#slauerhoff

[vulvatiekeling]

Jan Jacob Slauerhoff

[kaneelijsbeer]

Psycho Sessions

Ik zei tegen mijn psychologe: Ik ben als het ware steeds meer in mijn eigen tekst gekropen, om erin te wonen, de realiteit ermee te weren en nam daarin alles met me mee.

Zij: 'Slauerhoff?'

Ik: 'Derrida.'

[kaneelijsbeer]

[dutchjan]

15-09-2015

[dutchjan]

September 15, 2024

[commetombeunarbre]

Het wordt geheimer

Hoe meer ik mijmer;

Weten is een gevaar,

Dat ik verlang en wil wagen:

Mij geven zonder vragen

Of ik mij wel bewaar.

[horatiuswillneverdie]

Woningloze

Alleen in mijn gedichten kan ik wonen, Nooit vond ik ergens anders onderdak Voor de eigenhaard gevoelde ik nooit een zwak, Een tent werd door de stormwind meegenomen.

Alleen in mijn gedichten kan ik wonen. Zolang ik weet dat ik in wildernis, In steppen stad en woud dat onderkomen Kan vinden, deert mij geen bekommernis.

Het zal lang duren, maar de tijd zal komen Dat vóór de nacht mij de oude kracht ontbreekt En tevergeefs om zachte woorden smeekt, Waarmee 'k weleer kon bouwen, en de aarde Mij bergen moet en ik mij neerbuig naar de Plek waar mijn graf in 't donker openbreekt.

[bij-nader-inzien-altijd-achteraf]

[ ... ] Bedekt met sneeuw en ijs, Getooid door menig lijk Van wie de dwaze reis Deed naar mijn innerlijk, Eens vroeg licht als Parijs Nu ’t poolgebied gelijk. Ik liet geen gaven na, Verniel wat ik volbracht; Ik vraag om geen gena, Vloek voor- en nageslacht; Zij liggen waar ik sta, Lachend den dood verwacht. Ik deins niet voor de grens, Nam afscheid van geen mensch, Toch heb ik nog een wensch, Dat men mij na zal geven: “Het goede deed hij slecht, Beleed het kwaad oprecht, Hij stierf in het gevecht, Hij leidde recht en slecht Een onverdraagzaam leven.”