isimler tanınmak için asla önemli değildir.

https://open.spotify.com/track/5jIs8yU1u5iu1mkoeC8UHp?si=2vChxjI_TFy3nhfEIFZ44Q https://open.spotify.com/track/2fleUzqUTqFTWfff2Q9Jy8?si=bbP7aqoJQF-HXn_5ukOw1A https://open.spotify.com/track/4NUsvsZpqZ5HwIGru14UUM?si=Cpv9R7OeSaSY24yjGOld7A

[mysticjc]

Alphonse Mucha

“Alfons Maria Mucha (Ivančice, 24 July 1860 – Prague, 14 July 1939), often known in English and French as Alphonse Mucha, was a Czech Art Nouveau painter and decorative artist, known best for his distinct style. He produced many paintings, illustrations, advertisements, postcards, and designs.”

[takemeouttahere]

yazamıyorum, elim bile bana ihanet etmiş!

zihnim zaten hiçbir zaman itaat etmemiş…

yazamıyorum

[takemeouttahere]

oluk oluk kanıyorum

ancak kimse görmüyor

ben kayboldum

seninle.

şimdi burada, bana kalan bu şeyle dolaşıyorum

bir hayalet gibi:

bir parça etle bir torba dolusu kemik

[takemeouttahere]

ben seninle kayboldum

şimdi de kendimi bulamıyorum

tükendim.

işin garibi ben kendimi de aramıyorum

ben seni arıyorum.

oysa kaybolan bendim.

[takemeouttahere]

adımı fısıldadı ve iki elini de yanaklarıma yerleştirip dudaklarını araladı, “ölüyor gibiyim, sizin için ölüyor gibiyim…”

kapkaranlıktı neredeyse, ay tutulmuştu. ancak yüzünde yeniden doğmuş gibiydi, öylesine parlaktı. sizi kendine hayran bırakıyordu. ihtiyaçla yüzüne doğru uzandım ve incitmeden yanaklarına dokundum. okşama denmeyecek kadar yavaşça, bir nefes gibi değdim yanaklarına ve onu izledim. gerçek olduğuna, gerçek olduğumuza inanmak o kadar güçtü ki… tanrım, melek gibiydi. bu dünyaya ait değilmiş gibi… gözlerimi her yumuşumda bu yüzden mi tedirgindim yoksa? her an ait olduğu yere dönebileceği için mi?

“bense…” diye mırıldandım, “sizin için yeniden doğuyor gibiyim. hangisi daha sancılıdır? ölmek mi, yoksa doğmak mı?”

dudaklarını büzdü. 

“benim için yaşayın,” diye mırıldandım, “benimle yaşayın. ben ikimizin yerine de ölümün sancısını çekerim.”

[takemeouttahere]

Ne yaptığımı bilmiyordum. Hiçbir şey olmamış gibi, bir anda tüm hayatımız alt üst olmayacakmış gibi devam ediyorduk. İşin en acınası tarafıysa aslında istesek de yapabileceğimiz bir şey yoktu. Bunu bile bile işte böyle oturmaksa…

Ölümdü.

Ölüm neydi ki? Soluğunuzun kesilmesi ya da ebediyete kavuşmanız mı? Acı, göz yaşı, kaybetme korkusu mu? Ölüm neydi? Onun dudaklarındaki sıcak nefesi duyumsayamamak mı? Gülümsediğinde bir anda beliren sol yanağındaki gamzeyi görememek mi? Güneşin dahi o beyaz tenindeki çilleri gösterememesi mi? Dudaklarından adımın dökülmemesi, parmaklarının avcumun içinden kayıp sonsuzlukta kaybolması mı? Ölüm neydi?

Kalbinin ritmini bir daha duyumsayamamak mı? Yanından ayrılıp eve geldiğimde üstüme sinen kokusunu duyamamak mı? Ona kavuşacağım günü düşünerek azap içinde olmak, yanmak mı? Onu görmek için o kütüphanenin önünde geçtiğimde onu görememek mi?

Onsuz geçirmeye çalıştığım birkaç hafta dahi soluğumu keserken onsuz geçireceğim bir ömür… Güneş nasıl doğacaktı? Yağmur nasıl yağacaktı? Tanrım, onun gözleri sonsuza dek yumulu olacakken… Nasıl olur da çiçekler açacaktı?

Onsuz bir şeyler asla oturmuyordu. Gün bile akıp bitmek istemiyor, zaman soluklarımın arasında sıkışıp kalıyor, beni boğuyordu. Beni öldürüyordu.

Yoksa ölüm bu muydu?

[takemeouttahere]

gözünü aç ve önüne bak, arkana bakarak da gözlerini yumarak da önünü göremezsin çünkü

ya da

sen kalbinle bak, gözünle gördüğünden bir hayır görmedin çünkü

çünkü gözler görmek için fazla kördür

[takemeouttahere]

yoruldum, tükendim.

[takemeouttahere]

Yavaşça size doğru yürüdüm. Ah, Tanrım... Yakından daha güzeldiniz. Uzaktan kesinlikle etkileyiciydiniz, hoştunuz. Ama yakından bakınca size... Açık yeşil gözlerinizin içine bakınca, vişne rengindeki dudaklarınızı görünce, sert ve kemikli çenenize kütüphanenin loş ışığı vurunca... Siz çok güzeldiniz.

İşte o an emin oldum, siz Tanrı’nın var olduğunun kanıtıydınız. Bizzat siz. Zira bu yüz, bu gözler, bu dudaklar, bu çene, bu saçlar... Siz, bir insanın zihninden çıkamazdınız, ya da bir rastlantı sonucu var olamazdınız. Sizi ancak bir Tanrı yaratmış olabilirdi.

[takemeouttahere]

Dinler insanları iyiliğe davet ediyordu hani? Hani en önemli olan iyi bir insan olmaktı en başta?

Öyleyse neden bu dünya şeref yoksunu, kalbi iyilikten nasibini almamış insanlarla dolu? Neden ben iyi bir şey olunca bunu haber sitesinde bir haber olarak görüyorum? Olması gereken hani buydu?

Şeref yoksunu, sefil, duygusuz insanlar...

İyi insanlar olmasa bir hiçsiniz aslında, bunu biliyorsunuz. Onların sırtından, onları eze eze yüseldiğinizi sandınız. Oysa yaptığınız her harekette daha da battınız bu ölüm kokan bataklığa. Hepinizden nefret edebilmeyi dilerdim. Ne var ki siz benim nefretime layık değilsiniz. Nefretimle de size o istediğinizi veremem. Ama yalnızca umarım, umarım ki en az çektirdiğiniz kadar acı çeker öyle geberirsiniz. Vicdan azabı çeke çeke, ölmek için yalvararak, pişmanlıktan çürüyerek... Ölürsünüz.

[takemeouttahere]

the nights were mainly made for sayin’ things that you can’t say tomorrow day...

[weslleysmokee]

[takemeouttahere]

Bazı insanlar niye çok bir bok biliyormuş gibi konuşuyorlar ya? Sen kimsin, kim sana bu hakkı verdi? Sen mi yaşadın yoksa ben mi?

Götüm.

[i-will-be-a-legend]

“He lived life to the full. He devoured life. He celebrated every minute. And, like a great comet, he left a luminous trail which will sparkle for many a generation to come.” Brian May 2011.

(photo : Dick Darrell, 1980)

[myfairyqueenmercury]

Rest in Peace, Freddie Mercury ♛ September 5,1946 – November 24, 1991.

“I won’t be a rock star. I will be a legend.”

[takemeouttahere]

White Queen, how my heart did ache

So sad, it ends... As it began

.

Good night Freddie, we still love you...

[i-will-be-a-legend]

“He lived life to the full. He devoured life. He celebrated every minute. And, like a great comet, he left a luminous trail which will sparkle for many a generation to come.” Brian May 2011.

(photo : Dick Darrell, 1980)

[queenmercurys]

freddie mercury (5 september 1946 - 24 november 1991) 

we still love you