1st Quarter lang best part 😓 #Naghintay #Nanuod #Nasaktan #Napaos (at SM Mall of Asia Arena) https://www.instagram.com/p/Bn4356llFAjP7d_2oYQ0Von0X4A-iafOJfNs-g0/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=d0xrfh3rh13z

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United Kingdom

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Egypt

seen from Netherlands
seen from United States
seen from Netherlands
seen from Australia
seen from United States
seen from China

seen from Ukraine
seen from Ukraine

seen from Australia
seen from Ukraine
seen from China

seen from Russia
seen from United States
1st Quarter lang best part 😓 #Naghintay #Nanuod #Nasaktan #Napaos (at SM Mall of Asia Arena) https://www.instagram.com/p/Bn4356llFAjP7d_2oYQ0Von0X4A-iafOJfNs-g0/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=d0xrfh3rh13z
#naghintay #napagod #nagutom #bacolodinasal (at Robinsons Otis)
Tumubo na ang bulaklak while waiting for bae.. kagabi ko pa siya hinintay hanggang tumaas na yung araw wala pa din :'( #naghintay #mataasnaaraw #nagjacket (at Zhongshan Station)
k a p a g . a n g . s a n a . a y . n a n a t i l i n g . s a n a
Ang tagal! Ang tagal mong nawala. Ang tagal ko ring umasa. Pasensya pero hindi ko na kinaya. Napagod na akong maghintay, Nagsawa na akong mahalin ka at iparamdam sa'yo na HOY buhay ako! Napikon na ako dahil lahat ng pinagsamahan naten noon ay madali mo lang naitapon sa kung saan. Nasaktan ako! Sana alam mo. Nasaktan ako noong mga panahong hinanap ko ang dating tayo pero ang tanga lang kasi kahit kailan wala namang TAYO. Araw-araw kong pinasan lahat ng bigat, Araw araw kong tinanggap ang pait at sakit noong lumayo ka. Gumuho ang mundo ko noong sinabi mong may bago ka. T@"8:&ina! Nandoon ako, Nakatitig. Sa mga araw na masaya ka sa bago mong mundo kasama siya. Nandoon ako, Habang sabay niyong tinatahak ang daang nilakbay din natin noon. Nandoon ako, At pinilit kong tanggapin na kahit kailan walang magbabalik dahil wala namang dapat balikan. Nandoon ako. Mukhang tanga. Naiwan. . . . Ngunit ngayon, Sa di inaasahang panahon muling nagtapo ang mga mata ko at ang sa iyo Sa di inaasahang lugar muling nagkaharap ang ikaw at ang ako Sa di inaasahang tagpo muling nagkausap ang mga pusong pinaglayo. Naramdaman ko, Totoo ang lahat. Nagbalik ka. Nagbalik ka? Totoo ang lahat? Di ako sigurado. Muli... Heto ako, Mukhang tanga. Naghihintay ng sagot, Sana totoo, Sana eto na to, Sana matuloy na ang naudlot na TAYO Sana, SANA... Magkaroon na ng IKAW at AKO.
Hinintay kita.
Umasa. Naghintay. Inantok.
Grabe lang yung hanggang 1:00 naghihintay ako sa pinapaprint ng groupmates ko tapos hindi naman binigay. Ano kaya yun? Pinuyat niyo lang ako eh. Sana may magdala ulit ng printer at laptop mamaya sa room hays. Goodnight! 💗
Isang Siklo ng Pag-Ibig
SUMUBOK. Hindi ko alam kung ano ang nag-udyok sa akin upang subukin ang isang bagay na hindi ko pa nagagawa noon; ang gamitin ang puso at balewalain ang utak sa paggawa ng desisyong inakala kong makabubuti sa akin at sa iyo. Sinubukan kong patulugin saglit ang utak kong paulit-ulit na sinasabing "'wag puro damdamin, utak din." Sinubukan kong puso lamang ang pairalin at ibigay ang lahat ng aking makakaya ng 'di ko namamalayang wala na pala akong itinira sa aking sarili.
NAGHINTAY. Ilang araw ang sumikat at lumubog. Ilang segundo, minuto, at oras ang lumipas ngunit tila wala pa rin ang mga sandaling aking hinihintay. Ang sandaling ako'y iyong mapansin. Ang sandaling lumingon ka at tignan ang aking mga ginagawa para sa'yo. Ang sandaling maging pareho ang pagtingin natin sa isa't isa. Ang sandaling masabi mong ako na pala. At higit sa lahat, ang sandaling mapagtanto mo na tayong dalawa ang nakatadhanang magpuno ng kakulangan ng isa't isa.
UMASA. Kasabay ng aking paghihintay ako'y umasa. Umasa na sa huli ay magbubunga lahat ng pagod na naramdaman ko noong mga panahong hinahabol kita habang ika'y patuloy na lumalayo; na sa huli ay magbunga lahat ng pagtitiis ko sa sakit na aking naramdaman sa tuwing nakikita kitang kasama siya habang ako'y nandito't nag-iisa; at higit sa lahat ay sa huli nawa'y magkaroon ng saysay lahat ng mga luhang tumulo mula sa aking mga mata noong mga panahong pakiramdam kong wala talaga akong pag-asa...tayong pag-asa.
NASAKTAN. Masakit sa pakiramdam na ang bagay na pinagtuunan ko ng pansin sa mahabang panahon ay wala palang saysay. Masakit maiwan na mag-isang nakakapit habang ika'y tuluyan ng bumitaw ng wala man lang paalam. Pero ang mas higit na nagpasakit sa lahat ng nangyari, ang malaman kong ibinigay ko ang lahat ngunit wala akong itinira para sa aking sarili. 'Yun na ata ang pinakamasaklap na pangyayari sa lahat, ang maiwan at pinilit lumingon muli ngunit nalamang wala na palang makakapitan.
NATUTO. Marami man akong kasawiang naranasan hindi mawawala ang mga bagay na aking natutunan. Sa aking pag-iisip ako'y naliwanagan. Kapag pala umibig hindi lang dapat puro puso, gamitan din ng utak. Kapag umibig 'wag ibigay ang lahat, magtira para sa sarili. Kapag umibig dapat hindi dehado, kailangang hindi lang ikaw ang nakikinabang ngunit pareho tayo. Pero higit sa lahat kapag umibig dapat handang masaktan at matuto. Sa kabila ng lahat ay patuloy ko pa ring itinatak ito sa aking puso't isipan, na "walang tunay na umiibig ang hindi nasasaktan."
Naghintay lang ako sa wala...
Dalawang oras akong naghintay sayo pero hindi ka naman dumating. Dalawang oras akong naghintay sa taong hindi naman ako kilala at wala namang pakialam sa akin.
Ako naman talaga ang mali eh. Kasi bakit nga ba kita hinintay? Di ko din alam eh. Basta ang alam ko lang gusto ko yung ginagawa ko. Kasi alam ko naman na pag nakita kita kahit minuto lang o kahit nga sana isang segundo lang ayos na. Mapapapawi na non ang ilang oras na paghihintay ko sayo.
Kaso hindi. Hindi ka naman kasi dumating. Nakakalungkot… Nakakapanghina… Nakakawalang gana.