Diegetic songs in Potop (1974)
composer: Kazimierz Serocki

izzy's playlists!
sheepfilms

titsay

shark vs the universe
Peter Solarz
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
No title available

No title available

roma★
🪼
Cosimo Galluzzi

⁂
Lint Roller? I Barely Know Her
taylor price
One Nice Bug Per Day

tannertan36
cherry valley forever
YOU ARE THE REASON
Sweet Seals For You, Always
Keni

seen from T1
seen from Indonesia
seen from Türkiye

seen from Germany

seen from United Kingdom

seen from United States
seen from Poland

seen from China

seen from United Kingdom

seen from Uzbekistan
seen from United Kingdom

seen from United States
seen from United States

seen from T1

seen from Finland
seen from United States

seen from United States

seen from Germany
seen from United Kingdom

seen from Türkiye
@sienkiewiczowo
Diegetic songs in Potop (1974)
composer: Kazimierz Serocki
I apologize everyone. I’m really the last person to hurt or disgrace Jurko Bohun.
It’s all because…
She has visited my dreams for quite a long time. Finally, thanks to the FaceApp, I have seen Her. My poor heart has not been ready for such, SUCH a Beauty. So I have fallen in love for the second time.
Пылает страсть в моей груди.
Сhora jestem z miłości.
* I adore the 17th century, Polish fashion for being so charming unisex:-):-):-)
* It's for a small circle of Bohun-Loving Souls with an aim of entertainment. It's a fan account. I don’t benefit from it. All credit goes to the Photographers and the FaceApp Corporation.
@houseofjaqen
„Kto kochanej nie powie: „Wolę cię niźli królestwo, niźli sceptr, niźli zdrowie, niźli długi wiek?...”. A ponieważ każdy chętnie by oddał życie za kochanie, tedy kochanie więcej warte jest od życia...”
Daniel Olbrychski (b. 1945) as Andrzej Kmicic & Małgorzata Braunek (1947-2014) as Aleksandra Billewiczówna in Jerzy Hoffman's "Potop" ("Deluge", 1974).
Vintage Polish press photos from 1974.
I would give my life for the Polish films 😀
It is a fan account, existing only for promoting Polish & Ukrainian cultures. Copyright belongs to the Photographers (J. Troszczyński & Others).
Monolog Szkota
— Jak to jest być Szkotem na ziemiach polskich, dobrze?
— A, wie waćpan co, moim zdaniem to nie ma tak, że dobrze, albo że niedobrze. Gdybym miał powiedzieć, co cenię w życiu najbardziej, powiedziałbym, że przypadkowych szlachciców, z którymi łączy mnie jedynie takie samo nazwisko; takich, którzy nazwali mnie przybranym synem pięć sekund po poznaniu, a potem przepisali na mnie cały swój majątek. I, co ciekawe, to właśnie przypadkowe spotkania wpływają na nasze życie.
Chodzi o to, że kiedy wyznaje się pewne wartości, które sprawiają, że wyrzucają cię z własnego kraju bywa, że nie znajduje się zrozumienia, które by tak rzec, które pomaga się nam rozwijać, chronić monarchię przed obaleniem. Ja miałem szczęście, by tak rzec, ponieważ je znalazłem w tym wiślanym kraju i dziękuję banicji! Dziękuję jej; banicja to śpiew, banicja to taniec, banicja to kochanie!
Wielu ludzi pyta mnie o to samo: ale jak ty to robisz, skąd czerpiesz tę radość, to natchnienie do odpowiadania na najprostsze pytanie kolejnym monologiem? A ja odpowiadam, że to proste! To umiłowanie czczej acz zwalającej z nóg kobiety gadaniny. To właśnie ona sprawia, że dzisiaj na przykład wpędzam panny do klasztorów, a jutro – kto wie? Dlaczego by nie – oddam się wojaczce i będę, ot, choćby, wysadzać... sieb— t-twierdze...