Lentekriebels: van giechelen naar geitenwollentaal
Pieters Daglicht over DenkDingen Het begon, zoals dat gaat met de lente, onschuldig. Een zonnestraal die zich door het gordijn wrong alsof hij ergens te laat voor was. Een merel die zich verslikte in zijn eigen enthousiasme. En ik, gewapend met koffie en goede bedoelingen, die ineens merkte dat de wereld weer een beetje begon te kriebelen. Niet jeuken, nee – kriebelen. Dat is wezenlijk anders.…










