tehlikeli oyunlar
“yoruldum albayım. insan ilişkilerinden yoruldum. insanların oyunlardaki rollerine kendilerini gereğinden fazla kaptırıp o olmalarından da yoruldum. herhangi bir insanın, ailesinin istediği gibi bir evlat, patronunun istediği gibi bir çalışan, öğretmeninin istediği gibi bir öğrenci, arkadaşlarının istediği gibi bir dost, ev sahibinin istediği gibi bir kiracı, sevgilisinin istediği gibi bir kişi olmaya çalışıp kendi kişiliğini yok saymasından, bir de yetmezmiş gibi bunları etrafına dayatmasını görmekten, bunları bana dayatmasından yoruldum... birbirimizi olduğumuz gibi kabul etseydik oynamak da daha kolay olmaz mıydı albayım ? 3 penaltı 1 korner gibi mesela. öyle evladım. biliyor musun albayım, yalnız olmak bana koymuyor aslında. ama onların bana yalnızlığımı hatırlatması zorluyor beni. bıraksınlar da kendi halimde yaşayayım. yaşa oğlum. yaşa demekle yaşanılmıyor işte albayım. hem aralarına karışmamı istiyorlar, hem de onların kurallarına uymamı. illa ki istemediğim oyunlara almaya çalışıyorlar. halbuki ben 6 metrekarelik odamda yaşlanmaya hazırım. zor olan yalnızlık değil albayım, zor olan buna bile izin verilmemesi.”