Hoera! Een jaar deze blog... gisteren kreeg ik felicitaties van Tumblr, zeer gek. Dit verhaal begon een haar geleden, maar mijn kakkankerverhaal begon voor mij 13maand geleden... 9juni 2024 om exact te zijn. De maandag na een fijn en leerrijk congres met m'n collega's in Glasgow. Ik weet nog goed dat ik toen 's avonds een knobbeltje vond in m'n linkerborst en meteen wist hoe laat het was. Ik wist toen gelukkig nog niet wat me allemaal te wachten stond...voor vele anderen begon het pas 23juni, bij mijn effectieve diagnose met de uitslag van het eerste biopt...
13 maand later en aan de laatste behandeling bezig... het leven is blijven verder gaan en tegelijk ook enorm veranderd. Ik kan me amper voorstellen hoe het hiervoor anders was. Ik weet niet meer hoe het is om bakken energie te hebben en amper te voelen dat gisteren druk was geweest... ik weet niet meer wat mijn basisniveau van energie is en hoeveel slaap ik effectief nodig heb.
Gelukkig kan ik ook terugkijken op een jaar vol warmte en liefde... het voorbije jaar zijn veel vriendschappen hechter en dieper geworden. Het voelt super om ons zo omringd te voelen. Als het voorbije jaar me iets geleerd heeft, dan is het om open en eerlijk te zijn en om de mensen rond me te koesteren.
We blijven verder doorgaan en zien wel waar dit eindigt. Ik blijf af en toe delen voor wie wil en voor mezelf...
Het afsluiten van dit behandelhoofdstuk luidt ook een nieuwe periode in van zoeken en ontdekken van mijn nieuwe normaal. Samen met mijn schatjes, mijn gezin maar ook mijn familie en vrienden die er voor me blijven zijn.
Ik kijk terug op een heftig jaar met liefde en dankbaarheid en mentale energie... š„°
En ik blijf genieten van grote en kleine gelukjes (en af en toe een nachtje goede slaap š)
ā¤ļøš§”ššššš













