#solumukaybettim

[solumukaybettim]

Hani hikayenin sonunda ölüyorduk hepimiz? Ben ilk satırda öldüm

[solumukaybettim]

bundan yaklaşık bir yıl önce gece vakti yazmıştın. Saatlerce sohbet etmiş, sabahlamıştık. Bir şeyleri yoluna koymak için gitmek zorunda olduğunu söyledin ve gittin. Samimi sohbetine ihtiyacım var, tartışmaya, dertleşmeye, samimiyetine ihtiyacım var. Lütfen, beni bul. lütfen.

[solumukaybettim]

sarıldığınız her insana onu bir daha göremeyecekmiş gibi sarılın, Sevdiğiniz her insana onu sevdiğinizi her an belirtin. İnanın yarın nolacağı belli olmuyor ve bu dünya bu kadar kırgınlığa değmiyor...

[solumukaybettim]

gitmeyi bile bereceremeyen birini sevmenin vebalini ödüyorum

[solumukaybettim]

yaşattığın her şeye rağmen bir kez bile "keşke sevmeseydim" demedim, tüm kırgınlıklara inat; iyi ki sevmişim seni.

[solumukaybettim]

bugün bittin biliyor musun? Bugün gerçekten bittin. Bundan sonra da yazarım ama artık yazdıklarımın gizli öznesi sen olmayacaksın. Mesela artık gözlerim senin için dolmayacak, yemin ederim artık senin için ağlamayacağım. Bugün bittin sen, bak bence buna üzül, bence buna ağla. Seni tüm felaketlerden koruyacak, her sığındığında sana kucak açacak olan liman artık yok. O hiç sarılmadığım, hiç dinleyemediğim kalbinin ritmini merak etmeyeceğim artık. Gözlerim dolmayacak, nefesim tıkanmayacak, boğazımdaki yumru da olmayacak artık.

[solumukaybettim]

sana gitme diyemedim ama o an gitmemen için ömrümü hediye verebilirdim...

[solumukaybettim]

‘seninle büyümek istemiştim, acınla olgunlaşmak değil.’