Schrijfdump

[vladiemier]

Leef je dromen na!

Stel je doelen!

Wat is je streven?

Maar hoe moeilijk om te antwoorden

Als je nooit had gedacht langer dan 20 jaar te leven.

[vladiemier]

Leef je dromen na!

Stel je doelen!

Wat is je streven?

Maar hoe moeilijk om te antwoorden

Als je nooit had gedacht langer dan 20 jaar te leven.

[vladiemier]

Maar ik wil niet stap voor stap niet steeds wat beter, een voor een

Ik wil snel en vlug en nu en halsoverkop overal doorheen.

[vladiemier]

Je gedicht over de vuilnisman is prachtig.

Dankjewel :)

[vladiemier]

Daar moest ik het mee doen

We knuffelden en kusten de hele nacht, zelfs onderweg naar het station. Daar aangekomen op het perron gaf je me 1 zoen Daar moest ik het mee doen.

[vladiemier]

Niets

Omdat je dan niets meer hoort en voelt Nooit meer ‘je bent lelijk en te dik’ Rust zoals het is bedoelt Geen gedachten en geen ik.

[vladiemier]

Ik lig het liefst de hele dag in bed

Misschien ben ik leuker in de zomer Of misschien is dat ook maar een droom er Gebeurt nu in ieder geval niet zoveel En niets gaat zoals ik het wil.

[vladiemier]

Moederlijk advies

ze zei 'ga maar strijken dan gaan je armen woesjh woesjh en dan gaan je gedachten misschien ook woesjh woesjh'

[vladiemier]

Lieve vuilnisman

Lieve vuilnisman, Cruisend met je vuilniswagen Rijd je door de straat. En vaak vraag ik me dan af Hoe het met de business gaat. Heb je, toevallig, heel misschien Ergens nog een plekje vrij? Wil je dan, alleen als het echt uitkomt, Een keer opruimen bij mij? Alle chaos uit mijn leven, Fouten, ruzies, bijeengeraapte sleur. Je hoeft het alleen in je wagen te kiepen En de bak graag weer voor de deur.

[vladiemier]

Blauwe vinkjes

Maar vertel me op z’n minst dan Wat je denkt op zo’n moment Want ik word er zo onzeker van Terwijl jij echt zo leuk bent.

[vladiemier]

Witte broek

Gezien, gekocht, thuis nog een keer gepast Opgeborgen, veilig in de kast Nu, vandaag, de moed gevonden om 'm aan te trekken Maar wit is zo'n enge kleur, zit zo snel vol met vlekken Moet ik het nu wel doen, misschien beter niet Wat zijn de reacties als iedereen me zo ziet Mijn kont komt wel goed uit hierdoor Oke, kom op, we gaan ervoor Nog 3x gecheckt hoe ik eruit zag Iedereen die mij zag stond versteld Tot halverwege de dag Bleek ik toch nog ongesteld.

[vladiemier]

Verloren vriendschap

''Ja, tuurlijk, gezellig!''

Maar ze zei het net iets te laat. Die seconde aarzeling. De twijfel in haar stem die ze snel probeert te herstellen, maar net te laat. De verandering in toonhoogte, minuscuul maar net teveel. De pijnlijke seconde die eigenlijk wil zeggen 'nee, ik wil niet, ik vind het niet gezellig, ik hoef je niet te zien'. 

Een week later stuurde ik haar een berichtje.

''Ik ga het niet redden volgende week, te druk.''

Haar 'geeft niks volgende keer beter'-berichtje stuurde ze net iets te snel terug.

[seeyoulatermasturbator]

Alles

[vladiemier]

Je geur hangt nog vaag ergens tussen mijn haar en mijn rechteroor van waar je hoofd gister lag toen je me knuffelde. De sporen van je warme handen kan ik nog een beetje voelen gloeien. Je vingers hebben een vage herinnering achtergelaten tussen de mijne. De kou van de muur waar je me zachtjes tegenaan duwde plaagt me nog steeds. De afdruk van je lippen op mijn mond, in mijn nek, trekt langzaam weg. De druk van je handen op mijn heupen toen je me naar je toe trok zodat ik nog dichterbij je kon zijn voel ik nog. Een beetje. De kou en de wind. Op de terugweg waait alles weg.

Alles.

Niet in mijn hoofd.

Kom terug.

[seeyoulatermasturbator]

Streepjes

[vladiemier]

Ze whatsappt me, 03:23: ben je wakker?

06:30: nee, ik sliep. 06:31: heb je tijd vandaag? 07:35: sorry, even haasten, ja, prima.

Ik vraag hoe het gaat. Ze gebaart naar de brandende sigaret in haar handen. Ze kijkt me aan alsof ik nu iets moet zeggen. Dit is niet meer het meisje waarmee ik op wereldreis wil, waarmee ik avonturen wil beleven, waarmee ik oud wil worden, waarmee ik wil lachen om hoe we vroeger waren, waarmee ik dronken naar de sterren wil kijken, waarmee ik wil fantaseren over wat er nog meer is, waarmee ik nachten wil doorbrengen terwijl we niet weten waar we zijn of hoe we thuiskomen. Niet meer. Stilte. Met de sigaret in haar mond stroopt ze haar linkermouw een stukje omhoog. Ik weet genoeg.

[vladiemier]

Dierengedichtje

Slak Krak Pad Plat

[vladiemier]

Station

Dit is toch telkens weer Het pijnlijkste moment Omdat Met de wegrijdende trein Ook jij hier niet meer bent

[vladiemier]

trein

stop met zeuren hij komt uiteindelijk toch wel