#sevgilikendim

[birmartisblog]

Sevgili kendim, kalbin kırılınca içine dönüyorsun. döndüğün yerde bambaşka birine dönüşmeyi umuyorsun. ben senin, en çok bu ne yapacağını bilmez hâllerini seviyorum. yere serilip gitmekle dimdik ayakta durmak arasında kalan hâllerini. yani umudunu. yani kırılgan neşeni. parçalı bulutlu hâlini. kendini onarmaya duyduğun bu istek, beni her seferinde fazlasıyla mutlu ediyor. diyorum ve inanıyorum ki, "iyileşeceksin. kalbinden kırılıp yere düşen parçalarından, kendine, yeni bir bahçe inşa edeceksin. orayı kimsenin hoyratça kullanmasına izin vermeyeceksin."

[varolanmucize]

Kendine özsaygısı olan bir insanın bir şeyleri kafasına takıp üzülme ihtimali çok kısa sürüyor ve bu da insanın kendine verdiği değerin en güzel sonucu. Zarar vermiyorsun kendine, yaşıyorsun. Gerçekten yaşıyorsun hayatı tüm benliğinle. Bu dünya için fazla geliyorsun belki lakin bu yalnızlık tadılabilecek en güzel yalnızlıklardan, en huzurlularından... Hayatı yaşamayı sevdiren kendin varsın çünkü. Değerine değer katacak o insan gelirse de ne alâ... Tabii gelirse: ) Sen, sen olmaya devam et. Emin ol hayat sana güzel, kendine verdiğin değerle güzel. Seni tanıyan seni bırakamaz çünkü. Bıraksa da o kaybeder...

[oylegerekmeyenseyler]

“O, bir tek şikayet sesi çıkarmadan, ölür gibi yaşamasını ve yaşıyormuş gibi ölmesini bilmiş olan bir kadındı.”

[nazenderr]

Bilmediğin ne çok şey var!

[varolanmucize]

Son 1 ayım o kadar kütü ki. İçimi bilmiyorsunuz. Her şeye fiziksel bakmaya ne kadar da hakimsiniz. Oysaki ruh güzelliği diye bir şey var. Beni anlama ama beni hisset, bana destek ol, beni dinle. Niye bilmiyorum ama soğudum artık... Tamamen kabuğuma çekiliyorum. Böyle olursan yalnız kalırsın diyor herkes. İstediğim gibi olmayacaksa yalnız kalim daha iyi. Ben tek başına bir savaşcıyım....

[varolanmucize]

Bugün hiç gözyaşı dökemedim. Bugün hiç içimi dökemedim mesela. Ben ne zaman böyle olsam hep gülerim. Ama abartılı derecede. Bugün de dersten gelir gelmez saçmasapan bir şekilde her şeye gülmeye başladım. Söylediğim, ağzımdan çıkan her kelimeye güldüm. İnsanlara güldüm. Ben aslında sadece kendime güldüm...

[oylegerekmeyenseyler]

Çocukluğumdan gelen kırgınlıklarla ve kaygılarla, *her açmazda insanın içini kurutan gurura sığınmayı, kurallı ve yanlışsız olmak için fazladan çabalamayı, arzulanan her şeyi hak etmeyi, kendime ve başkalarına karşı yargılayıcı olup her savruluşu ve esrimeyi düşkünlükten saymayı* ruhuma kazıdığımı fark ediyorum.

[oylegerekmeyenseyler]

Sensizliği saklıyorum, bu yara olmadı hiç.