BONAIRE & DE WATERPOKKEN !! **Life with a child**
Ik kijk er al maanden naar uit. Onze vakantie naar Bonaire. Afgelopen zomer hebben we al geboekt! Al zo vaak geweest op het prachtige eiland, ik ben zelf de tel kwijt geraakt, maar ik weet dat het voor mijn vierjarige zoontje inmiddels al de vijfde keer is, en het verveelt ons nog altijd niet. Het is als thuiskomen, wat een geweldig gevoel is dat toch. Vakantie en toch een beetje thuis zijn. Dit keer zal het echt meer als thuis gaan voelen want hoewel we er normaal gesproken twee weken zijn, zullen we hier nu een maand blijven, noem het maar een beetje overwinteren ;)! De laatste elf dagen komen mijn vriendin Josefina en haar gezin ook naar het eiland, voor hun de eerste keer. Ik hoop dat ze er net zo van zullen genieten als wat wij steeds weer doen, ik ben in ieder geval heel erg blij dat ze komen.
Hoewel ik mijn zusje en ouders wel erg ga missen heb ik er heel veel zin in!
Spullen zijn gepakt, klaar om te gaan! Een traantje gelaten toen mijn zusje wegging, haar zal ik het meest gaan missen. Volgende morgen naar het vliegveld, mijn angst voor vliegen heel ver aan de kant schuiven, een angst die ik pas heb gekregen sinds Alain is geboren, en gewoon gaan!
Gelukkig hebben we een goede vlucht gehad, niet teveel turbulentie. Wanneer dat gebeurt zit mijn hart in mijn keel.
Als je op Bonaire dan uit het vliegtuig stapt, stap je de buitenlucht in en elke keer hoop ik dat het lekker warm als altijd is wanneer ik uitstap terwijl ik gewoon weet dat het in de avond nog steeds 27 graden is. In Nederland kom je uit de kou en dat gevoel blijft een beetje hangen, want eerlijk is eerlijk, je zit ‘maar’ 12 uur in het vliegtuig en je staat 9000 kilometer verderop.
Maar goed, doodmoe naar huis, spullen uitpakken? Nee dat doe ik morgen wel, geen puf meer. Maar eerst is heerlijk gaan slapen. Alain is ook helemaal op van de vlucht maar wat heeft hij het weer super gedaan, dan ben ik echt blij dat we dit al met hem doen vanaf dat hij 8 maanden oud is. Hij is er inmiddels aan gewend, voor hoever je er aan kan wennen natuurlijk als kind!
Volgende ochtend, ja hoor, om vijf uur wakker zoals altijd de eerste paar dagen wanneer we hier zijn. Tijdsverschil van vijf (in de zomer zes uur) merk je dan wel!
Na de eerste dag op het strand geweest te zijn heeft Alain opeens allemaal bultjes op zijn lichaam. In eerste instantie denken we dat het muggen bulten zijn maar dat kan bijna niet. Na één dag kan het niet zo zijn dat hij al zoveel muggen bulten heeft. Dus dan denken we zandvlooien, maar na dag twee zitten de bultjes en plekjes zelfs in zijn gezicht, zitten er blaasjes en op sommige plekken zelfs wat korstjes! Als ik na een huisarts hier wil gaan zegt mijn tante dat het ook wel waterpokken kunnen zijn. En inderdaad het zijn waterpokken.
Ieder kind krijgt in zijn leven een keer de waterpokken. Althans het is te hopen voor je dat je het als kind krijgt, dan kun je het wat beter hebben, heb je er minder last van zeggen ze.
Hij heeft het thuis, waarschijnlijk op school gekregen, want de incubatietijd van waterpokken is 13 tot 18 dagen. Het is ook niet zo gek dat hij het nu gekregen heeft, ten eerste krijgen de meeste kinderen het voor hun twaalfde verjaardag (95%), hij zit nu op de basisschool dus de kans werd uiteraard enorm vergoot nu. Ten tweede is het nu ook wel het seizoen waar iedereen snottert, hoest en zich ellendig voelt, niet dat het perse daarvandaan komt, maar het zijn wel een en al bacteriën die rondvliegen.
Maar wat ben ik blij dat het er op Bonaire pas is uitgekomen. Hij had niet eens mogen vliegen wanneer ze hadden gemerkt dat hij de waterpokken had gehad omdat het zo besmettelijk is. Ik stel me al voor dat we thuis waren geweest, Alain in dikke truien had moeten rondlopen waar de blaasjes zouden kunnen gaan broeien, hij zoveel jeuk zou hebben dat het niet meer te verdragen zou zijn en alles kapot zou krabben. Nu loopt hij hier in zijn zwembroek, de wind waait de hele dag over zijn lichaam, we zwemmen iedere dag in de zee. Het zoute water is al een heling op zich en ik zie dat hij er bijna geen last van heeft.
Toch ben ik voor de zekerheid maar even langs de apotheek hier op het eiland gegaan om het te laten zien en wellicht een zalf ervoor te krijgen. De mevrouw achter de balie zei ook dat het heel waarschijnlijk de waterpokken zijn en heeft een zalf gegeven met calamine erin. Calamine droogt en verkoelt de huid en het stilt de jeuk. Ook vroeg ik om mentholpoeder, zij zei dat ik dat ook kon gebruiken. Nu wil ik even zeggen dat je dat absoluut niet moet gebruiken bij waterpokken. Ik heb het gegoogeld en wat blijkt, mentholpoeder bij waterpokken kan littekenvorming geven. Gelukkig heb ik dit er maar twee keer opgedaan in de avond.
Als je vaker ergens komt, leer je natuurlijk mensen kennen. Zo ook hier. We kennen nu een aantal mensen van het eiland en de mensen hier werken veel met planten en producten uit de natuur. Pure aloë vera bijvoorbeeld, deze planten groeien hier volop op het eiland en aloë vera is bijvoorbeeld heel erg verzachtend wanneer je last hebt van muggenbulten. Maar ze gebruiken ook veel van ander soort planten. Een vrouw die wij hier kennen, komt vaker bij ons langs, kwam met een zakje aan met takjes en blaadjes van een plant of boom, ik heb geen idee eerlijk gezegd, ik heb er wel een foto van gemaakt (deze staat later op mijn Facebook pagina) maar wat ik moest doen was water koken, de blaadjes van de plant kneuzen en deze laten trekken in het water. Wanneer het goed getrokken was het water afgieten en Alain hier mee wassen. Dat heb ik gedaan, baad het niet dan schaad het niet natuurlijk. Het zijn allemaal natuurlijke middelen. Ook heeft ze pure kokosolie gegeven. Schijnt ook heel goed voor je huid te zijn (als je het zoekt op google verschijnt er een hele lijst met waar pure kokosolie goed voor is, de moeite waard om eens te gaan proberen, ben ik nu ook aan het doen. Vooral kokosolie als gezichtsmasker ;).
Ik heb het allemaal geprobeerd en gebruik de kokosolie (nu bijna twee weken later) nog steeds voor hem na het douchen. Maar al met al, een paar dagen later, waren de waterpokken zo goed als uitgedroogd en nog geen week later, zie ik het wegtrekken. Wat heeft allemaal geholpen? Misschien wel alles. Ik weet het niet. Het enige wat ik weet en heel erg blij om ben is dat het nu bijna weg is, dat hij het heeft gehad en dat we hier op Bonaire zaten terwijl hij het kreeg. De waterpokken hebben we maar weer gehad!
Twee weken zijn nu bijna om en normaal gesproken waren we dan al weer naar huis toe gegaan. Nu blijven we hier nog goed twee en halve week en ik moet zeggen dat ik daar stiekem wel heel erg blij om ben. Goed, ik weet natuurlijk niet hoe de komende weken zullen zijn. hoe erg ik mijn zusje vooral ga missen. Maar was het nu zo geweest dat we nu al naar huis zouden gaan, dan had ik dat wel heel erg jammer gevonden. We kunnen nu nog volop genieten van ‘ons’ mooie eiland. Nog een weekje en dan komt de rest ook ;), kerst komt er nog aan en dan oud en nieuw. Het worden hier nog hele leuke, gezellige en vooral heerlijke warme weken!
Ik (wij) wensen jullie allemaal hele fijne kerstdagen en een fantastisch, gelukkig en gezond 2016
amandla
tangentwithtanner
titsay
jacobvanloon
turnnoffyourmind
stormborns
baratheonpilled