Όνειρα
Όνειρα. Πόσα όνειρα;
Πόσα όνειρα έχεις κάνει;
Πόσα έκανες καθημερινά;
Πότε έκανες αλήθεια για πρώτη φορά ένα όνειρο;
Πότε σχεδίασες για πρώτη φορά το μέλλον σου;
Πόσο όμορφα φάνταζαν όλα κάποτε,
στο παιδικό και ύστερα εφηβικό σου μυαλό;
Πότε σταμάτησες;
Πότε σταμάτησες να κάνεις όνειρα;
Πότε ήταν η τελευταία φορά;
Πότε έπαψες να πιστεύεις σε σένα;
Πότε έπαψες να ελπίζεις;
Πότε έπαψες να είσαι εσύ;
Πότε;
Κουράστηκες.
Κουράστηκες την μιζέρια και την θλίψη.
Κουράστηκες τα ανεκπλήρωτα όνειρα.
Κουράστηκες τα βλέμματα του κόσμου.
Τα κουράστηκες όλα και κάπου εκεί
σταμάτησες να ονειρεύεσαι.
Σταμάτησες να ελπίζεις.
Σταμάτησες να είσαι εσύ.
Κι έτσι έγινες ό,τι θεωρούσαν οι άλλοι σωστό.
Έγινες ό,τι ήθελαν.
Έγινες ό,τι δεν ονειρευόσουν.
Έγινες αυτό που φοβόσουν από μικρό παιδί.
Ένας κενός άνθρωπος.
Χωρίς όνειρα, χωρίς ελπίδες, χωρίς δύναμη.
Έπαψες να ονειρεύεσαι και πλέον είσαι νεκρός.
