Whooo, het is vandaag al weer een half jaar geleden dat ik naar Engeland ben geweest! Dat betekend dat ik mijn 2 Engelse Witbuikegels al weer bijna 6 maanden heb (over 2 dagen).
Oké, bij het beginnen beginnen Judith.. Zoals ik dus in mijn eerste blogpost heb verteld, fok ik hobbymatig met Witbuikegels. Een Afrikaans neefje van de wilde egel hier, zeg maar. Niet beschermd, niet bedreigd, vergt veel zorg en je hebt er best wat kennis voor nodig. Dus absoluut niet voor iedereen weggelegd. Ik ben begonnen met één egeltje via Marktplaats en ik heb me toen heel erg ingelezen over hun benodigdheden in het Engels. Want in het Nederlands was er in die tijd niet veel te vinden, wat niet heel onlogisch is gezien ze pas sinds begin jaren ’90 worden gehouden als huisdier. Erg veel informatie was er dus niet en gezien het houden van exoten nogal een punt is in Nederland, wordt er ook nauwelijks over gesproken.
Ik ben langzaam meer Witbuikegels gaan opvangen die voornamelijk mishandeld or verwaarloosd werden of zonder pardon buiten gedumpt zouden worden anders. Dat heb ik zo’n 3 jaar gedaan, tot ik zat was van alle ziektes die er bij deze dieren voorbij kwamen. Na het overlijden van mijn opvangers, ben ik begonnen met hobbymatig fokken van deze dieren en inmiddels is dat uitgegroeid tot een hobbyfokkerij met een aanhangend project. En dat project is inmiddels internationaal erg gegroeid en ik hoop binnen aanzienlijke tijd verder te gaan als bedrijf. Alleen moet ik daar nog wel eerst het één en ander voor doen.
Maar als fokker heb je ook af en toe nieuw bloed nodig om inteelt te voorkomen, waarmee het grootste gros aan ziekten en zwakheden worden gefokt. En gezien er in Nederland dus maar weinig fokkers zijn en veel Europese bloedlijnen ook aardig verwant raken, is het best lastig om onverwante dieren te vinden. Tot ik dus een dame vond die onverwant was, in Engeland! Na veel praten met de fokker, mocht ook haar oma mee: ze had namelijk zelf geen man die haar goed dekte en ze was ontzettend dominant! Mijn mannen dekken erg goed, dus dat wide ik wel proberen en mocht het niet lukken, ach… dan heb ik een egeltje extra als huisdier! Niet veel later bleek dat een beginnend fokker in het Zuiden van Engeland wel graag één van mijn toenmalige kleintjes wilde kopen, zodat ze niet gelijk zo veel problemen had met vinden van onverwante dieren. En zo begon ik met plannen om 1 egeltje weg te brengen en de 2 dames op te halen… een flinke trip van zo’n 4000 km in totaal!
Op 19 april van dit jaar, ben ik op de grootste veerpond ter wereld gestapt: Stena Hollandica! Het was een beste trip om te maken, gezien er ook nog eerst een egeltje weggebracht moest worden. En om het nog leuker te maken, ben ik de hele reis met openbaar vervoer geweest. Het was een stuk minder dramatisch dan ik had verwacht, eerlijk gezegd. In tegenstelling tot ons openbaar vervoer zijn de treinen en trammen daar wél gewoon op tijd. Soms zelfs 10 minuten te vroeg (al heb ik dat gelukkig niet meegemaakt, haha). Het was een trip van totaal 6 dagen! Pas op, het wordt een lange post, haha!
[su_spoiler title=”Dag 1: Van Hoogeveen naar Dovercourt, Engeland” open=”no” style=”default” icon=”plus” anchor=”” class=””]
Ik ben vanaf Hoogeveen met de trein en dus bus naar Hoek van Holland gereisd, in totaal een rit van dik 2,5 uur. Eenmaal op de haven, moest ik nog even wachten tot ik kon inchecken. Ik had twee Witbuikegels bij me op de heenweg en gezien dat niet echt een normale diersoort is om mee te reien, werd ik apart genomen om hun papieren na te laten kijken. Er is wat heen en weer gebeld omdat ze natuurlijk zelf ook deze dieren niet of nauwelijks zien, dus er moest even contact worden gezocht met de juiste afdeling in Engeland, of ik de dieren wel mocht invoeren. Natuurlijk had ik zelf ook al lang contact gehad met de overheid in Engeland om te zorgen voor de juiste documenten en zo’n 10 minuten later mocht ik dan ook inchecken en de boot op lopen!
De Stena Hollandica is met 240 meter lengte, de grootste veerpond ter wereld. En wat een ding! De gehele tunnel door lopen om bij de ingang te komen duurde een goeie 10 minuten, klungelend met een koffer en de 2 carriers met de egels. Eenmaal binnen wordt je overvallen met luxe en dat voor nog geen €50! Ik moest met in verband met de egels eerst even meden bij de receptie, waar ik netjes een toegangscode kreeg en naar de kennels werd begeleid. Er waren meerdere honden en katten, maar ze hadden de gehele kennelruimte (met meer dan 10 plaatsen voor dieren!!) voor de egels gereserveerd. Ze waren bang dat de dieren te gestrest zouden raken, dus alle honden en katten zaten in de andere kennelruimte. Super netjes! Er kon dus verder niemand bij mijn egels, afgezonderd personeel. Ze hadden de ruimte ook nog eens verwarm tot een goeie 22 graden en de kennels beschikken over een eigen luchtcirculatie! Zou het zo nog een keer doen. Egels veilig in de kennel gezet en dan begint de reis van 7 uur over de Noordzee. Maar geen moment verveeld hoor: de veerpond heeft een bioscoop, meerdere restaurants, barretjes, een lounge, een nieuwskamer met verschillende tv’s, een buitendek, een apart buitendek voor mensen met honden, meerdere dekken voor mensen die liever een hut hebben en meerdere dekken voor auto’s en vrachtwagens. En dan vergeet ik vast nog het één en ander. (Tip: het dure restaurant is echt super lekker! Ik heb mezelf even flink verwend die eerste dag, haha).
Na 7 uur op zee vertoeven meerden we aan in het plaatje Harwich (Her-witsj). Een pitoresk dorpje met erg veel geschiedenis. Sterk verouderde woningen, zoals eigenlijk wel typisch Engels is ook, en idem treinen. Het duurde bij de douane even voor ik officieel Engeland binnen mocht trouwens, want degene die ik voor me kreeg was niet helemaal goed op de hoogte. Dat was gelukkig snel verholpen toen de leidinggevende mij zag staan met de 2 carriers, dus ook dat is écht wel goed geregeld! Snel de trein in en naar het dorpje Dovercourt, op naar mijn eerste hotelovernachting!
Het was inmiddels 10 uur in de avond, Engelse tijd, dus ik had vooraf al aangegeven dat ik buiten openingstijden zou arriveren. Het leek op eerste gezicht wat sketchy, zo’n hotelletje met maar één deur en een grote trap naar boven. Het soort wat je verwacht in een horrorfilm, zeker als je er pas in het donker aan komt. Maar een hele lieve, oudere dame deed open en in kon zonder problemen inchecken! Ik kreeg een eigen code voor mijn hotelkamer én de voordeur van het hotel. Als gast kun je dus 24/7 naar binnen en naar buiten. Op zich best een voordeel, ware het niet dat ik die dag zó gigantisch moe was dat ik gewoon op bed wilde. Ik moest de volgende dag wel weer vroeg op vor de rest van de trip! Dus dat was dan maar even voor mijn laatste overnachting in Engeland, die ik in het zelfde hotel had geboekt. Het hotel is trouwens “The Good Life Guesthouse” en écht een aanrader! Ontbijt tegen betaling en hoewel het hotel wel wat veroudert is, is het echt goed te doen voor hun prijzen. Ik boek ze in elk geval de volgende keer gewoon weer.
https://bosnozem.nl/wp-content/uploads/2018/10/30643603_358195538009212_8998810346093281280_n.mp4
Hotelkamer The Goodlife Guesthouse.
Aan tafel bij restaurant Metropolitan, aan boord van Stena Hollandica.
[/su_spoiler]
[su_spoiler title=”Dag 2: Van Dovercourt naar Tunbridge Wells & Turnbridge Wells door naar London + avondje London!” open=”no” style=”default” icon=”plus” anchor=”” class=””]
Toen ik de volgende ochtend om 9 uur opstond was het al bijna tijd om uit te checken en met de trein verder te reizen naar Tunbridge Wells. Het treinstation van Dovercourt is heel klein, maar ziet er ontzettend leuk uit als je een beetje van de Engelse stijl houdt (ik wel!). De reis was in totaal zo’n 2,5 uur, waarbij ik halverwege al door London heen kwam en alvast een beetje kon genieten van o.a. London Bridge en The Shard. Je merkt direct dat je door de hoofdstad heen reist als de gebouwen meer plaats in nemen dan de adembenemende uitzichten die het land kenmerken. En de drukte, vooral de immense drukte.. Maar ik was er ook net zo snel weer uit en dan kom je een haf uurtje later ineens in een heel leuke stad dat Tunbridge Wells heet. Het station was niet hel indrukwekkend, maar het gebouw dat er tegenover staat is dat ab-so-luut wel! Echt een typisch Engelse stijl kasteel-achtig gebouw aan een lange, drukke weg die best stijl omhoog loopt als je naar links kijkt. Dat zijn we in Nederland helemaal niet gewend, maar het zuiden van Engeland kent dan ook érg veel heuvels! Op dit station heb ik mijn egeltje afgegeven aan de beginnende fokker waar ik het eerder over had. Heel erg veel heb ik van deze stad dus ook niet gezien helaas, maar als ik nog eens terug naar Engeland ga, wil ik zeker nog eens door het natuurgebied dat naast deze plaats te vinden is.
Na het afgeven van één van de egeltjes die ik zelf mee had naar Engeland toe, moest ik nog terug naar Londen, waar ik me die middag moest inchecken bij mijn AirBnB. Ik wilde zo veel mogelijk écht Engelse cultuur mee krijgen, dus vandaar de keuze voor een AirBnB tegenover een hotel, die bovendien ook nog eens schrikbarend duur zijn in hartje London. Met de trein moest ik naar King’s Cross International en van daar uit moest ik met de Underground en enkele andere verbindingen naar Haggerston Station. Tja, daar sta je dan en dan moet je maar “even” het Londonse systeem uitvogelen. Gelukkig zijn e Britten altijd heel erg behulpzaam en dus heb ik een medewerker gevraagd hoe en wat, want de Oystercard die ik van een vriendin had gekregen, bleek leeg te zijn en dus onbruikbaar, haha! Uiteindelijk een nieuwe gekocht en aangevuld en door de tunnels naar de Underground gelopen. In eerst instantie ontzettend raar, maar het went best snel, moet ik zeggen! London kent een heel uitgebreid, maar heel simpel systeem om overal te komen. Alles staat ook nog eens super goed vermeld op borden en binnen no-time voelde het alsof ik er al weken woonde! Een stuk simpeler dan bij ons de treinen doorgaans zijn as je ergens heen moet waar je nog nooit bent geweest..
Na een klein kwartiertje stond ik dan ook op Haggerston station, wat enkele minuten lopen is naar de wijk ‘Whitmore Estate’, waar mijn AirBnB was. Dat was wel even flink zoeken, want tussen alle flatjes het juiste adres vinden, bleek best een uitdaging. Uiteindelijk heb ik één van de winkeliers gevraagd of zij me verder konden helpen. Al zoekende viel de sfeer van de wijk me vooral heel erg op. Een onwijs grote moskee en veel Turkse winkeltjes, maar ook veel artistiek geschilderde muren en jonge mensen die druk bezig waren met ofwel muziek, ofwel schilderen, ofwel iets anders creatiefs aan het doen waren. Gezellig en ontzettend hip. Niet heel verbazingwekkend ook: de hippe, artistieke wijk van Londen -Shoreditch- was nog geen 10 minuten lopen! Maar ik was toch wel even blij toen ik eindelijk mijn AirBnB gevonden had en lekker alle spullen en de egel even kon neerzetten en mezelf kon opfrissen. Een heel oud appartement en niet de schoonste, maar ik kon er voor 3 nachten wel mee leven. Veel zou ik toch niet binnen zijn. De bewoonster zelf was er die dag niet, dus ik werd ontvangen door haar vriend. Ik had de grotere kamer en uitzicht op de moskee, die ondanks zijn typisch Engelse uiterlijk toch ook wel een vreemd Turkse hint had. Een interessant gebouw in elk geval en geen verkeerd uitzicht. Ook kon ik met een beetje moeite The Shard zien vanuit mijn kamer. Super tof!
Na het uitpakken, was ik wel toe aan eten en ik wilde eigenlijk ook niet de rest van de avond op mijn kamer blijven zitten. Dus ik besloot na mezelf wat te hebben opgefrist, London in te duiken: op naar Oxford Street! Mijn focuspoint was toch meestal om eerst naar King’s Cross te reizen, een ideaal centraal punt waarvan je eigenlijk bijna elke kant op kunt. Ideaal als je dus ooit de weg kwijt raak in London! Ik hoorde via vrienden dat daar blijkbaar ook de set was van Harry Potter, dus ik was wel even benieuwd. Spoor 9&3/4 is een stukje station dat gebruikt is voor de opnames in een Harry Potter films. Geen idee welke, ik ben geen fan, maar het moest toch even bekeken worden want een stukje cultuur is toch altijd leuk… Toch? Nou, nee.. Hoe grappig het ook is dat er een film is opgenomen, een winkelkarretje die half in de muur geparkeerd staat en een veel te dure merchandisewinkel er naast vond ik toch niet zo denderend. Dus ik heb snel wat gegeten en ben doorgereisd naar Oxford Street…
Oxford Street is de grootste, drukste en meest bekende winkelstraat in London en dat is ook absoluut niet zonder reden! De meest beroemde winkels begeven zich daar: Lush Oxford street, een mega grote H&M en nog veel meer grote winkels waarvan en groot gros met 3 volledige verdiepingen. Een shop-o-holic zou er in de hemel zijn! Maar ik kwam er eigenlijk maar voor één winkel: Lush! Ik ben allergisch voor parabenen en Lush is jarenlang één van de weinige merken geweest waar ik zorgeloos kon shoppen naar shampoo’s enzo. In Oxford Street, zit hun grootste flagship winkel die ook veel limited items heft die enkel online of in de winkel te koop zijn. Dus even tijd om langs te gaan, als i dan toch in London ben! En natuurlijk ook wel wat gekocht:
Daddy-O solid conditioner
Montalbano solid shampoobar
Ik heb nog wel wat rondgelopen door de winkelstraat om wat indrukken op te nemen, maar verder niet geshopt. eenmaal terug in de AirBnB heb ik nog even wat met de 2 katten geknuffeld, waarvan mij gevraagd was of ik tijdens mijn verblijf voor ze wilde zorgen. Super schattig!
[/su_spoiler]
[su_spoiler title=”Dag 3: Van London naar Ramsey & terug om Belle & Jessie op te halen” open=”no” style=”default” icon=”plus” anchor=”” class=””]
Na een avond erg vroeg op bed (rond 9 uur, haha), de volgende ochtend wederom vroeg uit bed! Vandaag zou ik Belle & Jessie ophalen en het egeltje wat ik voor iemand anders had meegebracht afgeven bij dezelfde fokker. Vanaf London wederom naar King’s Cross en vanaf daar de trein naar Peterborough. Een plaats waarvan me later is verteld dat het best veel criminaliteit heeft, maar de uitzichten en gebouwen zijn prachtig! De trip vanaf London naar Peterborough is zo’n 1,5 uur en vanaf daar moet ik nog een uur in de bus naar Ramsey. Ramsey is een oud stadje met veel leegstaande panden, ideaal voor een urbexfotograaf! Helaas geen tijd daarvoor in deze trip, dus ook deze komt zeker op het verlanglijstje voor een volgend trip! Eenmaal in Ramsey wordt ik bij de bushalte opgewacht voor de fokker, met wie ik naar haar huis loop. We kennen elkaar al een aardige tijd via internet met veel goed contact en het klikte in persoon dan ook meteen! Heerlijk als je samen en gedeelde hobby hebt. Een klein huisje, heel anders dan on huis in Hoogeveen of de AirBnB in London. Maar gezellig! Boven op de slaapkamer stonden de egels, dus we hebben een paar uur flinke gekletst terwijl Belle en Jessie wakker werden gemaakt en even de aandacht kregen. Ook wat gekletst over serieuzere dingen, want ik zou in eerste instantie door iemand anders gebracht worden naar Ramsey en terug naar London, maar diegene liet het op het laatste moment afweten. Niet tof, want ook dat was iemand waar ik goed contact mee had voor die tijd. Maar een super gezellige middag gehad en de beide dames in hun carriers gezet en begonnen aan de lange terugweg.
Eenmaal terug in London heb ik eerst op King’s Cross nog even wat gegeten bij het zelfde restaurantje als mijn eerste avond in London. En daarna door naar Haggerston Station en naar de AirBnb. Ik was inmiddels he-le-maal kapot van al het heen en weer reizen, dus ik lag uiteindelijk om 7 uur al op bed! nog even wat met de beide egeldames geknuffeld en op bed gezeten, nog even wat gelezen en om 8 uur sliep ik dan ook al wel! het is onwijs leuk en spannend om in je eentje door Engeland heen te reizen met het openbaar vervoer, maar na drie dagen was ik er wel echt even flauw van! Blij dus dat ik de volgende dag lekker voor mezelf had!
[/su_spoiler]
[su_spoiler title=”Dag 4: Dagje sightseeing in London!” open=”no” style=”default” icon=”plus” anchor=”” class=””]
Eindelijk een dagje vrij en géén reisplannen, haha! Een dagje genieten en door London heen reizen en lopen en de stad leren kennen. Maarja, wat ga je doen op één dag, om alle belangrijkste plaatsen te zien als de stad o immens groot is?! Ik besloot dat het geen doen was om elk half uur overal en nergens heen te gaan, een foto te maken en weer verder te gaan. Dus er zat maar één ding op: heerlijk genieten van de London Iconic Walking Tour en ondertussen nog maar even kijken bij de London Marathon de dezelfde dag plaatsvond!
Dus ben ik afgereisd naar Westminster station, dan kom je namelijk gelijk bij het begin van de tour uit. Toen ik uit het station stapte, was het bezaaid met mensen die de marathon wilden zien dat al een tijdje gaande was. Ik was aardig laat uit bed, haha. Recht tegenover het station staan de Big Ben (zoals altijd in de steigers) en Westminster Castle. Minder indrukwekkend dan ik had verwacht, dus k wilde eigenlijk de Wistminster Bridge over naar de andere kant van de Theems om wat foto’s te maken. Helaas was die brug dus niet toegankelijk vanaf Westminster ivm de marathon, dus ik ben eerst maar naar links gelopen, richting de London Eye. Vraag me niet waarom, ik heb het immens grote reuzenrad altijd al hét icoon van London gevonden en ik heb er werkelijk jaren van gedroomd om daar te staan. En de London Marathon was ab-so-luut de allerbeste combinatie! Een straat vol mensen, met indrukwekkend oude gebouwen in een typisch Engelse stijl gebouwd. Tegenover je een straat vol hardlopers, met op de achtergrond de Theems en de London Eye. Werkelijk waar een adembenemend gezicht dat ik altijd op mijn netvlies zal houden. Prachtig!
Ik ben na een half uurtje kijken terug gelopen, langs Westminster Station richting het St. James Park. Dan kom je al langs een aantal bekende iconische plaatsen: Statue of Sir Winston Churchill, One Great George Street, Imperial War Museums en Churchill War Rooms, 10 Downing Street en het Mountbatten Statue, Kitchener Statue, Dover House, Cádiz Memorial, Field Marshal Earl Roberts, Horse Guards en het Admiralty House. Dan kom je op zo’n klein stukje al heel wat historie, cultuur en kunst tegen! Het enige wat ik dan weer niet zo snel had verwacht, waren de gewapende soldaten die in de stad te vinden waren. Logisch, bedacht ik me op dat moment, mocht er weer een terroristische aanslag zijn dan wil je natuurlijk wel gelijk kunnen ingrijpen! Beangstigend was het niet, meer het tegenovergestelde eigenlijk. Maar je iet wel dat een land een groot impact te verwerken heeft gehad op zo’n manier. Heel indrukwekkend wanneer je daar over na gaat denken…
Vanaf het Admiralty House, ben ik het St. James Park in gelopen. Vanaf het moment dat je daar loopt,heb je eigenlijk het idee al niet echt meer dat je middenin een gigantische stad loopt! Onwerkelijk mooi aangelegde bloementuinen, een gigantisch grasveld gevuld met loungestoelen, een gezellig klein restaurantje en een grote hoeveelheid aan fauna. Ik liep net voorbij het grasveld met de loungestoelen, toen er door voorbijgangers een eekhoorntje werd gespot! Dus ik ben stil blijven staan en het diertje kwam recht op ons af gelopen! Klimt het hekje op en gaat bij een man naast mij op de hand zitten, waar hij enkele nootjes in had. Totaal niet opgeschrikt door de tientallen mensen die zich om ons heen verzamelden, echt heel bijzonder! In het park word o.a. wat verteld over de Londonse fauna en hoe dat overeind wordt gehouden door de verschillende stadsparken. Super gaaf, want er zitten best veel soorten vogels die je hier in Nederland niet zo gek veel ziet.
Vanaf het St. James Park loop je zo naar het Victoria Memorial en Buckingham Palace. Nu was het door de marathon even een omweg, maar het was echt gaaf om daar te kunnen staan! Ik was ook ruim op tijd voor de wachtwisseling van het paleis trouwens, dus ik stond mooi vooraan tegen de hekken voordat de grote menigte er aan kwam. Goed, het stelde niet gek veel voor, maar het is toch super gaaf om te kunnen zeggen dat je de wachtwissel van Buckingham Palace hebt gezien he-le-maal vooraan! Toch een groot stuk cultuur en je zult het niet veel vaker in je leven meemaken. En dat op je 26e is toch wel echt heel indrukwekkend. Ook mooi om te zien is het Victoria Memorial en hoe er plek gecreëerd is om op het monument te kunnen zitten. Echt gaaf!
Vanaf Buckingham Palace ben ik langs The Queens Gallery en de Royal Mews gelopen. Helaas is dat afgesloten voor openbaar publiek en ik had even geen zin o daar een fortuin aan uit te geven, dus ik heb van buitenaf wat gekeken. Uiteindelijk ben ik door gelopen naar Victoria Palace Theatre en Westminster Cathedral. Vooral het laatste is een erg indrukwekkende kerk. Volledig opengesteld voor publiek en wie een beetje meer wilde betalen kon een private tour krijgen in de torens van de kathedraal. Dat heb ik niet gedaan, maar ik ben wel binnen geweest en me verwonderd over de kunst in het gebouw. Oké, het is best vergelijkbaar met de meeste kathedralen die je in Nederland en Duitsland vindt, maar met name de bouwstijl van de Engelsen vind ik erg mooi en bijzonder. Van buiten zou je namelijk helemaal niet zo snel eggen dat het één van de bekendste kathedralen in Engeland is, ik heb namelijk buiten echt nog even staan kijken of ik wel goed was gelopen! Maar van binnen is het werkelijk prachtig!
Na een uur rondlopen in de kathedraal en terug richting Buckingham Palace, heb ik nog even gekeken of er nog iets leuks in de buurt zat. Het bleek dat, vanaf het paleis, British Museum ook niet ver meer was. Het was nog redelijk vroeg, dus ik had nog dik 2 uur om me in het museum te vermaken voor het dicht ging. Dus ik ben richting Charing Cross underground gelopen en vanaf daar de trein gepakt naar Tottenham Court Road. Vanaf daar is het nog 5 minuutjes lopen richting het museum. Een immens groot gebouw dat enigszins een Romeinste stijl kent. Van binnen is het echter super modern en heeft het enkele winkels en een bar voor drinken en versnaperingen. Het museum heeft géén entreekosten, maar wel een behoorlijk indrukwekkende en uitgebreide collectie! Hetgeen bij mij toch het meeste indruk heeft gemaakt in de collectie voor zover ik het gezien heb (ik heb werkelijk de helft nog niet gehad in die 2 uur tijd!) zijn de mummie’s. Dit waren écht mummie’s en elk met een eigen verhaal en de herkomst er bij vermeld. Van stamhoofden tot aan jonge kinderen en met duidelijke verschillen in uiterlijk, wat natuurlijk ook verwant is aan de rangorde, leeftijd en herkomst. Bijzonder hoe deze mummies en omhulsels zo lang mee gaan. Zeker nog een tweede bezoek waard!
Na het museum ben ik via Oxford Circus terug gegaan naar King’s Cross om nog even wat te eten. Daarna al snel naar de AirBnB gegaan, want na een lange dag was ik wel even toe aan een ontspannen baddersessie.. De Sakura bath bomb heeft het dus niet overleefd tot aan huis, haha!
Horse Guard & Admiralty House
Buckingham Palace + Marathon
[/su_spoiler]
[su_spoiler title=”Dag 5: Van London naar Dovercourt + rondstruinen in Harwich/Dovercourt” open=”no” style=”default” icon=”plus” anchor=”” class=””]
De volgende dag kon ik nog even lekker uitslapen! ik had één ding gepland staan en dat was weer terug reizen vanaf London naar Dovercourt, terug naar de guesthouse waar ik mijn eerste nacht ook al had gespendeerd. Maar nu met meer tijd, zodat ik daar in het dorp lekker nog eten en nog even het plaatsje aan de kust kon verkennen. ik ben daar om 4 uur in de middag aangekomen, waar ik dit keer door de dochter werd verwelkomt die inmiddels ook van de egels had gehoord. Ik had dezelfde kamer geboekt, dus ik wist de weg. De codes waren inmiddels gewisseld, dus het gaat er goed veilig aan toe! Ik kreeg een iet betere uitleg voor de voordeur, want die had ik de eerste avond niet echt gekregen omdat ik aangaf toch te gaan slapen. Eenmaal in mijn hotelkamer heb ik mijn koffer neergezet en gezorgd dat de egeldames het goed naar hun zin hadden, eten en drinken hadden en het warm genoeg hadden. Mezelf even snel opgefrist en naar buiten!
Het was dit keer nog licht en dus ha ik goed zicht om de buurt te verkennen. Het hotel ligt op nog geen 100 meter van de kust af, wat wil zeggen dat je in een minuutje lopen zo de Noordzee op kijkt! Ik ben echter eerst richting de winkels gelopen om te eten en ik kwam warempel een Coöp tegen! Na de afgelopen dagen Engels voedsel te hebben gehad, was ik wel even toe aan iets anders, dus ik ben naar binnen gelopen en daar een paar broodjes opgehaald en wat lekkers voor ‘s avonds in de hotelkamer. Daarna ben ik naar de kust gelopen. De winkel lag bovenop een heuvel, dus al een eindje van het hotel verwijdert. En maar goed ook, want ik kwam een leuk klein standbeeld tegen van Victoria R.I. Ik had geen idee wat er aan historie lag in dit plaatsje, anders dan dat het bekend is van de welbekende veerpond tussen Engeland in Nederland. Dus dat was een leuke verassing. Victoria R.I. is beter bekend als Konining Victoria van het Verenigd Koninkrijk van Engeland en Ierland en het standbeeld is gebouwd in 1905. Langs de kust lopend, ben ik nog een aantal leuke vogels tegengekomen en het is een heerlijk rustig dorpje. Toen ik de speeltuin en parkeerplaats tegenover het hotel voorbij liep, kwam ik op een wandelpad uit langs de kust, die langs een omheind gebied ging. Eenmaal terug bij een bewoond gebied, bleek het te gaan om een paar oude ruïnes van gebouwen uit de WW2. Maar ik kon zo snel de ingang niet vinden, dus ben ik maar verder gelopen. Daar kwam ik uiteindelijk uit op een strandje met gekleurde kleedhuisjes of berghokjes en een klein vissersmuseum. Super leuk, maar hij was helaas niet open. Ook het Harwich High Lighthouse was daar te zien. Vanaf daar ben ik terug gelopen om toch te kijken of ik bij de ruïnes kon komen en ja hoor! En loopt een heel klein paadje het bestruikte gebied in, waar je toegang hebt tot o.a. de Harwich Radar Tower, het Beacon Hill Fort en Cornwallis Battery. Harwich Radar Tower is open voor publiek op gezette tijden tegen betaling, maar helaas was ook deze dicht. Wel erg indrukwekkend om de ruïnes te zien, ondanks de graffiti.
Queen Victoria standbeeld
Paadje richting en langs het strand
Afgesloten gebied bij Beacon Hill Fort
Huisjes en maritieme museum
Ruïne bij Beacon Hill Fort
[su_spoiler title=”Dag 6: Van Dovertcourt, Engeland terug naar Hoogeveen” open=”no” style=”default” icon=”plus” anchor=”” class=””]
De volgende dag was het véél te vroeg: om 6 uur ging de eerste trein en die trein moest ik ook gelijk hebben om de veerpond terug naar Nederland te pakken. Om 6 uur in de morgen was warempel de dochter van de eigenaresse al op om ontbijt te maken voor andere hotelgasten en ze haastte zich naar mij toe om mijn koffer over te nemen en het de trap af te tillen. Echt petje af voor de gastvrijheid in het gasthuis! Ik was natuurlijk véél te vroeg bij het station, mij kennende, maar ik kon dan nog wel even nagenieten van de hele reis. Op de haven was het gemakkelijk inchecken en terug met de egels richting de kennel na me weer gemeld te hebben bij de receptie. Wederom een eigen kennel voor de egels alleen en genoten van het uitzicht en de dingen die er te doen waren op de boot. Nog even geslapen in de lounge, want na 5 dagen reizen was ik dan ook echt helemaal op. Maar wat heb ik genoten!
Eenmaal in Nederland was ik weer terug bij het welbekende ergerlijke openbaar vervoer in Nederland en ik wenste me toen al terug in Engeland. Wat hou ik ontzettend van hun cultuur en gastvrijheid. Tot gauw weer, Engeland!
6 maand geleden… Mijn trip naar Engeland Whooo, het is vandaag al weer een half jaar geleden dat ik naar Engeland ben geweest! Dat betekend dat ik mijn 2 Engelse Witbuikegels al weer bijna 6 maanden heb (over 2 dagen).
