Ξύπνησα νωρίς. Βρέθηκα σε ένα ζεστό κρεβάτι κάτω από καθαρά σεντόνια. Σηκώθηκα και τα πόδια μου με στήριξαν. Υπακουσαν κάθε μου επιθυμία. Με πήγαν στο μπάνιο. Πάτησα το κουμπί κι απόλαυσα το καθαρό νερό που έτρεχε άφθονο από τη βρύση. Κοίταξα απέναντι κι είδα τον εαυτό μου. Ο καθρέφτης έκανε για ακόμα μια φορά υποδειγματικά τη δουλειά του. Κουνιομουν και το είδωλο μου κουνιόταν. Λες κι ήταν ένα. Μπήκα στη ντουζιέρα κι έκλεισα τη τζαμενια πόρτα. Μέσα στο ντους δέσποζε η μυρωδιά του σαπουνιού - σου σπαγε κυριολεκτικά τη μύτη. Απόλαυσα το ζεστό νερό πάνω στο σώμα μου για αρκετή ώρα. Δεν υπάρχουν λέξεις να περιγράψουν την αίσθηση. Έξω με περίμενε μια μαλακή πετσέτα πάνω στο καλοριφέρ. Τυλίχτηκα. Περπάτησα ξυπόλητος πάνω στη μοκέτα. Αυτή τη φορά τα πόδια μου με πήγαν μπροστά στο τζάμι. Κοντοστάθηκα. Ο σταγόνες στο εξωτερικό του μέρος δεν έμπαιναν μέσα. Τις έβλεπα να κυλάνε αργά και να ενώνονται μεταξύ τους σε απρόσμενα σταυροδρόμια. Απόλαυσα το θέαμα για λίγη ώρα. Είχα την πολυτέλεια. Διάλεξα ποια ρούχα θα φορέσω. Είχε κι αλλά μέσα η ντουλάπα, αλλα δεν τα διάλεξα. Ένιωσα όμορφα. Άνοιξα το ψυγείο. Κι εδώ πολλές επιλογές. Έφτιαξα πρωινό κι έστυψα τρία ζουμερά πορτοκάλια. Ο αποχυμωτής έκανε κι αυτός το θαύμα του. Το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν να πιέσω το πορτοκαλι προς τα κάτω. Απόλαυσα τον γλυκό χυμό μέχρι την τελευταία σταγόνα. Ετοιμάστηκα για τις δουλειές μου και έκλεισα την πόρτα πίσω μου. Αυτή η πόρτα θα ξανανοίξει μόνο με το δικό μου κλειδί. Με τρόπο μαγικό. Κανένα άλλο κλειδί δεν μπορεί να την ανοίξει.
Τα πόδια μου αυτή τη φορά με πήγαν στο αυτοκίνητο μου. Ούτε εκατοστό λάθος. Ακριβώς εκεί που ήθελα. Ναι, έχω ένα όλο δικό μου αυτοκίνητο, που ανοίγει κι αυτό με ένα μοναδικό κλειδί. Η μηχανή άναψε ευκολα με το γυρισμα του. Επέλεξα να μην πατήσω το κουμπί της μουσικής. Είχα κι εδώ επιλογή. Το μεσημέρι έκανα διάλειμμα, πήγα σε ένα ταχυφαγείο και παρηγγειλα μια νόστιμη σαλάτα. Περιμένοντας χάζευα τον κοσμο.
Τα μάτια μου έβλεπαν. Δεν βλέπουν όλα τα μάτια, ξέρετε.
Είδα φάτσες χαρούμενες κι άλλες όχι τόσο χαρούμενες. Είδα ανθρώπους βιαστικούς και λιγότερο βιαστικούς. Όπου κι αν κοίταζα έβλεπα πράγματα, όπου κι αν κοίταζα έβλεπα χρωματα. Η σαλάτα μου δεν άργησε. Ήταν σερβιρισμένη σε ένα καθαρό μπολ, με μπόλικο μαρούλι, ντομάτα, κρουτόν, φρεσκοτριμμένο τυρί και ζεστό κοτόπουλο. Στοίχισε πέντε ευρώ. Είχα πέντε ευρώ. Τα έβγαλα από την τσέπη μου και πλήρωσα. Έχω και κινητο. Έστειλα μηνύματα, συνδέθηκα στο Ίντερνετ, είδα τι γίνεται στον κόσμο. Το Facebook μου θυμησε τα γενέθλια ενός καλού φίλου. Του μίλησα μετά από καιρό. Χαρήκαμε και οι δυο.
Το βράδυ γύρισα σπίτι μου. Πάλι έβλεπαν τα μάτια μου, πάλι με στήριξαν τα πόδια μου, πάλι έπιαναν τα χέρια μου. Ζω σε μια όμορφη ηλιόλουστη χώρα. Έχουμε Ειρήνη. Ξέρω ότι και αύριο το σπίτι μου θα είναι στη θέση του. Δεν θα το έχει ισοπεδώσει καμία αδέσποτη βόμβα. Στη χώρα μου έχουμε και δημοκρατία. Μπορώ να λέω ό,τι θέλω, όποτε θέλω και όπου θέλω. Μπορώ να κυκλοφορώ και μετά τις 10 το βράδυ. Μπορώ να πάω να τρέξω, μπορώ να δω τηλεόραση, μπορώ να περπατήσω, μπορώ να διαβάσω, μπορώ να χασομερησω. Μπορώ να δω ένα φίλο μου ή να μείνω μόνος. Μπορώ να χαμογελάσω, μπορώ να κάνω ότι γουστάρω. Εγώ επιλέγω.
Ξεκλείδωσα την πόρτα του σπιτιού μου. Το κλειδί έκανε πάλι την δουλειά του. Χωρίς να διαμαρτύρεται, χωρίς να με δυσκολέψει. Το ζεστό κρεβάτι με τα καθαρά σεντόνια ήταν εκεί που τα άφησα. Χθες δεν έλυσα τα προβλήματα της ζωής μου. Χθες δεν έκλεισε η δεύτερη αξιολόγηση, ούτε προχώρησε το κυπριακο. Ήταν μια όμορφη μέρα.
Στοίχημα ότι κι αύριο τα πόδια μου θα μου κάνουν όλα μου τα χατίρια.