#derleme

[ilmiyyat1453]

2016 yılında tamamen arşiv niyetine açmış olduğumuz sayfamızda, bu güne kadar paylaşmış olduğumuz tüm iktibas notlarını derleyip PDF halinde getirdik. 210 sayfadan oluşmaktadır.

İstifâdenize sunulur. Buradan indirilebilir.

(A5 ebatında defter olarak çıkartılabilir. Fotoğraf örnek olup iki yıl öncesine aittir.)

[2m2ozgur]

[kelimesendromu]

Derleme🌿

[yitikyasam]

aldatılmak

....eğer başınıza geldiği için bu başlıktaysanız, geçmiş olsun. pek çoğumuz aynı yoldan geçtik, lütfen kendinizi yalnız hissetmeyin. 

....size özel geliştirilmiş bir puştluk, bir ibnelik söz konusu değil. zaman içinde öyle ya da böyle ya işkillenip ya da sonunda ebemizle yüzleşip bu başlığa geldik çok şükür. .....içki, sigara, fuhuşturucu işlerine girmeyin. yorar.

... ağlamaktan ya da küfretmekten yorulup, dur lan beynimin başka fonksiyonları da vardı dediğiniz bir anda, son zamanlarda izlediğim

..... "nerde yanlış yaptım, erkekler neden aldatır, ilerde aldatılmamak için ne yapmak lazımdır" şeklinde master tezi verdim 10 sene içinde

.... tam 10 sene boyunca, güven krizlerim eşliğinde, sevilmediğime ve sevilmeyeceğime dair inancımı tazeleyecek ilişkileri, kavun seçer gibi, götleri koklaya koklaya buldum.

... "ben böyle olmiycam" derken, arka arkaya ayyyynısının laciverti adamlar bulma beceriniz, yanınıza kâr, kıçıma hurma kalacak.

[dear-milena]

Yarımı Yeme, Bütünü Bölme, Ye Allah’ını Seversen Ye

Bir teyzemiz evine misafir çağırmış, sofra kurup buyur etmiş. Etmiş ama sepetteki yarım ekmekler, az gelir diye “yarım yeme” demiş. Bütün ekmekler de bölünür yarım olur, hepsi yenmez çok gelir diye “bütü­nü bölme” diyormuş.

“Yarım yeme, bütünü bölme, ye Allah’ını seversen ye!..” demiş misafirine.

Bu deyim, hem ikram etmek isteyen hem de cimri­liği yüzünden bunu yapamayan insanları eleştirmek için söylenir.

Sivas yöresine ait sevdiğim bir deyimdir. Hikayesini merak edip annemden dinledim.

Sevgili takipçilerim, yörenize ait sevdiğiniz deyimleri -varsa hikayeleriyle beraber- paylaşırsanız, mutlu olurum. Saklamak istiyorum. Şimdiden teşekkür ederim. :)                  

[okanb]

Franz Kafka - Aforizmalar 📜

Hayatın anlamı bir sonu olmasındadır.

İnziva, kendimizi tanımanın bir yoludur.

Kötülük, dikkatimizi dağıtan her şeydir.

Gözlerimi kapatmak için yazıyorum.

En kötüsü de sahip olamadığın şeylere ait olmaktır.

Öldür beni; öldürmezsen katil olursun.

İyilik, bir anlamda rahatsız edicidir.

İnsan en üste çıkmak için mücadele etmelidir, hele de mücadeleye en dipten başlıyorsa.

İnanç giyotin gibidir; onun gibi ağır ve onun gibi hafif.

Hikaye anlatmanın nihai amacı, içimizdeki donmuş denizlere sağlam bir balta vurmak olmalıdır.

Her şeyim tastamam. Sadece biraz daha kendime ihtiyacım var.

Aylaklık, tüm kötülüklerin kaynağı ve tüm erdemlerin tacıdır.

Huzur mu istiyorsun?

Az insan, az eşya.

Her şeyden kaçıp hayata sığınmadıkça mümkün müdür hayatta mutlu olmak?

Evrende sonsuz miktarda umut var; ama bizim için yok.

Sahip olup ihtiyaç duymamak, ihtiyaç duyup sahip olmamaktan iyidir.

İnsanın dünyayla mücadelesi karşısında, dünya üzerine bahse gir.

Ölümden delicesine korkuyor; çünkü henüz yaşamamış.

Güzeli görebilme yeteneğini sürekli canlı tutan insanlar asla yaşlanmaz.

Yazabilmek için yalnız olmalıyım. Ama inzivaya çekilmiş bir keşiş gibi değil. Çünkü bu yetmez. Ben, ölü bir adam gibi yalnız olmalıyım.

Hakkında en küçük fikirleri dahi olmayan şeylerden bahsediyorlar. Kendilerinden bu kadar emin olmalarının tek sebebi aptallıklarıdır.

"Özgürsün demek?" diye sordu kız. “Evet, özgürüm.” dedi Karl ve o anda hiçbir şey özgürlüğünden daha değersiz görünmedi kendisine.

Tartışmalar sırasında yapılan benzetmeler aşk şarkıları gibidir; çok şey anlatırlar, ama hiçbir şey ifade etmezler.

Mükemmel bir mutluluk teorik olarak mümkün: İçinizdeki o sarsılmaz unsura inanın ve onun için herhangi bir çaba harcamayın.

Hiçbir güç iki insanı tam anlamıyla birleştiremez. Hele de -tıpkı bizim gibi- sahip oldukları tek şey kelimelerse.

İnsan yeni bir işe giriştiğinde, işine en çok yarayan şey, o işle uzaktan yakından hiçbir alakası olmayan kitaplardır.

Kötülüğü alıp içimize yerleştirdiğimiz vakit artık kendisine inanmamız gerektiği konusunda ısrarcı olmaktan vazgeçer.

Hayatının henüz başındayken yapman gereken iki şey var: Yörüngeni her zaman daraltmak ve yörüngenin dışında kalıp kalmadığını sürekli kontrol etmek.

Asla boyun eğme, sulandırma, mantıklı olmaya çalışma ve ruhunu modaya göre şekillendirme! Aksine, en şiddetli takıntılarının peşinden git. 

Hem de amansızca.Konuştuğumdan farklı yazıyorum, düşündüğümden farklı konuşuyorum ve düşünmem gerekenden daha farklı düşünüyorum.

Böylece, tüm bunlar sonsuz ve derin bir karanlığa doğru devam edip gidiyor.Kendinizi dünyanın acılarından koruyabilirsiniz. 

Bunu yapmaya hakkınız var ve doğanıza uygun olan da budur. Ancak, belki de bu koruma, asıl sakınmanız gereken acının ta kendisidir.Biliyor musun sevgilim? Başkalarıyla ilişki yaşadığın zamanlarda muhtemelen bir veya iki seviye aşağıya düşüyordun. Ama benimle ilişki yaşarsan, kendini uçurumdan aşağı atmış olursun.

Her şeyi alıp bir kenara fırlatmak ve sadece eve gidip yatağımda uzanmak istiyordum. Ama bu, yapabileceğin en saçma şey olacaktır. 

Yatağında huzur içerisindde uzanacağını sanıyorsan da yanılıyorsun.

Önünde sonunda gelip seni bulacağım. Mesafelerin dağınık parçaları önümde duramayacak. Kelimelere hiç lüzum yok; en yalın bakışlar ikimize de yetecektir.

Birilerine yakınlaşmak veya tamamen bağlanmak istediğimde, tüm sefilliğim ispatlanmış oluyor. O zaman ben artık bir hiç oluyorum. Hiçlikle ne yapabilirim ki.

“Ve sonra, hiçbir şey olmamış gibi işe koyuldu.” Okuduğumuz eski hikâyelerden aşina olduğumuz bir cümle. Ama belki de bu cümle aslında o hikâyelerin hiçbirinde geçmiyordu.

Artık üzerine yüklenen endişeleri ve acıları kaldıramıyordu beyin. “Pes ediyorum artık.” diyordu. “Ama bütün parçayı kurtarmaya niyetli birileri varsa eğer, yüklerimin bir kısmını üstlensin. Üstlensin de her şey bir süreliğine daha güzel olsun.”

Artık şuna iyice ikna olmuş durumdayım: Evlenip aile kurmak, çocuk sahibi olmak, o çocukları böylesine tehlikeli bir dünyada büyütmek ve hatta bir dönem onlara rehberlik etmek, bir insanın elde edebileceği en büyük başarıdır.

Çok başarısız bir kariyer bu. Ama sadece başarısız bir kariyer dünyaya ışık saçabilir. Kusurları olan iyi bir yazarın her ne pahasına olursa olsun üretmeye çalıştığı o ışığı, sadece başarısız bir kariyer yayabilir dünyaya.

Yazılanlar, yaşananların sadece birer kalıntısıdır.

Sen kalbimin hem dinginliği hem de karmaşasısın.

Huzur içerisindeyken yazmaktan ziyade, yazarken huzur bulmak benim için çok daha kolay.

İnsanları aldatmanın egemen olduğu bir dünyada bile, insanları aldatmak yanlıştır.

Anlamaya başlamanın ilk işaretlerinden biri, ölme isteğinin belirmesidir. İnsan anlamaya başlayınca, bu hayat artık dayanılmaz, bir başkası ise ulaşılmaz bir hal alır. Böylece, kişi, ölme isteğinden dolayı herhangi bir utanç duymayacaktır artık. Nefret ettiği eski hücresinden, çok kısa bir süre sonra yine nefret edeceği yeni bir hücreye naklini talep edecektir. Bu talebin altında yatan sebep ise, nakil esnasında müdürün şans eseri mahkumun yanına gelerek ona bakması ve gardiyanlara hitaben , “Bu adam bir daha hücrelere kapatılmayacak. Benimle gelecek.” diyeceğine olan inançtır.

Mantık sarsılmaz bir şey olabilir; ama yaşamaya kararlı bir insan karşısında asla direnemeyecektir.

Yetkililerin tek yaptığı; uzağı, uzağın görünmeyen çıkarlarını ve görünmeyen efendilerini korumaktı.

Anlatamam. İçimde neler olup bittiğini hiç kimseye anlatamam. Kendime bile anlatamıyorum.

Sorunları, beni yiyip bitirmelerine müsaade ederek çözerim genelde.

[bigbangsalvatore-blog]

Hayatta fevkalade hiçbir hadise yoktur. Her şey birbirinin aynıdır.

[figola]

Zarif acılar

Sıcaktı kimine göre, belki de çok sıcaktı

Ama benim içim buz gibi...

Eritemeyecek  hiçbir gülücük.

Ben hassasiyetinden kaskatı kesilmiş zavallıyım,

Tut ellerimden desemde inanma.

Ellerini bırakacak biriyim

İştahla beklerim en ince zarif acıları

Hepiniz içimde ölen kadar yaşayacak kimsesizsiniz

03.07.17