De quiche die altijd lukt
Mijn grote frustratie is dat ik een hele slechte oven heb. Een kleintje, waar het altijd net te heet in wordt, of te koud in blijft. Als ik een hartige taart wil maken dan weet ik eigenlijk al dat het onbegonnen werk is. Meer hopen op dan kans van slagen.
Maar vandaag heb ik toch een lekker taartje gebakken... Werkelijk waar super-simpel en heel snel klaar. Deze moet ik wel met iedereen delen.
De aanleiding voor dit quiche-project was dat ik nog een grote zak verse spinazie in mijn koelkast had liggen, maar eigenlijk vergeten was wat ik er mee wilde doen. Ook had ik nog een half bolletje mozzarella en een stukje parmezaanse kaas. Spinazie-kaas-? Quiche!
Laten we het dan nog maar eens proberen dacht ik. Iets simpels, zodat als het mislukt, het wel zonde is, maar geen verloren middag.
1 kopje fijngesneden ui (ik heb drie kleine uien gesnipperd)
een paar eetlepels geraspte Parmezaan
Was de spinazie en laat slinken op het vuur in een grote pan. Meng ondertussen in een kom de vier eieren (losgeklopt), de melk, de bloem, de uitjes, de Parmezaan en wat zout en peper. Je kunt nog een klein beetje boter of olie toevoegen. Overigens zijn de hierboven aangegeven maten een beetje op de gok, vandaar dat ik het heb over 'kopjes'. De bedoeling is in elk geval dat je de consistentie van dik pannenkoekenbeslag bereikt.
Als de spinazie geslonken is kun je deze eventueel fijn snijden of hakken. Ik was daar vandaag te lui voor en heb de blaadjes heel gelaten. Wel even goed laten uitlekken!
Spreid de spinazie uit op de bodem van een quiche-vorm of springvorm (vet de vorm eerst in met een beetje boter). Verdeel de mozzarella in kleine stukjes over de spinazie. Giet het ei-melk-ui-bloem-kaas-mengsel over de spinazie en de mozzarella, zo dat de spinazie volledig wordt bedekt.
Zet de vorm in de oven op 180 graden voor ongeveer een half uur. Zoals ik al zei, mijn eigen oven heeft kuren en wordt snel te heet. Na een klein kwartiertje heb ik even gekeken hoe het ging en moest ik de quiche snel afdekken met folie omdat de bovenkant al bijna te bruin werd. Na nog geen 25 minuten was de quiche perfect. (Prik met een mes in de quiche om te zien of hij klaar is. Als het mes 'schoon' uit de quiche komt, is ook de binnenkant gestold en gaar.)
Het resultaat is een quiche met veel smaak en een perfecte structuur. Luchtig, maar toch met de mooie volle smaak van de spinazie en de kaas. Het deeg smaakte bijna fluweelzacht. En dan die heerlijk knapperige bovenkant met Parmezaan. Jumjumjum. Bijna niet te geloven dat zo weinig werk zo'n mooi taartje oplevert.
Overigens.... ik heb de quiche vandaag gemaakt met spinazie (want daar begon het toevalligerwijs mee), maar ik vermoed dat het ei-bloem-kaas mengsel uitstekend werk verricht in combinatie met bijna iedere andere vulling (denk: broccoli, courgette en champignons, tomaatjes). Misschien zouden nootjes in de vulling (walnoten, pijnboompitjes, hazelnootjes?) ook heerlijk kunnen zijn. En als ik geitenkaas in huis had gehad, had ik de mozzarella daar zeker mee vervangen. Niet alleen een makkelijke quiche, maar een heuse experimenteer-quiche.
