Tahimik na Liwanag

Sa mga oras na ang paligid ay tahimik at payapa... Doon nagtatagpi-tagpi at pilit itinatahi ang mga salita... Na hindi kayang sambitin ng damdaming hapo't wasak na...

[silentlightworld]

Nang Magtampisaw sa Apoy

Tinanong kita

“Bakit ka ba sa akin sumama?”

Ikaw lang ay tumawa

Usapan ay bigla na lang iniba

Ganyan ka ba talaga?

Pabitin lang at paasa?

Ayoko na sanang ulitin pa

Baka hindi ko na makaya

Ang sakit na noong una

Uulit-ulitin pa ba

Hanggang sa makuha?

Ganoon ba ako katanga?

Para isipin na may pag-asa

Ang tulad ko sa’yong nagniningning na tala

Sa mundo ay diwata

Ako pa ba’y lalaya

Sa’yong mahiwagang sumpa?

[silentlightworld]

Huling kapit Sabay pikit Huling yakap Pagkawala'y matatanggap Huling pagbabalik-tanaw At agad nang bibitaw

[silentlightworld]

Wer na ME?

Minsan, mapapatanong ka na lang sa sarili mo kung ano na nga ba ang ginagawa mo sa buhay mo.....

Yun bang tila malabo ang kahapon at walang ganang gumawa ng kahit ano ni kaunting paggalaw ay kinatatamaran.

Nasaan na nga ba AKO?

Nahihiya na ako sa ibang tao dahil literal na nga akong mabigat, nagiging pabigat pa ako lalo sa kanila.

Maaaring ang lahat ng ito ay hindi dahil sa kagagawan ko mismo bagkus, kagagawan na ito ng hanaying aspekto.

Ngunit kung ano man ito, sana ay matapos na para naman gumanda ang daloy ng Bagong Taon ko at ng ibang tao na rin. Yey.

[silentlightworld]

Habang maaga pa, ingatan mo na iyang puso mo. Ikaw lamang sa lahat ng tao rito sa mundo ang nakakaalam kung gaano kasakit ang pakiramdam noong pinaglaruan niya ang dadamdamin mo dati at di malabong ulitin niya yaon sa iyo. Tigilan mo na...

sabi ng kumukulo mong tiyan

[silentlightworld]

Hindi na maaninag sa kalayuan ang pag-asang inaasam...

malungkot na patatas

[silentlightworld]

Umaali-aligid

Kumusta ka na ba? Mabuti't nagbalik ka na Ilang buwan ka ring nawala At aaminin ko ako'y iyong napag-alala

Kumusta ka na nga ba? Ano na'ng iyong lagay? May tension pa rin ba sa inyong bahay? Sabihin sa'kin ang iyong lumbay

Kumusta ka na ba kasi? Isang sagot naman kahit gaano man kaiksi Hinahanap ang ikaw na maliksi Ikaw na naman ba ang binagsakan ng sisi?

Kumusta ka na ba, katoto? Bumangon ka't harapin mo ako rito Alam at ramdam kong ang pakikinig mo Magsalita ka naman, sino bang pumatay sa'yo? At bakit ako pa ang minumulto mo?

[silentlightworld]

If writing letters and poems are not enough, If staying and still waiting for you only makes it rough, If my jokes can't even make you laugh, Then I'll let you go even if I know it's tough.

Mangmang na nagpipilit mag-ingles

[silentlightworld]

You're still the best more or less, I guess. I guess...

Lover Dearest by Marianas Trench

[silentlightworld]

Wala naman akong sakit pero kailan man ay hindi na ako gagaling.

Ang nakalulumbay na katotohanan ng buhay </3

[silentlightworld]

Ano bang gagawin ko? Gusto kitang tulungan. Hindi ito dahil wala lang akong magawa sa buhay ko... Hindi rin ito dahil sa kung ano pa man. Sa ayaw man o sa gusto ko, tanggapin mo man o hindi, may paki ako. Hindi ko rin alam kung bakit pero... May paki ako sayo. Gusto kitang tulungan. Nararamdaman kong dapat kitang tulungan. Nararamdaman kong kailangan mo ng masasandalan. Hindi ko man alam ang dahilan nang iyong pagkakaganyan... Nararamdaman kong hindi kita dapat iwanan. Pero hindi naman kita maaaring pilitin. Kaya kung nangangailangan ka man ng kausap o mapagkukwentuhan o mapagsasabihan ng sama ng loob... Alam mo kung paano mo ako makakausap. Wag kang magdadalawang isip. Wag mong kalimutang isa mo akong kaibigan. Hihintayin kita. Hihintayin ko ang pagbabalik mo. Magpagaling ka. Ingat.

[silentlightworld]

Payo ng Pagmo-move on-an Mo.

Ang katawang may sariwang sugat ay hindi agad agad maigagalaw lalo na't malalim. Hayaan na munang maghilom. Kalauna'y mawawala na rin ang hapdi at masasanay na rin sa sakit. Maigagalaw na ito muli ng malaya. Walang iniindang kahit ano. Dahil magiging normal na lamang sa sistema ang lahat. Kahit na ang katotohana'y katatahi pa lamang ng pusong nayurak nang sambitin niyang... "Magmove on na pag alam mong wala nang patutunguhan pa."

[silentlightworld]

Kagaanan ng Dugo

Kaibigan Tila ika'y malumbay na naman Namamalas ang pighati sa mga mata 'pag iyong

titigan Ikubli man ito sa mga naglalakasang hagalpakan

Kaibigan Kung ano man ang mabigat na dahilan Kaya't bagahe mo'y tangan-tangan Iyo lamang itanim sa isipan Ang buhay dapat lang 'easy-han'

Kaibigan Di kailangang magpanggap sa harapan Ika'y wag na ring mag-alinlangan Sabihin mo mang 'ok lang', ika'y aking tunay na

nauunawaan

Kaibigan Kapag hindi na ito kinakayanan Wag nang magdalawang-isip na ako'y lapitan Magandang payo'y hindi ka man mabigyan Asahan mong makikinig at di ka iiwan

Kaibigan Maaaring isiping ako'y malayo sa katotohanan Ako siguro'y iyo pang tatawanan Ngunit ang ideya ng 'ikaw at kalungkutan' Kailan ma'y di nararapat yan!

Kaibigan Kung iyo lamang pagbibigyan, Kahit na tayo'y magkaalaman Ako sana ay iyong hayaan 'Panandaliang kasiyahan' kung ituring man Sa iyo ito'y walang ano'y ilalaan

Kaya, Kaibigan Kung nakikinig ka man Ako lama'y iyong tawagan Tayo'y mag-uusap at magtatawanan Sa ilalim ng nagliliwanag na kariktan ng buwan.

Isang ngiti naman diyan, Kaibigan! *Kindat*

[silentlightworld]

Paki-ulit. Ulit. Paki-ulit.

May darating. Magpapaligaya. Mang-iiwan. At sa lungkot mahahapo. Uurong. Tatayo. Hahakbang. At patuloy nang lalayo. Lilingon. Ngingiti. Kakaway. At magpapatuloy na sa panibagong yugto. Repeat until fade...

[silentlightworld]

Talusira

Mahal. Magsusulat ako ng harana. Halika't samahan mo na rin akong mamintana. Pagmasdan natin ang mundong binabalot ng lungkot sa tuwina. Samahan mo akong ulinigin ang sigaw ng mga hungkag pusong nais mapag-isa.

Mahal. Magsusulat ako ng harana. Naisip kong tumugtog na rin sana. Gamit itong mumurahin kong gitara. Gusto ko na rin sanang palitan ito ngunit saka na.

Mahal. Magsusulat ako ng harana. Kahit alam kong ang ganitong estilo e medyo luma na. Pagpasensyahan mo na rin kung ang pagkakayari'y hindi maganda. Medyo mahina kasi ako pagdating sa mga salita.

Mahal. Magsusulat ako ng harana. Ito na nga't nasa kalagitnaan na. Ngunit tila nauubusan na ako ng mga kataga. Ipagpatawad mo kung naging ganito bigla.

Mahal. Magsusulat ako ng harana. Ngunit tila ako'y nawawalan ng gana. Ikaw ba'y nandiya't nakikinig pa? Mukhang nakatulog ka na naman ata.

Mahal. Magsusulat ako ng harana. Kaso nakita ko kayong dalawa kanina. Ang sakit niyong tingnan malayo man o malapitan. T****na. Hindi na kita kinulit pa dahil baka ako'y makaabala.

Mahal. Magsusulat pa ba ako ng harana? Kung ang pinaghuhugutan nito'y kumukupas na? Kung damdami'y hindi na sagana sa mga letra? Kung sigaw ng puso kong pagal ay "Tama na"?

Mahal. Hindi na lang ako magsusulat ng harana. Ito'y ipagpaumanhin mo sana. Hindi ko na kasi maitago ang katotohanan na... Mahal. Ang sakit na.

[isipangmagaslaw]

Kung hindi mo maintindihan ang sarili mo, ‘wag kang umasang maiintindihan ka ng mga tao sa paligid mo.

Isipang Magaslaw (via isipangmagaslaw)

Siguro nga kailangan ko munang hanapin ang sarili ko bago ako maintindihan ng iba...

[silentlightworld]

Dalawang oras...

Dalawang oras na akong nagbabalik tanaw sa usapan ng nakaraan... Sariwa pa rin ang bawat damdamin... Bakit ba naman kasi kung kailan may panahon na na malaya akong makapagpapahinga ng walang hadlang... tsaka naman ako hindi dalawin ng antok? Hay buhaaaay... mamasdan ko na lang ang larawan mo upang unti unting makadama ng kapayapaan ang nanlalamig at nag-iinit kong pakiramdam nang sa gayon ay dahan dahang pumikit ang mga napapagal kong mga bintana ng mundo... Kung alam mo lang sana kung gaano... kita... Ngunit di bali na... Maya maya lamang ay babalik na rin sa normal ang lahat...

[silentlightworld]

Panahon na naman ng...

Heto na naman tayo…

Hindi na naman magkanda-ugaga ang mga tao sa paligid… Ang lahat ay abala sa kanya-kanyang gawain… Pero bakit tila ako ay nanonood ng isang dula sa isang malaking teatro? Dahil ang nakikita ko…

Panahon na naman ng PAGPAPANGGAP …

MAPAGPANGGAP NA NGITI ng mga tao na matagal ng nababaon sa sangkatutak na problema at buong taon na naman na magpapa-alipin sa sakit at hinagpis…

MAPAGPANGGAP NA YAKAP ng mga tao na may poot at galit sa kanilang puso na hindi mabitawan at malimutan…

MAPAGPANGGAP NA PAGBIBIGAY ng kung anu-ano sa ibang tao na hindi naman bukal sa kalooban…

MAPAGPANGGAP NA PAGBATI NG MALIGAYANG PASKO (madalas mga naka-tarpaulin pa ang mga ito) mula sa mga taong ang tanging hangad ay kasikatan upang maitatak sa isipan ng mga utu-utong sambayanan ang kanilang mga pangalan tungo sa pagkakaroon ng kapangyarihan sa darating na halalan…

At higit sa lahat…

MAPAGPANGGAP NA PAGDIRIWANG ng Kapaskuhan kahit hindi naman talaga naisasapuso ang tunay na kahulugan nito…

Ngunit… ganoon pa man… Hindi ko maitatanggi na paminsan minsan… Mas nakabubuti na rin para sa karamihan ang mga pagpapanggap na ito… Para kahit minsan lang…

Dumating ang panahon na ngingitian ka, yayakapin ka, bibigyan ka ng kung ano, babatiin ka ng Maligayang Pasko at ipagdiriwang niyo ito na para bang totoo…

Para kahit minsan lang…

Maramdaman mong may nagmamahal sayo sa mga simpleng bagay na ito…

Kahit alam mong isa lang itong malaking pagpapanggap…

Ngunit lagi pa rin nating tatandaan na…

Ang pilit na pagngiti sa harap ng salamin ay nagdudulot ng kakaibang epekto sa ating utak at nadadaya natin ito na kunwari masaya tayo…

Kaya wag mawalan ng pag-asa…

Dahil minsan…

May mga pagpapanggap na nagiging totoo… 3X)