Yaz günü bir gün; bir köşesine yaz’alım aklımızın...
Bu ülkede birlik duygusunun nasıl darmaduman olduğunun trilyon sebebini geçelim de yavruladığı sonuçları yatıralım masaya...
Termometredeki dereceler her geçen gün bir üste tırmanmaya devam ederken onu sollayan alev alev yanan ülke gündemi bir hayli can sıkıcı. Sosyal medya hesaplarından görselin altına yazdığım birkaç cümle ile kelime israfı yapmadan içimi dökmeden edemeyenlerdenim. Bunun ne derece içten ne derece suni olduğunun elbet bir ölçütü yok ama okuyanın gönlüne değmesi biraz olsun sıradanın ötesinde olması, olumlu olumsuz yankısının olması kendimce değer kıstasım. Saniyenin bilgi aktarımı için çok uzun bir süreye denk düştüğü bu hız kuşatmasında konumlandığımız yer tamamen özgür tamamen kişisel... Neyi takip ettiğin, ondan nasıl beslendiğin, profilindeki özlü sözün, hemen altında bunla kel alaka olan bir eleştirel yorumun hepsi bir öz profil aslında. Bu renkli kargaşanın matematiği olduğu için de sosyal medya uzmanları ve tutarlık üzerine yazılmış kitaplar var. Kurumsal kimlik bir yana içten olmayan her ne ise onda da suyun zeytinyağına uyguladığı tavrı görmek mümkün.
Instagramda dolaşırken bir popüler kültür sanatçısının kızı ile farklı yönlere bakan fotoğrafının altında ‘’baktığımız yönler farklı ama kalplerimiz bir’’ ile başlayan sonunda şehitlerimize rahmet okuyan o dahiyane yazısını okuyunca yaşadığım beyin kargaşasını Fringe’in 4. sezonunda bile yaşamadığıma emin olabilirsiniz. Peki ama neden ? Belli ki bir annenin evlat acısından tutun da, hayatı sonan eren bir insanın yarım kalan hayallerinden, bir ‘’hiç’’ uğruna evet hiç çünkü deklare edilen bir savaş mı yılların sakız olan kan davasının sönen ocaklarına eklenen hanenin cansız bedenleri olan o can’larımız için sahiden yüreğin titrememiş, belli ki haberi izlerken gözünden süzülen yaşa sen bile şaşırmamışsın e o zaman dileme be kardeşim... Dileme baş sağlığı... Bu ülkede AVM’lerde toplu taşımada can güvenliği yokken, hergün ama hergün 3-5 şehit haberleri gelirken ulusal yas ilan edilmiyorsa, o sezlong da kaçmıyorsa ve sen baş sağlığını o saçma fotoğrafla diliyorsan bence sen dalga geçiyorsun...
Üzülmüyorsa, yapamadığı empati için suçlayacak değilim kimseleri, zira bu politik kimlikle hüzünlenmek filan marjinal akranlarımca çok arabesk bir tutum biliyorum. Yıl 2015 daha çağdaş düşünmeliyiz bu köhne zihniyetlerin kırıntısı filan... Peki.
Ne yapalım yani tatil de mi yapmayalım?
Tıp kı gülmek ile tebessüm arasındaki o nüansta olduğu gibi kaybolan hassasiyetlerimizin haberimiz yokken kaldırılan naaşından haberdar olalım diye....
Yaz günü bir gün; bir köşesine yaz’alım aklımızın...
