Teatrzyk Studencki

Chwile radosnej twórczości, stylizowane na "Teatrzyk Zielona Gęś" K. I. Gałczyńskiego

[teatrzykstudencki]

„Poziom V”

Teatrzyk studencki przedstawia spektakl pod tytułem:

"Poziom V"

Występują:

Przestrzeń, Czas, Rzeczywistość, Chór Studentów, Student Pierwszy, Dym, Mag V Poziomu*, Sala nr 1, Tablica, Kurtyna

Przestrzeń - wchodzi na scenę i jest.

Czas - biega po scenie

Rzeczywistość - stara się utrzymać kontakt ze wszytskimi

Chór studentów - czeka pochowany po kątach

Student Pierwszy - stoi w nieoznaczonym miejscu

Dym - wchodzi na scenę, biega w kółko i syczy

Mag V poziomu - wchodzi na scenę za dymem i rozgląda się zagubiony

Dym - biega przez chwilę dookoła Maga sycząc, następnie się uspokaja i powoli opada gdzieś na uboczu

Sala nr 1 - wchodzi na scenę, pokazuje się Magowi

Mag - dostrzega Salę nr 1

Sala nr 1 - uśmiecha się się i przebiera się za Salę nr 2.

Mag - jest zdezorientowany

Sala nr 2 - śpi za kulisami

Mag - szuka na nowo Sali nr 1

Sala nr 1 - zdejmuje przebranie

Dym - biega dookoła Sali nr 1 i syczy

Mag - znajduje Salę nr 1 i zaprasza Studenta Pierwszego razem z Chórem

Dym - schodzi ze sceny

Student P. i Chór - idą do Sali nr 1

Tablica - jest na Sali nr 1 i czeka

Mag - zaczyna rozpisywać zaklęcia na Tablicy

Tablica - pozostaje niewzruszona i zaczyna czytać książkę

Mag - dalej pisze zaklęcia oraz traci kontakt z Rzeczywistością.

Czas - zwalnia

Przestrzeń - zaczyna się delikatnie rozsypywać

Mag - kończy pisać zaklęcia i spogląda Chór oraz Studenta P.

Student i Chór - zostają obrzuceni bardzo dużą ilością spojrzeń

Mag - rzuca jeszcze paroma spojrzeniami i pyta:

„To może ktoś przyjdzie to wymnożyć?”

Czas - znowu przyśpieszył

Przestrzeń - niepewnie odzyskała kształt

Chór - strategicznie się rozpłynął i zniknął ze sceny

Student Pierwszy -zagapił się i nie zdążył się zdematerializować

Mag - obrzucił Studenta P. jeszcze większą ilością spojrzeń

Student Pierwszy - mimowolnie podszedł do tablicy

Tablica - nie podnosząc wzroku z książki zaśmiała się złośliwie

Student Pierwszy - spogląda na zaklęcia, dębieje i pyta:

„Ale... co tu trzeba wymnożyć?”

Student Pierwszy - po zadaniu pytania, mimo tytanicznego wysiłku, zaczyna tracić kontakt z Rzeczywistością

Mag - rzucił ostatnim spojrzeniem w Studenta P. zrobił pewnie niepewną minę i odparł:

„No... no... eee... no... właśnie... no.... nie wiadomo”

Rzeczywistość - zostaje brutalnie zdmuchnięta ze sceny, tym samym tracąc kontakt ze wszystkimi

Czas - zaczyna jednocześnie biegać i stać w miejscu

Przestrzeń - panicznie się rozproszyła i przestała istnieć

Student Pierwszy, Scena, Kurtyna, Widownia - znikają i gubią się pomiędzy Czasem i Przestrzenią

Tablica - pamiętając już takie przypadki, niewzruszenie czyta książkę popijając herbatę stojącą na grzbiecie żółwia, który zmaterializował się bez powodu.

Mag - znów zaczyna pisać zaklęcia na tablicy

Kurtyna - Materializuje się, przybiera formę doniczki petunii i opada myśląc:

„O nie... znowu...”

*- dla niewtajemniczonych, poziom V wieży zamieszkują magowie zajmujący się magią teoretycy

[teatrzykstudencki]

“Przerwa Zasłużona”

Teatrzyk Studencki ma zaszczyt przedstawić spektakl pod tytułem: “Przerwa Zasłużona”

Występują: Student Pierwszy, Ściana, Czas, Natchnienie, Tablica, Przerwa Zasłużona, Pompa, Kurtyna

Student Pierwszy - Siedzi na scenie i czeka na Natchnienie. Natchnienie - nie przychodzi. Student Pierwszy - Nadal siedzi, gapi się w Ścianę. Czas - nieubłaganie stoi. Ściana - gapi się na Studenta P. i zastanawia się o czym może sobie myśleć Student Pierwszy - *biały szum* Natchnienie - Wbiega do teatru tylnymi drzwiami i leci do garderoby. Czas – drgnął i ruchem pełzakowatym brnie za kulisy. Student Pierwszy - drgnął, wyciąga z kieszeni kredę. Siedzi wyprostowany na krześle, trzymając kredę w górze we “włoskim stylu”. Tablica - pojawi się niespodzianie za Studentem. Nikt nie wie jak się tam dostała. Natchnienie - panicznie i chaotycznie krząta się po garderobie. Student Pierwszy - Wstał. odwraca się i idzie w stronę tablicy. Natchnienie - skończyło się krzątać po garderobie i na palcach, po woli idzie w stronę wejścia na scenę. Student Pierwszy - Staje przed Tablicą, gapi się na nią. Tablica - Gapi się na Studenta P. Czas – dalej brnie. Natchnienie - wygląda nieśmiało zza kulis. Student Pierwszy - zauważa Natchnienie. Natchnienie -  rzuca w stronę Studenta kontaktem wzrokowy. Student Pierwszy – łapie kontakt i chowa go do kieszeni. Natchnienie - uśmiecha się do Studenta P. Student Pierwszy – uśmiecha się do Natchnienia i zaczyna pisać na tablicy. Tablica – chichocze łaskotana kredą. Student Pierwszy – zasłania uszy bo nie może znieść pisków wydawanych przez Tablicę. Przerwa – wchodzi do teatru z Pompą i robi „wielkie wejście”. Student Pierwszy – odwraca się w stronę wejścia na salę i dostrzega Przerwę z Pompą. Pompa – znudzona i zażenowana całą szopką macha ręką, odwraca się na pięcie i wychodzi bez słowa. Przerwa – zostaje dostrzeżona, rzuca kontaktem wzrokowym do studenta i mówi: „Witaj! Nazywam się Zasłużona, Przerwa Zasłużona.” i rzuca powłóczystym spojrzeniem do Studenta P. Student Pierwszy – łapie oba spojrzenia, chowa je do kieszeni. Jest oczarowany. Przerwa – podchodzi do Studenta P., bierze go pod rękę i wychodzi z teatru. Czas -  zasnął, nie wiadomo kiedy. Tablica – dalej stoi na scenie, ma na głowie koronę ( nie wiadomo skąd ) i trzyma napis:  „Pośród ogrodu siedzi ta królewska para…” Kurtyna – opada w przewidywalny sposób.

[teatrzykstudencki]

Nic Nowego

Teatrzyk Studencki ma zaszczyt przedstawić spektakl pod tytułem: “Nic nowego” Występują: Student Pierwszy, Budzik, Rok Akademicki, Kurtyna Student Pierwszy - śpi, słychać chrapanie Rok Akademicki - czai się  Budzik - wchodzi na scenę Rok Akademicki  - wchodzi na scenę za budzikiem Budzik - odchrząka i zaczyna głośno śpiewać “Gaudeamus” Student Pierwszy - otwiera jedno oko, daje po głowie Budzikowi i idzie dalej spać. Rok Akademicki -  przychodzi do studenta, pochyla sie nad nim i tak zostaje Student Pierwszy - obraca się na drugi bok Rok Akademicki - dalej stoi, zaczyna się szczerzyć Student pierwszy - obraca się na plecy, niemrawo otwiera oczy Rok Akademicki - patrzy na studenta i szczerzy się co raz bardziej. Student Pierwszy - dostrzega Rok Akademicki, blednie, krzyczy i zrywa się z łóżka. Rok Akademicki - przechodzi powolnym, majestatycznym krokiem za kulisy Student Pierwszy - zakładając spodnie próbuje dogonić Rok Akademicki, trzyma w zębach zeszyt. Kurtyna - opada mamrocząc pod nosem “znów to samo”

[teatrzykstudencki]

"Sesyjny napad twórczości"

Teatrzyk Studencki ma zaszczyt przedstawić “Sesyjny napad twórczości”

Występują: Student Pierwszy, Kurtyna Student wychodzi na scenę, przeciera oczy i recytuje:

Ach, znów sesja. I jak co roku, Nie jedna łezka się zakręci w oku. Tutaj całka, tam pochodna *boże, jak ta kanapa jest wygodna* Wtem, Morfeusz z piwem wpada, krzycząc: *Biada! Biada!* *Maslov płacze!* I na kanapie się rozsiada. *Właśnie depeszował* - mówi - *I na względzie mając twoje zdrowie, Piramidę swoją przerysował.* Tu Morfeusz sie rozgląda, bierze papier, pióro gęsie (co leżało na kredensie) i rysuje: *no bo widzisz, Maslov postuluje aby: jedzenie, tlen i woda - nie istotne byly. Sen, spokój ducha… Po co to komu. Doba nie jest krucha. W miejsce podstawowych potrzeb wpisać trzeba: Eg-za-mi-ny* - skrobie po papierze - *na przykład ten z reakcji fenoloftaleiny. Następnie, rzecz istotna “akroleina” - ta niebezpieczna, lotna. Wziewne. Raz na tydzień stosować należy. Najlepiej ta z McDonalda. Bo jednak, plotka poszła, (co prawda nikt w nią nie wierzy) ale podobno ludzie czasem jeść muszą. A, że Maslow zapobiegliwy, to dopisał. Na szczęście ten kąsek mało zjadliwy.* W tym momencie Morfeusz milknie i ucha nadstawia. Dzwony słyszy. Ale jakieś dziwne, jakby krzyk pawia. Ostre, kłujące. Nieprzyjemne w każdym względzie. Jak śpiew myszy (na przykład po kolędzie) Piski, zgrzyty *matko święta* Z każdą sekundą są coraz bliżej, zewsząd, zewsząd dochodzą. *Tego snu już chyba kres nastał.* Powiedział Morfeusz, podczas gdy hałas wciąż narastał. I dodał *te sny to jednak trochę dziwne cię nachodzą*. Tu Morfeusz podszedł do okna. Pufff… I nie ma. Zniknął, jak bańka mydlana ulotna. Wtem, student budzi się niewyspany. Patrzy, dookoła… A tu Prawda… Naga, goła. Brzydka nad pojęcie. Ale przede wszystkim smutna. Siedziała i była okrutna. Myśli *no to juz przegięcie* Więc, z całego wiersza nie wiele zostało Bo Morfeusz odfrunął…. lub go wywiało. Została tylko prawda, która, siedząc w kącie, ze studenta szydziła *studiować sie zachciało* mrużąc oczy przez zęby cedziła. Tu zatrzymać się wypada, bo żeby studenta tak męczyć To się nie godzi…. Nie wypada. *kurtyna - opada*

[teatrzykstudencki]

Z dedykacją dla prof. *Rakiety*

Teatrzyk studencki przedstawia spektakl pod tytułem: "Z dedykacją dla prof. *Rakiety*" Występują: Student Pierwszy, Profesor, Prezentacja, Wykład, Czas, Zegar, Kurtyna Czas - biega po scenie Student Pierwszy - wchodzi na scenę zaspany, siada do stołu, przysypia Profesor - bardzo starannie sunie przez scenę, i spokojnie siada przed studentem Czas - zwalnia Student Pierwszy - śpi Profesor - powoli podpina komputer do prądu i rzutnika Wykład, Prezentacja - wchodzą na scenę i siadają obok Profesora Student Pierwszy - nieśmiało otworzył jedno oko. Próbuje sie obudzić. Profesor - zaczyna prowadzić Wykład Wykład - jest prowadzony i się wygłasza. Prezentacja - wyświetla jeden fragment i stoi Prezentacja - chwyta Czas Czas - stoi Student pierwszy - spojrzał na prezentacje a pózniej na Zegar Zegar - wskazuje na Czas Czas - nadal stoi Wykład - chwyta Czas, nadal się wygłaszając Student Pierwszy - patrzy na stojący czas. Stwierdza że czasoprzestrzeń zastygła i utknął Czas - zamarzł Profesor - chwyta Czas, nadal prowadzi wykład. Wykład, Prezentacja, Profesor- trzymają Czas, żeby ten się na pewno nie ruszył. Kurtyna - nie może opaść z powodu zatrzymania Czasu

[teatrzykstudencki]

Wielkie plany i szczytne deklaracje

Teatrzyk studencki przedstawia spektakl pod tytułem: "Wielkie plany i szczytne deklaracje" Występują: Student Pierwszy, Profesor, Podręczniki, Kolokwia, Egzaminy, Kurtyna Student Pierwszy - wchodzi na scenę, przeciąga sie. Dziarskim krokiem idzie w stronę stolika. Siada przy nim. Wygłasza deklarację: "Zostanę wielkim uczonym, zdobędę nagrodę Nobel'a, zaprowadzę pokój i dobrobyt na świecie!". Dumnie patrzy w przestrzeń. Profesor - wchodzi na scenę Podręczniki, Kolokwia, Egzaminy - wbiegają razem z Profesorem na scenę. Są bardzo rozbawione i jest ich dużo. Profesor - siada ze spokojem na przeciwko Studenta. Szczerzy się. Student Pierwszy - spostrzega Profesora. Blednie Podręczniki, Kolokwia, Egzaminy - zaczynają obłazić blednącego Studenta Student Pierwszy - wygłasza kolejną deklaracje: "...." Z przyczyn technicznych Student Pierwszy nie wygłosił deklaracji. Później Lekarz z równoległej sztuki zdiagnozował u niego ciężki przypadek "lenistwa" oraz "bycia studentem". Kurtyna - opadła wiedząc że tak będzie

[teatrzykstudencki]

Wakacje I

Teatrzyk studencki przedstawia spektakl pod tytułem: "Wakacje I", czyli krótkie przedstawienie o tym, co dzieje sie poza rokiem akademickim we Wszechświecie Pierwszym Występują: Cisza, Woźny, Wiatr, Student Pierwszy, Kurtyna Cisza - siedzi na scenie i rozgląda sie po pustym, zakurzonym teatrze ..... Trzy tygodnie później .... Cisza - robi to samo co trzy tygodnie temu, tylko sie nudzi. Nagle wstaje i zachodzi ze sceny Woźny - wchodzi na scene, kładzie się na podłodze i zwija w kłębek Wiatr - wchodzi na scene z miotłą, zaczyna turlać Woźnego jak rośliny na westernach, obaj schodzą ze sceny Kurtyna -nawet sie nie podniosła, nigdzie nie potrafi dostrzec Studenta Pierwszego

[teatrzykstudencki]

“Defilada”

Teatrzyk studencki przedstawia spektakl pod tytułem “Defilada”: Występują: Horyzont, Student Pierwszy, Zadanie Pierwsze, Zadanie Drugie,  Zadania (potrzebni statyści), Sesja, Egzaminy (potrzebni statyści), Wrzesień, Sesja Poprzednia, Kurtyna Student Pierwszy - siada przy stole, leniwie rozgląda się dookoła rysuje coś na kartce  Zadanie Pierwsze - wchodzi na scenę i przysiada się do Studenta Student Pierwszy - próbuje ignorować Zadanie Zadanie Pierwsze - jest ignorowane, czeka Horyzont -  wchodzi na scenę, gwiżdże, przechodzi przed Studentem i siada z brzegu sceny, szczerzy się przez chwile, wyjmuje krzyżówkę i zaczyna ją rozwiązywać Student Pierwszy - podejrzliwie spogląda na Horyzont, wraca do rysowania po kartce Horyzont - nagle przypomina sobie coś, wstaje i idzie za kulisy Student Pierwszy - odprowadza horyzont wzrokiem, wraca do swojej kątki Zadanie Pierwsze - bardzo domaga się uwagi Studenta Student Pierwszy - zerka na Zadanie, ignoruje je,  wraca do kartki Zadanie Pierwsze - kopie Studenta w kostkę Student Pierwszy - kopnięty zwraca uwagę na zadanie, zaczynają rozmowę, stara się rozwiązać problemy Zadania Pierwszego Zadanie Drugie - wchodzi na scenę, dosiada się  do stołu, zaczyna mówić do Studenta, nie zwraca uwagi na Zadanie Pierwsze Student Pierwszy - stara się rozwiązać problemy Zadania Pierwszego i Drugiego Horyzont - wychodzi zza kulis z wózkiem pełnym krzeseł ogrodowych Student Pierwszy - nie zauważa Horyzontu, dalej zmaga się z problemami Zadań  Horyzont - rozkłada krzesła ogrodowe na całym brzegu sceny Student Pierwszy - uporał siłę z problemami Zadania Pierwszego, skupia się na Zadaniu Drugim Zadanie Pierwsze - schodzi ze sceny Horyzont - kończy rozkładać krzesła, idzie za kulisy *słychać dźwięki marszu radzieckiego* Zadania (statyści) - armia umundurowanych Zadań wmaszerowuje na scenę, defiluje przed Studentem Student Pierwszy - przestaje zajmować się Zadaniem Drugim, patrzy na defiladę pozostałych Zadań Zadania (statyści) - nieprzerwanie defilują Student Pierwszy - blednie, wstaje niepewnie,  próbuje odprowadzać wzrokiem chociaż niektóre z Zadań Horyzont - wchodzi na scenę umundurowany, niesie Sesję na barana Sesja - ubrana w mundur generała,  jedzie na Horyzoncie Horyzont i Sesja - prowadza dywizję Egzaminów Egzaminy (statyści) - dumnie, z pokerową twarzą maszerują za Horyzontem i Sesją Student - dostrzega Sesje na Horyzoncie, jeszcze bardziej blednie  Horyzont  -  posadził Sesje na krześle naprzeciwko Studenta, sam usiadł obok Sesja - patrzy na Studenta, odbiera defiladę Egzaminów, ostrzy zęby  Egzaminy (statyści) - Maszerują przez scenę, okrążają ją kilkakrotnie,  siadają po kolei na krzesłach ogrodowych Student Pierwszy - nie widać go zza Zadań i Egzaminów Sesja Poprzednia - wjeżdża na wózku inwalidzkim, jest natrętna dla Studenta Student Pierwszy - korzysta z okazji że nie widać go zza defilady Zadań i Egzaminów i wymyka się tylnym wyjściem *defilada nadal trwa* Wrzesień - wchodzi na scenę, zerka na defiladę, uśmiecha się, zachodzi na widownie, siada w ostatnim rzędzie Sesja - nie zwraca uwagi na natrętna Sesje Poprzednią Wrzesień - szczerzy się złośliwie Kurtyna - opada niewzruszonym milczeniu 

[teatrzykstudencki]

“Świat idealny”

Teatrzyk studencki przedstawia spektakl pod tytułem:  “Świat idealny”

Występują: Student Pierwszy, Podręcznik, stolik, Kurtyna, Coś, Kolokwium, Ściana, Wiedza Ściana - stoi, jest blada Student Pierwszy - wchodzi na scenę i siada przy stole.  Podręcznik - dosiada się do studenta, podają sobie dłonie i zaczynają żywiołowo dyskutować o Wiedzy Wiedza - biega między Studentem a Podręcznikiem      5 min później Student pierwszy - wpatruje się w Podręcznik  Coś - przebiega przez scenę i rozprasza Studenta Student Pierwszy - został rozproszony Podręcznik - mówi do Studenta Student Pierwszy - zauważa ścianę i zaczyna się jej przyglądać Ściana - stoi i jest co raz bardziej blada, wie co się święci Student Pierwszy - siedzi, gapi się na ścianę przy otwartym podręczniku.  Wiedza - poprzez dyfuzje przedostaje się do głowy Studenta Kolokwium - czai się za rogiem ściany Ściana -  zrobiła się już kompletnie biała Student Pierwszy - dalej gapi się na ścianę Wiedza - nieprzerwanie dyfunduje do głowy studenta Kurtyna - opada w sposób idealny

[teatrzykstudencki]

Rzeczywistość alternatywna zwana "1'go kwietnia"

Teatrzyk studencki przedstawia spektakl pod tytułem: "Rzeczywistość alternatywna zwana "1'go kwietnia"" 

 Występują:Student Pierwszy, Suchar Kolejny, Kurtyna

Student Pierwszy - wchodzi na scenę blady, ale zaczyna się uśmiechać Suchar Kolejny - wchodzi na scenę i się wypowiada: "Przychodzi Student na kolokwium a tu wykład" Student Pierwszy - uradowany, w podskokach schodzi ze sceny i kieruje się do najbliższej biblioteki aby uczyć się przez cały weekend. Kurtyna - wróciła do naszej rzeczywistości, po namyśle umarła ze śmiechu i opadała Zielona Dżdżownica - zaplątała się tu z opisywanej alternatywnej rzeczywistości i zaczyna stepować aby Autor mógł niezauważony przemknąć przez scenę.

[teatrzykstudencki]

"Pracowity dzień"

Teatrzyk studencki przedstawia spektakl pod tytułem: "Pracowity dzień" Występują: Student Pierwszy, Niedziela, stolik, Poniedziałek, Wtorek Niedziela - wchodzi na scenę, siada do stołu i jest leniwa Student Pierwszy - nie ma go Niedziela - dostrzega Poniedzialek na horyzoncie, więc wstaje dosuwa krzesło i schodzi ze sceny Poniedziałek - wchodzi na scenę i zajmuje miejsce Niedzieli Student Pierwszy - nie ma go *zza kulis słychać chrapanie* Poniedziałek - co chwila zerka na zegarek i wypatruje Studenta Student Pierwszy - nadal go nie ma Poniedzialek- dostrzega Wtorek na horyzoncie, wiec wzrusza ramionami i wstaje od stołu. Schodzi ze sceny w pośpiechu Wtorek - spacerem wchodzi na scenę, rozgląda sie leniwie i siada na miejscu Poniedziałku Studen Pierwszy - zaspany wchodzina scenę, dostrzega Wtorek przy stole i dosiada się. Patrzy na Wtorek wymownie, chcąc zapytać "gdzie sie podział Poniedzialek?" Wtorek - uśmiecha się wrednie Kurtyna - opada zaspana

[teatrzykstudencki]

"Kolejne szczęśliwe zakończenie"

Teatrzyk studencki przedstawia spektakl pod tytułem "Kolejne szczęśliwe zakończenie"

Występują: Student Pierwszy, Czas, Zadanie, Piwo, Kurtyna 

 Piwo - siada sobie wygodnie na widowni Student Pierwszy - wchodzi na scenę i uradowany, machając rękami krzyczy "mam czas!" Czas - wchodzi z Zadaniem pod rękę na scenę, przechodzą beztrosko rozmawiając, mijają studenta i dalej chodzą po scenie Student Pierwszy - dalej stoi uradowany Piwo - zalotnie zerka na Studenta Czas - razem z Zadaniem stają przed studentem Student Pierwszy - nadal stoi bez ruchu i nie wie co robic Piwo - gapi sie na Studenta Zadanie - spogląda na Czas Czas - mija Zadanie - patrzy na studenta Czas - bierze zadanie pod rękę i spacerem schodzi ze sceny Student Pierwszy - orientuje sie w sytuacji, wzrusza ramionami, prosi Piwo na scenę i razem idą za kulisy Kurtyna - obojętnie opada

[teatrzykstudencki]

"Klasyka" (albo "Studencka lodówka")

Teatrzyk studencki z dumą przedstawia spektakl pod tytułem: “Klasyka” (albo “Studencka lodówka”)

Występują: Student Pierwszy, Kurtyna

Student Pierwszy - wchodzi na scenę, rozgląda sie, opuszcza głowę i schodzi ze sceny Kurtyna - opada głodna

[teatrzykstudencki]

"Wypociny"

Teatrzyk studencki ma zaszczyt przedstawić spektakl pod tytułem: “Wypociny”

Występują Student Pierwszy, Stolik, Kurtyna

Student pierwszy - wchodzi na scenę, siada do stołu i pisze Stolik - bacznie śledzi pisaninę Studenta Student Pierwszy - wstje od stołu, bierze kartkę do ręki i czyta na głos: “Jutro znowu na uczelnie, jutro znowu nic nie zrobie. Jutro znowu wykład, pytanie, odpowiedz i zaległości narobie sobie. Taki to żywot studencki, prosty i nieskomplikowany, Kładziesz sie spać wieczorem a wstając mówisz “o rany”.” Stolik - przyznaje racje Studentowi Student Pierwszy - kłania się Kurtyna - dumnie opada

[teatrzykstudencki]

"Rzeczywistość"

Teatrzyk studencki przedstawia spektakl pod tytułem: "Rzeczywistość" Występują: Student Pierwszy, Student Drugi, Czas, stolik, Profesor, Wykład, Nadzieja, Kurtyna Student Pierwszy - siada przy stole Student Drugi - dosiada sie do Studenta Pierwszego i rozmaiwają Czas - wchodzi na scenę, chodzi po scenie i mija Profesor - nie ma go Student Pierwszy - widzi na horyzoncie Nadzieje Nadzieja - przemyka na obrzeżach sceny Student Drugi - dostrzegł Nadzieje i zaprosił ją do stolika Czas - dalej mija stolik - wie co sie święci i nie przejmuje sie Nadzieją Profesor - dalej go nie ma Student Pierwszy i Student Drugi - rozmawiają z Nadzieją Profesor - pojawia się z Wykładem w ostatniej chwili Student Pierwszy i Student Drugi - widzą Profesora i Wykład, przestają zwracać uwagę na Nadzieje Nadzieja - schodzi ze sceny niezauważona i gaśnie Profesor i Wykład - rozmawiają i śmieją sie, zabierają Studenta Pierwszego i Studenta Drugiego a następnie schodzą ze sceny. stolik - wiedział że tak będzie Kurtyna - opada pod wpływem słuchania przynudzania Wykładu

[teatrzykstudencki]

Tragedia w jednym akcie

Teatrzyk studencki przedstawia spektakl pod tytułem: "Tragedia w jednym akcie" Występują: Student pierwszy, 9gag, Wykład, Stolik, Kurtyna Student Pierwszy - przychodzi i siada do stołu Wykład - przysiada sie do Studenta Student Pierwszy - proboje słuchać Wykładu Wykład - jest nudny Student Pierwszy - już nie może 9gag - przysiada się do Studenta i daje mu memy Student pierwszy - przegląda memy 9gag - skończyły mu sie memy Student Pierwszy - nie wie co robić Wykład - nadal siedzi i nadal jest nudny Stolik - zasypia znudzony gadaniem Wykładu 9gag - wychodzi Student Pierwszy - tęskni za 9gag'iem i płacze Wykład - nadal jest nudny Kurtyna - zasnęła i opadała

[teatrzykstudencki]

"Otrzeźwienie"

Teatrzyk studencki przedstawia spektakl pod tytułem: "Otrzeźwienie"

Występują: Student Pierwszy, Zadanie, Piwo, Profesor, Wątpliwość, Kurtyna

Student Pierwszy - siada przy stole Zadanie - zadaje się i przysiada się do Studenta Pierwszego Student Pierwszy - nieśmiało patrzy na Zadanie Piwo - pojawia się na horyzoncie Student Pierwszy - jest zdeterminowany i zaczyna rozwiązywać Zadanie Piwo - idzie w stronę studenta Student Pierwszy - traci zainteresowanie zadaniem na rzecz Piwa Piwo - siada ze Studentem przy stole Wątpliwość - dosiada się do Piwa, Studenta Pierwszego i Zadania Zadanie - stara się utrzymać uwagę Studenta Student Pierwszy - rozmawia z Piwem za namową Wątpliwości tracą kontakt z Zadaniem Profesor -  wchodzi na scenę Student Pierwszy - blednie i skupia się na Zadaniu Profesor  - kuśtyka Zadanie - jest rozwiązywane przez Studenta Pierwszego Profesor - schodzi (ze sceny) Student Pierwszy - wraca do rozmowy z Wątpliwością i Piwem Wątpliwość - razem z Piwem odciągają Studenta od Zadania Student Pierwszy - jest odciągany Zadanie - rozpaczliwie chce być rozwiązane Student Pierwszy - ignoruje niedolę Zadania Zadanie - jest ignorowane Piwo i Wątpliwość - świętują sukces Student Pierwszy - wstaje od stołu i schodzi ze sceny razem z Piwem  Wątpliwość - śmieje się z Zadania Zadanie  - chwile myśli później olewa wszytko i rozwiązuje się samo Kurtyna - opada i budzi Studenta