Fᥲᥒᥲrts, mᥱmorιᥱs

𝔉𝔬𝔯 𝔱𝔥𝔢 𝔩𝔬𝔳𝔢 𝔬𝔣 𝔭𝔬𝔩𝔦𝔰𝔥 𝔩𝔦𝔱𝔢𝔯𝔞𝔱𝔲𝔯𝔢 𝔞𝔫𝔡 𝔠𝔦𝔫𝔢𝔪𝔞𝔱𝔬𝔤𝔯𝔞𝔭𝔥𝔶

[xemylixa]

Diegetic songs in Potop (1974)

composer: Kazimierz Serocki

[theophan-o]

I apologize everyone. I’m really the last person to hurt or disgrace Jurko Bohun.

It’s all because…

She has visited my dreams for quite a long time. Finally, thanks to the FaceApp, I have seen Her. My poor heart has not been ready for such, SUCH a Beauty. So I have fallen in love for the second time.

Пылает страсть в моей груди.

Сhora jestem z miłości.

* I adore the 17th century, Polish fashion for being so charming unisex:-):-):-)

* It's for a small circle of Bohun-Loving Souls with an aim of entertainment. It's a fan account. I don’t benefit from it. All credit goes to the Photographers and the FaceApp Corporation.

[blue-rose-of-wolves]

@houseofjaqen

[atram2227]

„Kto kochanej nie powie: „Wolę cię niźli królestwo, niźli sceptr, niźli zdrowie, niźli długi wiek?...”. A ponieważ każdy chętnie by oddał życie za kochanie, tedy kochanie więcej warte jest od życia...”

[theophan-o]

Daniel Olbrychski (b. 1945) as Andrzej Kmicic & Małgorzata Braunek (1947-2014) as Aleksandra Billewiczówna in Jerzy Hoffman's "Potop" ("Deluge", 1974).

Vintage Polish press photos from 1974.

I would give my life for the Polish films 😀

It is a fan account, existing only for promoting Polish & Ukrainian cultures. Copyright belongs to the Photographers (J. Troszczyński & Others).  

[ketlingowy-ogrod]

Monolog Szkota

— Jak to jest być Szkotem na ziemiach polskich, dobrze?

— A, wie waćpan co, moim zdaniem to nie ma tak, że dobrze, albo że niedobrze. Gdybym miał powiedzieć, co cenię w życiu najbardziej, powiedziałbym, że przypadkowych szlachciców, z którymi łączy mnie jedynie takie samo nazwisko; takich, którzy nazwali mnie przybranym synem pięć sekund po poznaniu, a potem przepisali na mnie cały swój majątek. I, co ciekawe, to właśnie przypadkowe spotkania wpływają na nasze życie.

Chodzi o to, że kiedy wyznaje się pewne wartości, które sprawiają, że wyrzucają cię z własnego kraju bywa, że nie znajduje się zrozumienia, które by tak rzec, które pomaga się nam rozwijać, chronić monarchię przed obaleniem. Ja miałem szczęście, by tak rzec, ponieważ je znalazłem w tym wiślanym kraju i dziękuję banicji! Dziękuję jej; banicja to śpiew, banicja to taniec, banicja to kochanie!

Wielu ludzi pyta mnie o to samo: ale jak ty to robisz, skąd czerpiesz tę radość, to natchnienie do odpowiadania na najprostsze pytanie kolejnym monologiem? A ja odpowiadam, że to proste! To umiłowanie czczej acz zwalającej z nóg kobiety gadaniny. To właśnie ona sprawia, że dzisiaj na przykład wpędzam panny do klasztorów, a jutro – kto wie? Dlaczego by nie – oddam się wojaczce i będę, ot, choćby, wysadzać... sieb— t-twierdze...

[sienkiewiczowo]

[sienkiewiczowo]