#schrijvers

[polldermodel]

beste nederlandse kinderboekenauteur?

francine oomen

carry slee

tonke dragt

thea beckman

paul van loon

jacques vriens

op je vergeet-

beste nederlandse kinderboekenauteur?

francine oomen

carry slee

tonke dragt

thea beckman

paul van loon

jacques vriens

op je vergeet-

Voting ended onJan 24, 2025

[nenaveenstra]

Poëzie-dump januari 2025

Deze gedichten heb ik afgelopen maand geschreven! Ik kijk terug op deze maand als een maand zonder inspiratie, maar ik denk dat deze vier gedichten best oké zijn! Het is alleen dat sommige dumps bestaan uit zes gedichten, of zeven, maar dat geeft niet. Misschien is dit aantal zelfs behapbaarder?

[grijsblauwebloemen]

'T is vrijdagavond

Als ik nu zou sterven

Dan zou ik jou

Het weekend mooi bederven

En het zou mij zelf

Geweldig spijten

Als ik morgen niet meer met jou kan ontbijten

- Toon Hermans, Ontbijten met jou (1989)

[stormvanwoorden]

Zouden de wolken ook (willen) verdwijnen als ze onzeker zijn over hun vorm?

[literatuur-uit-de-lage-landen]

Het medewerkersbestand en de voltallige schrijversschare van De Bezige Bij, geportretteerd in de bibliotheek van het Rijksmuseum door Stefan Vanfleteren. Ter ere van het 75-jarig bestaan van de Amsterdamse uitgever.

[nachtpaarden]

In feite draait het in het geval van literatuur niet om verhalen. De chaos, dat wat anders wordt verzwegen, het ongemakkelijke, het schurende, het malende brein, instincten – dat is literatuur.

Arie Storm,  Het horrortheater van de Nederlandse literatuur

[sterrenzien]

Lente

De zon begint wat meer te schijnen alleen niet echt bij ons. Onze harten blijven koud winter houdt ons nog in haar greep.

Laten we dit zien als een moment om ook in onszelf de lente te laten beginnen, te bloeien in onze grootste zelven enorme bladeren te laten groeien en te snoeien waar het nodig is.

Laten we zoals de bloemen aan de kant op de weg naar huis de geur verspreiden van liefde en een nieuw begin.

In het oude Italië lagen herders in warm gras maakten muziek en zongen maar wat druiven gleden in hun mond ver weg van het echte leven zonder zorgen weliswaar.

Het heeft geen zin om te verlangen naar die zoete smaak van voldoening en idyllische velden vol van graan. Laten we dit vredige verleden meenemen naar het nu naar ons en voor ons.

Het wordt tijd om eens te zorgen voor onszelf. Lach naar vreemden lach naar bekenden vooral naar jezelf. 

Laten we het leven ruiken smaken horen voelen. De kunstwerken ophangen van wat we bereikt hebben. To-dolijsten inkaderen en foto’s afdrukken van ieder moment. En laten we van deze lente van ons er een maken die voor altijd duurt.