#ciarki

[blog-z-cytatami]

pod czas gdy ja wciąż tu siedzę, przechodzą mnie ciarki za każdym razem, gdy ktoś przypomina mi o tobie lub o tym co razem robiliśmy.

[drinkdrugs]

kitram w gaciach 10 gram, mijam patrole na które szczam...

[monromantisme]

Głos

Słyszałam wiele męskich głosów

Każdy na swój sposób był świetny

Ale tylko twój pamiętam

tylko twój mnie relaksuje

I działa na mnie w sposób, że mam dreszcze

[mechanik-uczuc]

To jak poprawiasz włosy sprawia, że mam ciarki na całym ciele.

@mechanik-uczuc

[subtelna-melodia]

do siebie

hej, Ty. Do października już niewiele zostało, będziesz studentką pierwszego roku matematyki. Nie bój się. Dasz sobie radę. Nie przejmuj się tym, że każdy na słowa "studiuje matematykę" patrzy na Ciebie jak na psychola. To tylko trzy lata, potem kolejne 2. W międzyczasie zamieszkasz z miłością swojego życia, dostaniesz pierścionek, znajdziesz pracę, codziennie będziesz mogła się obok Niego budzić. Chociaż przecież to wasza codzienność - zawsze będąc u Niego zasypiasz w jego ramionach i budzisz się w środku nocy. I to jego ciepło. Jest jak prywatną kołdra, przecież wiesz. Czasem po miłej nocy zapominacie się i odwozi Cie o 5 rano do domu. Nikomu już to nie przeszkadza. Widzą, jak promieniejesz. Widzą, jak o Ciebie dba. Cholera, dziewczyno, trafiłaś na prawdziwy skarb. Taki facet nie zdarza się często. Nigdy nie dostawałaś ciarek dzięki samemu dotykowi po plecach. Serce bije Ci za każdym razem jak szalone. Kto by pomyślał, że będziesz robić kiedykolwiek tak szalone rzeczy. I ten przenikliwy wzrok i mówienie prosto z serca jak Cię kocha i jaka jesteś najważniejsza. CIARY. Po prostu nie pozwól mu nigdy odejść, tak jak On Ci nie pozwala chociaż wcale o tym nie myślisz. Bądź z nim ciągle, bądź i nie pozwól mu zatęsknić. Kochaj go tak ciągle. Bądź szczęśliwa już na zawsze.

[anna-lacina]

Zdjęcie nie jest specjalnie ciekawe, ale pokazuje miejsce akcji jednego z moich starych opowiadań. To fantastyka, ale ostatnio odnoszę coraz silniejsze wrażenie, że to, co wymyśliłam, nabiera dziwnie realnych kształtów. 😱 #mamciary #creepy #ciarki 😬 Postanowiłam więc udostępnić je w odcinkach na swoim facebookowym fanpejdżu w dziale "Notatki". #kulturawsieci #lekturanaczaszarazy #zostańwdomuiczytajksiążki 📖 Pierwszy odcinek już jest, aktywny link postaram się umieścić na Instastory, nieaktywny znajdziecie tu: https://www.facebook.com/notes/anna-%C5%82acina-autorka/psy-sztuki-odcinek-i/3819069941466623/ Zapraszam. https://www.instagram.com/p/B--Jy0Thn13/?igshid=fxecg8wsi6nr

[nieartykulowana]

Jesteś jak sen

Jesteś jak sen, zrodzony w głowie Stachury.

Ciepły i przytulny jak stary koc w kratę,

leżący nieopodal kominka.

Jak haust powietrza po ciężkiej nocy,

zachłyśnięty z szeroko otwartego okna w pośpiechu,

jakby mogło braknąć tlenu.

Jesteś jak zielona trawa wiosną, zroszona wilgocią zimnej nocy,

dająca orzeźwienie i wyostrzająca zmysły.

Swojski i przyjazny jak kakaowe wąsy osiadające na wargach,

jak płatek śniegu roztapiający się na różowym policzku.

Jesteś ciepłym promieniem letniego słońca,

wstającym nad horyzontem, rankiem, tak wcześnie jak tylko można, aby spocząć na moim policzku jako pierwszy.

Jesteś jak przecinające niebo nieprzewidywalne błyskawice,

które oglądam siedząc na podłodze owinięta w prześcieradło.

Jesteś jak jesienny wiatr, targający płaszczami i nerwami,

wpełzający pod fałdy miękkich swetrów, aby zamienić się w lekkie muśnięcie na ramieniu.

Ciarki.

Jesteś jak falujące powietrze znad ogniska,

wznoszące do nieba świetliste iskierki,

jak gorący piasek na rajskiej plaży.

Jesteś w końcu jak kula energii, kumulująca się w zagłębieniu pod mostkiem kiedy emocje chcą nas rozerwać od środka,

jak swobodne spadanie, wywołujące mrowienie w całym ciele.

Powstające jeden po drugim włoski na przedramieniu,

niespiesznie przyjmujące nową rzeczywistość za właściwą tej chwili. Ciepło, rozlewające się wewnątrz ciała po wypiciu imbirowej herbaty w zimowy wieczór.

Bądź

[czasnanikogonieczeka]

Dla każdego z nas istnieje książka, którą gdy bierzemy do ręki sprawia, że na naszej skórze pojawiają się ciarki. Kiedy już ją skończymy, chcemy przeczytać ją jeszcze raz. Ponownie przekładać kartki. Sprawia, że inaczej patrzymy na świat. I ciągle moglibyśmy ją czytać.