Işıkları sen kapattın ben de açmayacağım, karanlıktan korkuyorum ama merak etme halledeceğim.

JBB: An Artblog!
Stranger Things
Three Goblin Art

izzy's playlists!
cherry valley forever
Show & Tell

Origami Around

Kiana Khansmith
Sweet Seals For You, Always
Monterey Bay Aquarium
Jules of Nature
AnasAbdin

No title available
tumblr dot com
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
Misplaced Lens Cap
Xuebing Du
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
todays bird
Cosimo Galluzzi
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from Türkiye
seen from South Korea

seen from South Korea

seen from United Kingdom
seen from United States

seen from Türkiye
seen from United States

seen from United Kingdom

seen from United Kingdom

seen from United States
seen from United States
seen from Portugal
seen from Malaysia

seen from France
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from United States
@sadecetua
Işıkları sen kapattın ben de açmayacağım, karanlıktan korkuyorum ama merak etme halledeceğim.
Ben,sen vardık ama biz yoktuk...
Ben nasıl nefes alacağım ama sen böyle yalan kokarken..?
"Ölüm değilse bizi ayıran yazık olmuş" der şair...
Aldığın nefes ciğerlerini acıttığı zaman konuşalım, yaran yarama denk değil!
Bazı geceler vardır; gözlerin kapalıdır, aklın bulanık...Uyuyamazsın, ama uyanık da değildir zihnin. Kendi hayatının kabusundan uyanmak için uyursun.
Ağlarken duymasınlar diye tuttuğumuz nefeste boğluyoruz...
Olur da bir gün bu yazdığım satırlara denk gelirsen de ki birisi vardı; canını yaktım sustu, kalbini kırdım sustu, üzdüm yine sustu. Hiç gitmedi. O beni kıymetlisi yaptı, ben ise onun hayatını kıyamete çevirdim…
Oscar Wilde’ın çok güzel bir sözü var: “Yaşamak çok nadir rastlanan bir şeydir. çoğu insan sadece var olur.” O yüzden kendimize şunu sormalıyız: “Ben yaşıyor muyum, yoksa sadece nefes mi alıyorum?”
"Aynı gökyüzünün altında sen varsın, ben varım ama biz yokuz.."
Ne bileyim, şimdi sen aramıza duvar örsen, ben yine kalkıp senin sevdiğin renge boyarım...
Beni tekrar kullanmandan korkuyorum
Ölsem her şey hallolucak gibi
Ben biz kez vuruldum,bir daha hiç kalkamadım
Belki öleceğim az kaldı, hepimiz öleceğiz.Kalbim çok kırıldı bu aşkta.Biz olamadık yapamadık, sen beni istemedin.Sana beni seviyor musun dedim.Sen ise cevap veremedin üzülmeyeyim diye en son istemiyorum dedin benim gibi gururu kırılmış bir kıza.Sence ben birdaha bir erkeğe güvenebilir miyim aşık olabilir miyim?Ben çok yoruldum kalkmakta istemiyorum o boşlukta kaldım ben.Tenha sokaklarda yürürken aklımdaydın,mutluyken aklımdaydın,üzgünken aklımdaydın.Sen hiç çıkmadın ki burdan.Senin yüzünden şu an ağlıyorum ama şimdi bile seni istiyorum.Almadığım kokunu bilmediğim tenini hissetmek istiyorum.
"Kimseyi rüyanızda görecek kadar çok sevmeyin o zaman uyusanızda geçmez"
Şimdi mesela. Çok yorgunum ama yürümek zorundayım. O kadar yoruldum ki bir köşeye geçip uyumak istiyorum. Birine sarılmak bile istemiyorum, sessiz huzurlu bir uyku istiyorum. Uzun sürecek. Dersler, aile baskısı, arkadaşlıklar, geçmişim, gelecekteki yaşayacaklarım.. her şey üst üste geliyor, geldikçe de bir yığına dönüşüyor. Orası bir gün yıkılacak, yıkıldığı gün benim selam okunacak. Dayanamazsam bilmiyorum intihar etmek istemiyorum ama bu düşünce aklımdan gitmiyor. Yaşasan ne olacak ki? Al bıçağı daya bileğine at bir çizik ve kan. Kan kaybından ölürüm. Ama.. yaşayamadıklarım geliyor aklıma. Bu sefer diyorum, onları gerçekleştirmeden nereye? Sen boşuna mu kurdun o hayalleri. Ama yorgunum. Uyumak istiyorum. Ne tür bir uyku hala karar vermedim ama uyumam gerek. Ağlamam ve uyumam gerek.