z(a)myślenia.

pisane nocą. zazwyczaj.

[skrajem]

wdzięk.

Oznaką osoby prawdziwie seksualnej jest wdzięk. Wdzięk nie oznacza umiejętności kołysania biodrami [...] lecz charakteryzuje ciało, które jest miękkie, w którym zachodzi przepływ pobudzenia oraz uczucie żywotności i które doznaje przyjemności z możliwości poruszania się.

Alexander Lowen, Duchowość ciała.

[skrajem]

uczucie niepokazane.

Niepokazywanie własnych uczuć może dawać człowiekowi poczucie siły w związkach, ale jednocześnie wyklucza możliwość zaufania. W ten sposób samokontrola, która wydaje się cechą godną podziwu, jest przejawem strachu przed miłością.

Alexander Lowen. Miłość, seks i serce.

[asumpt]

Może to dobrze robi człowiekowi, jeśli od czasu do czasu upadnie. Byle tylko nie potłukł się na kawałki.

John Maxwell Coetzee “Hańba” (via asumpt)

[skrajem]

(nie)świadomość słów.

Świadomość miłości to świadomość słów. Dzięki słowom wiemy, jak kochamy. W jakiej relacji, nie tylko emocjonalnej, ale intelektualnej, pozostajemy wobec tego, kogo kochamy.

- Myśliwski

[skrajem]

pan się mija z sobą.

Pan przechodzi obok siebie i nie poznaje się pan, że to pan. (…) w panu wszystko jest nie na miarę (…) sam w sobie jest pan nie na miarę. (...) Pan się po prostu obco w sobie czuje, pan się w sobie obija o siebie, żeby tak powiedzieć, nie przystaje do siebie. Tylko, że siebie, młody człowieku, nie da się wyłożyć gazetą. Jakkolwiek kto wie, kto wie, dzisiaj niemożliwe staje się możliwe...

- Myśliwski

[skrajem]

plan na 2017 rok. z bardzo brzydkim słowem.

Rano spójrz w lustro, zrób przedziałek i odpierdol się od siebie. 

- Wiktor Osiatyński 

[skrajem]

zaplątanie.

zawsze bowiem było to dla mnie coś całkiem niezrozumiałego, gdy się ktoś we mnie zaplątał.

- Franz Kafka

koniec na wczoraj.

[skrajem]

albo wolność.

Po jakimś czasie człowiek przyzwyczaja się, zapomina i nawet nie czuje, że zimno, bo zapomniał, co to jest ciepło."

[skrajem]

indywi(dualność).

Samotni jesteśmy. To jest nasza natura. To jest nasza indywidualność. My płacimy wysoką cenę za naszą indywidualność. Ona nie jest darmowa.

[skrajem]

obojętność.

Złość, przekora są to uczucia negatywne, ale bądź co bądź ludzkie. Obojętność jest najbardziej nieludzkim ze wszystkich uczuć.

[skrajem]

utraty ciąg dalszy.

Nawet gdy stracę ciebie (ten gest, śmiech chropawy, który kocham), nie będzie w tym kłamstwa. Tak, w sztuce tracenia nie jest wcale trudno dojść do wprawy;

[skrajem]

utrata.

W sztuce tracenia nie jest trudno dojść do wprawy; tak wiele rzeczy budzi w nas zaraz przeczucie straty, że kiedy się je traci – nie ma sprawy.

[skrajem]

mniej więcej.

To wszystko zdarzyło się mniej więcej naprawdę. - Kurt Vonnegut

[skrajem]

pstrykanie.

... nie znoszę oglądania zdjęć. W ogóle nie rozumiem tej pasji, żeby tak rzec, pstrykania, która stała się dzisiaj tak powszechna, że zakrawa na coś w rodzaju epidemii. Człowiek, który nie ma aparatu fotograficznego i nie pstryka bezustannie, wydaje się nie z tej epoki. Gdziekolwiek się pojedzie, ma się wrażenie, że te nieprzebrane tłumy przewalają się z miejsca na miejsce, żeby tylko pstrykać. Na wszelkich szlakach, w miastach, miasteczkach, w górach i dolinach, na lądzie, morzu, w powietrzu, na ślubach, pogrzebach, w chorobie i zdrowiu pstrykają i pstrykają. Nawet w ustronnym miejscu nie spotka się człowieka, który by nie miał aparatu fotograficznego. A potem godzinami oglądają, jakby nie dość mieli siebie. Gorzej, zanudzają i innych. A czasu i tak nie da się zatrzymać, czas ma za nic nasze zdjęcia. Czas wręcz drwi z naszych zdjęć. - Myśliwski 

[polskie-zdania]

Niczego tak naprawdę od nikogo nie chcę i staram się, by nikt nie chciał niczego ode mnie.

Marcin Świetlicki (via polskie-zdania)

[skrajem]

zwięzłość.

Zwięzłość - mój przywilej i moje nieszczęście.

- Emil Cioran, Zeszyty 1957-1972

[skrajem]

rozmowa z umarłym.

Marzenie senne, znosząc czas, znosi śmierć. Umarli przychodzą, by z nami rozmawiać.

- Emil Cioran, Zeszyty 1957-1972