#ldvd

[wolkenzoensterrenknuffel]

haar hart is aan het tasten in het donker, niet wetende waar het moet zijn en waar ze hoort

en het was bij deze gevoelens dat ze even haar gedachten verloor.

maar het doet pijn hoe sommige woorden

snijden net als scherven

en ze het niet meer kan verwoorden

maar het enkel kan verbergen

[zacht-moedig]

maar als mijn hart dan toch tot confetti moest worden verscheurd, liet ik dat het liefst door jou gebeuren.

[mompelen]

Geloven jullie is voor altijd ? Persoonlijk begin ik er aan te twijfelen. Ik heb vreemden zien veranderen in soulmates. Soulmates in geliefden, om dan terug uit elkaar te drijven. Misschien is het logisch dat voor altijd niet bestaat in een eindige wereld zoals de onze, maar stiekem hoopte ik dat mijn ziel altijd een beetje verbonden ging blijven met de jouwe. Weet gewoon dat ik altijd een stukje van u in mijn ziel zal koesteren. Doe jij hetzelfde ?

[mompelen]

Vandaag, vier jaar geleden, ontdekte we elkaar. Vandaag vier jaar later, weten we niet meer van elkaars bestaan.

- En misschien stond het zo in de sterren geschreven.

[mompelen]

Weet dat ik van je hou.

Voor altijd mijn soulmate.

[tatoushka]

new perfume, no more

[ohletslove]

Waarom kan ik je gewoon niet vergeten?

— Jij kan het wel, waarom ik niet?

[tompetter-blog]

Terugblik van een oude student

Oh schoon verdwenen lentetijd! Ik hoor mijn hart soms klagen. Dan wil het terug vol jeugdigheid lindenmeisjes behagen. Dan droomt het de oude droom van toen en wil het morgen beter doen. Och gere, ‘t doet zo zere. Wanneer ga ik het leren?

Zwierig danste ze zwoel geurend rond. Zo vruchtbaar haar gewelven. In de lentezon is waar ze vond het lief kind in zichzelve. Bewonderend sprak mijn hart dichtbij. De zoen was echt en de zon nabij. De liefde uit onz’ dromen was waar en welgekomen.

Een gezichtje brons van fijne snit, karakter vol en sprekend, had oogskens glanzend en vol van pit, die droomden maar nooit smeekten. De droom zette ons op dezelfde weg, al was die kort, ze was toch recht. Lieve meid, na al ons dromen: Wat is het ver gekomen.

Want op zekere dag had het meiske schoon genoeg van al haar dromen. En zocht bij luide man gewoon eens beestig klaar te komen. Mijn hart verscheurd, het schreeuwt en bloedt, bij het leed wat zich mijn lief aan doet. Wat zoek je daar mijn blonde? En heb je het ook gevonden?

Geen reden meer om mooi te zijn. De lente is lang over. Mijn dromend hart verstomd door ‘t brein. ‘t Is herfst en zonder zomer. Zwierige dames zijn verleden tijd en het tranendal dat is een feit. Maar nog droomt mijn hart in stilte van warmte en geen kilte.