[agapi-apo-naylon]

Ακόμα πρωτίστως εμένα διαλύω Ακόμα αναλύω τα πάντα πολύ

[xairetamastonplatano-deactivate]

“Πες το και ηττοπαθεια. Εγω φοβαμαι να ερθω με καποιον πολυ κοντα. Ξερεις… Στο τελος κατι θα στραβωσει και δεν θα μιλαμε πια”

—

[lolotampara-deactivated20200316]

Ανασφάλης και καχύποπτη αλλά βγήκα αληθινή !

[xhmeia-deactivated20200907]

για τα τσιγάρα

καθόμαστε και πίνουμε τον καφέ μας ήσυχα. δεν μιλάμε.

με κοιτάς να ανάβω κι άλλο τσιγάρο. και γκρινιάζεις γι’ αυτό.

σου εξηγώ πάλι, έχω την ανάγκη να απασχολώ τα χέρια μου διαρκώς και γελάς γιατί το βρίσκεις χαζό.

και τότε νευριάζω γιατί κάθε φορά που τα χέρια μου πιάνουν το τσιγάρο θα μπορούσαν αντί γι αυτό να χαϊδεύουν

το πρόσωπό σου. και στο λέω, θα το άγγιζα με προσοχή, να μην σπάσει το γυαλί, να μην δημιουργηθούν άλλα θρύψαλα, θα το άγγιζα απαλά με δυο δάχτυλα κι ύστερα θα το’ φερνα στα χείλη μου για να δεις τι νιώθει το τσιγάρο και πόσο έχει κι αυτό την ανάγκη μου.  τα πάντα αλληλεπιδρούν και το θυμάσαι καλά αυτό κάθε φορά που ουρλιάζεις στο πρόσωπό μου

όσο χρόνο παίρνει να καπνίσω το τσιγάρο , άλλο τόσο θα αφιέρωνα να παρατηρώ τις εκατομμύρια μικρές ατέλειες που έχω την κατάρα να παρατηρώ και να νιώθω πλάι μου.

ο χρόνος τέμνει το χρώμα και κάθε χρώμα ξεφτίζει στον χρόνο.

τα πάντα αλληλεπιδρούν. να το θυμηθείς όταν ουρλιάξεις στο πρόσωπό μου ξανά.

[tolouloudakitoumpakse-deactivat]

O Σαίξπηρ τόλμησε να σκοτώσει όλους τους έφηβους εραστές στα έργα του- δηλητηριάζοντας τους, μαχαιρώνοντας τους ή πνίγοντας τους

και αυτό γιατί συνειδητοποίησε ότι κάποιοι άνθρωποι είναι γραφτό να κοιμηθούν μαζί μόνο δυο μέτρα κάτω από το έδαφος.

[tolouloudakitoumpakse-deactivat]

καλό το πρήξιμο/πάρτε αγάπη

[nawee4]

kinetta by yorgos lanthimos

[thedarksideof-hallucination]

μα υστερώ σε αναισθησία όπως βλέπεις, ενώ εσύ εύκολα έρχεσαι και φεύγεις

[ataktoskampilomena]

από τις τόσες υποσχέσεις που δίνουν οι άνθρωποι σου ζητάω μόνο μία αν τύχει και πάψουν οι λέξεις να σε καίνε έχε το θάρρος να μου το πεις

[headless-horse]

Performance Still, 1995

[horisabalaz]

προς κύριο φρίντριχ βίλχελμ νίτσε

αγαπητέ πολύ αγαπημένε την κατουρήσαμε την έρημο της ύπαρξης γίναμε αφορμές για τετράστιχα.

[raycastelo]

25.10 17

[uccellinoazzurro-deactivated202]

Jess Landau

[instant-et-la-duree]

Rafael Navarro, El Despertar, 1989

[cere-al-s]

Ανεκπλέρωτας

 Από κακές συνήθειες, σκέφτομαι πολύ·

Πώς θα ήταν, αν δεν ήμουν μπερδεμένη εκείνο το βράδυ.

Και ίσως τότε να μην κρυβόμασταν σε απαρέμφατα, μέλλοντες,

μα πάνω απ’όλα σιωπές.

Παράταξη στην αρχή της πρότασης,

Να την ενώσει με όσα δεν ειπώθηκαν.

 Το γυάλινο κουτί μου ράγισες,

και αιμορραγεί.

Τι κι αν τα φιλιά δε θα ‘πρεπε να πονάνε.

Να το διαλύσω ή να το χτίζω από την αρχή;

Χρόνος εξακολουθητικός, θα πάρει καιρό.

 Ό,τι σπάει θρυμματίζεται,

Αλλάζει η μορφή του, η μορφή μου, η μορφή σου,

Η μορφή σου.

[arterialtrees]

Dentro de mim, Helena Almeida, 2000.

[sulphuriclike]

Marina Abramivic & Ulay_Relation in Space_1976 performed on the 16th of July at the Venice Biennale in 1976

[donamen]

Thomas Hauser, The Wake of Dust.

[tenaciouschaosturtle-ad805251]

ADAM PATTERSON