan. kahit papano, nakapag cool down din ang lugar namin. :D 

[lippydippydoo]

umaaraw, umuulan. ang buhay ay sadyang ganyan.

[adriansabino]

naaalala kita pag #umuulan

[cheerupbeloved]

Ang pagiging mandirigma sa LRT

Umulan ng malakas kaya, as expected, traffic at mahirap sumakay. Kaya naman, nag-LRT na ako. Then, pak! Nakita ko, sa hagdan pa lang ay pila na. PARANG PILA SA SINEHAN TUWING MMFF ‘PAG PASKO. Owkay. Thankfully, ang mga may beep card ay pinauna na (VIP LANG ANG PEG!) dahil ang haba ng pila sa bilihan ng ticket pero walang pila sa pasukan at ‘di pa din naman gaano karami ang tao doon sa sakayan. Ang titiwasay ng mga PWESTOMATE ko sa Carriedo Station - cool lang, mapagbiro, tawa-tawa lang at higit sa lahat, hindi sinasalubong ang mga bumababang pasahero, MARUNONG SILANG MAGHINTAY. Kaya naman hindi ako nabagot kakahintay makasakay kahit na napakaraming tao at ‘di-ko-na-mabilang-kung-pang-ilan na tren na ang dumaan at lumagpas. Ito na, may tren na ulit, medyo maluwag kumpara sa iba at marami ding bumaba. TULAKAN, SIKSIKAN AT SPARTANSHIP GALORE ANG PEG NAMIN (Kung baga sa problem solving, yan ang given eh.Hahaha…) Finally, nakasakay din. Ako ang nasa unahan kaya naman kung may bababa sa susunod na istasyon, kailangan kong bumaba para makadaan sila. And so, I did nung nasa D.Jose Station na. Maraming bumaba pero di pa man nakakababa lahat, ramdam ko na ang pagtulak ng nasa likod ko. Aba'y gusto pa atang makipag-unahan. Nakadalawang sabi ako sa likod ko na saglit lang, waley epekto. Hanggang sa iilan na lang ang lalabas, biglang pumasok yung mga nasa likod ko.(Kung sa problem solving, ito naman yung ‘di mo alam solution kaya nanghula ka na lang, as expected, MALI SOLUTION mo…0 points ka. Very wrong eh😂) Ang SARAP BALYAHIN NILA ATENG NG OVER! Chos.😂 Ako pa napasama dun sa mga bumababa, teka lang daw bababa daw sila. Aba'y ateng, kung alam mo lang, ako ang nagparaya. GANUN TALAGA, MINSAN, IKAW NA ANG NAGPARAYA, IKAW PA ANG MASASAKTAN. Char!😂 Going back,‘DI BA OBVIOUS NA MAY BUMABABA PA?! DISIPLINA NAMAN MGA ATENG. Kaathar kayo.hahaha…Nakitang may bumababa eh. Patapusin muna sila ‘di ba? Lalong nagtatagal pag sinasalubong eh. ‘DI PO SILA BALIKBAYAN PARA SALUBUNGIN NIYO. Orayt?😂 ISA PA, ISIPIN MO NAMAN ‘YUNG BUMABABA, MAAWA KA NAMAN ‘PAG LUMAGPAS SIYA, IKAW AYOS LANG NA ‘DI MAKASAKAY, MAY DARATING PA NAMAN NA TREN. SANAY KA NAMAN NA MAGHINTAY, ‘DI BA?😂

Ito lang talaga napansin ko sa atin, WALANG DISIPLINA. MADALAS, ‘DI INIISIP ANG IBA, ANG MAHALAGA MAISAKAY LANG ANG SARILI. I KNOW, IT’S HUMAN NATURE NA UNAHIN ANG SARILI(PROBABLY, NOT UNLESS IT’S BETWEEN YOU AND A LOVED ONE) BUT TAKE NOTE, NASA HUMAN NATURE DIN ANG PAGIGING TRULY CONCERN SA KAPWA. MAYBE, IT’S JUST A MATTER OF KNOWING HOW TO BALANCE THESE TWO & KNOWING WHEN ONE IS ABOVE THE OTHER.:P Sa tinagal-tagal ng LRT na ganyan ang sistema, bakit kaya ‘di makaisip ng paraan o ng patakaran para maging maayos ang pagsakay? Gaya nung napanood ko sa FB ngunit sa ibang bansa: naka-linya ang mga sasakay sa gilid then, ang daan ng bumababa ay sa gitna. Suave! Aha! Naalala ko, nung nakasakay ako ng MRT, parang ganyan din pala ang sistema nila, maayos(pero hindi ang tren.😂chos!). Siguro, dahil din sa espasyo ng station kaya ‘di magawa yung ganun, ano? Medyo maliit kasi sa LRT eh, kung pumila man, mahaharangan na yung daanan.haha…Nasa sa tao na lang siguro talaga. 😂 So, PLEASE LANG AH, MAGING DISIPLINADO TAYO ‘PAG SAKAY NG TREN(Ito na ang solusyon sa problem solving natin.hahaha…) I admit, mahirap maging disiplinado kaya kahit sa pagsakay ng tren man lang matupad natin.chos!😂 GREAT THINGS COME FROM SMALL ONES. Unti-untiin, araw-arawin hanggang sa makasanayan na. HABITS BECOME ATTITUDE(A-ti-tud😂). Big word! Hahaha…

P.S. Hinahanap mo ba yung answer sa problem solving natin?😂 Malamang alam mo na naman ‘di ba? Magiging maayos ang pagsakay, walang mag-iinit ang ulo, walang mananakit, mas maraming makakasakay, walang mag-aaway, mas mabilis makakaalis ang tren, mas lalong pwede kang makipag-friends at makipagchikahan, mapayapa ang mundo. hahaha! Ang pagkakaiba lang, sa problem solving maraming ways, maraming solution pero iisa ang sagot, dito, isang solution lang gawin mo, maraming sagot ang maaaring ibigay. (Mema amp!😂)

-Pasensya na, mahaba. Nadala lang ng emotion. Chos! Hahaha…

[euphonystar]

Alam mo nung araw na nakita mo ako sa tabi ng kalsada. Umiiyak habang umuulan. Sobrang sakit ang nararamdaman ko nung araw na ‘yon. Parang unti-unting pinupunit ang puso ko. At wala akong magawa kundi ang damhin ito. Hindi ko na alintana ang ulan o kung may makakita man sakin. Dahil ang alam ko lang ay sobra-sobra akong nasasaktan. Pero biglang tumigil ang pagbagsak ng ulan sa ulo ko. At dun ay nakita kitang nakatayo sa tabi ko. Pinapayungan mo pa ako. At inabutan mo ako ng panyong galing sa bulsa mo. Ginamit ko 'yon para punasan ang mga luha ko. Pero wala pa ring tigil ang pagdaloy ng mga ito mula sa mga mata ko. Hanggang sa mahimasmasan ako. Nasa tabi pa rin kita. Hindi mo ako iniwan. Akala ko hindi mo ako iiwan. Akala ko. Akala ko lang pala. Iniwan mo rin ako. Iniwan mo ko nung hindi ko na kayang wala ka sa tabi ko. Iniwan mo ako kung kailan nahulog na ako sayo ng husto. Ngayon ay muli na naman akong nasasaktan. At parang walang tapos ang pagbagsak ng aking mga luha. Nabaling bigla ang atensyon ko sa may lamesa ng kuwarto ko. Doon ay nakita ko ang panyo mo.Naiwan mo ito sa akin. Naiwan mo ang iyong panyo. Panyong hindi ko na nagawang isuli sayo. Akala ko ikaw lang ang may naiwan. Ako rin. May naiwan sayo. Naiwan ko sayo ang Puso ko.

EuphonyStar

[thehugotspecialist]

Bakit pag umuulan, nakaka-emo? Yung mapapatitig ka sa lakas ng mga patak... at may mga alaalang babalik sa isipan na minsan mo nang pilit kalimutan... Masaklap pa, minsan malalaman mo na lang na....

Wala kang payong. Deym. Pano ka uuwi?