𝒄𝒉𝒂𝒍𝒊 . ＊

telepathically sends u a 𝒌𝒊𝒔𝒔 goodnight so u dream about me

[memories]

niespodzianka, drogie dzieci. Założę się, że myśleliście, że to już koniec z chalisocean

[venompinks]

LISA ✴︎ Harpers Bazaar Singapore

[uriahraex]

the smell of the wind, rain, and earth all at once is so overwhelmingly calm and gives me so much serotonin it’s unimaginable

[cosmicrystalwitch]

blood type: glitter

[chalisocean]

@hime-ra​ : source  > 𝐃𝐀𝐍𝐆𝐄𝐑𝐎𝐔𝐒  𝐒𝐄𝐍𝐓𝐄𝐍𝐂𝐄  𝐏𝐑𝐎𝐌𝐏𝐓𝐒  . > still accepting! ​

Przez cały czas, kiedy nieznajoma próbowała wyjaśnić sytuację, dziewczyna obserwowała uważnie jej zachowanie i uśmiechnęła się lekko do siebie. Kobieta przed nią była w jakimś chaosie, może właśnie przez zaskoczenie całą sytuacją i jej dziwacznym przebiegiem. I jeszcze tą oderwaną od rzeczywistości propozycją Chali. Postanowiła od razu, że będzie mniej mówić, by w kolejny raz jej nie przestraszyć. Otworzyła schowek w motorze, by schować kask i pokręciła głową z niedowierzaniem, słuchając przebiegu sytuacji. — Wygląda na to, że pojawiłaś się w przypadkowym miejscu, ale w odpowiednim czasie, Hayun — powiedziała w końcu, przekręcając głowę w bok. Zaczęła zastanawiać się ile czasu minęło od kiedy miała ostatni kontakt z innymi ludźmi, niż tylko z tymi z pracy, skoro zapominała o podstawach, takich jak choćby lekki ukłon w stronę nowo poznanej osoby. Szybko się zreflektowała, a tym razem już z przyzwyczajenia nawet złożyła dłonie. Totalnie się w tym powitaniu pogubiła, ale zastanawiając się nad tym długo, zapytała: — Przepraszam, że pytam, ale czy ja cię skądś nie znam? Spotkałyśmy się gdzieś?

Miała wrażenie, że to nie pierwszy raz kiedy widzi twarz nieco niższej dziewczyny, a jej brwi lekko się zmarszczyły. Było to widoczne właśnie przez to, że czarne włosy nie wróciły jeszcze całkowicie do swojego ładu sprzed założenia kasku. Słysząc kolejne zdanie, aż wytrzeszczyła oczy i wybuchła śmiechem, zasłaniając szybko twarz swoimi dłońmi, nie dotykając jej jednak. Uspokoiła się po kilku sekundach i aż złapała się za brzuch. Faktycznie - jej rozpięta kurtka nie ukrywała figury, ale ostatnie o czym pomyślała, gdy Hayun się przyglądała, był fakt, że zacznie za to przepraszać. Sama zerkała w stronę drobnych cech jej twarzy i ani pomyślała, by o tym wspominać. — Przepraszam, jesteś zabawna. I możesz się przyglądać, nie lubię się do tego przyznawać, bo brzmię na egocentryczkę, ale lubię być w centrum uwagi — stwierdziła, zauważając w swojej głowie, że to brzmi jeszcze gorzej po wypowiedzeniu. Miała nadzieję, że dziewczyna obok niej nie pomyśli sobie niczego złego, a jeżeli tak, już było na to za późno. Pytanie. Nowo poznana nieznajoma zadała pytanie. — A, motor... W sumie to tylko pojazd i żadne moje hobby. Jest szybkie i mogę wyprzedzać auta, a jest mi nie po drodze z czasem, więc prędkość mi sprzyja — powiedziała zgodnie z prawdą i wyszczerzyła się. — Oczywiście wszystko zgodnie z prawem. Teren zabudowany to teren zabudowany.

Anchali zacmokała, zaczynając intensywnie myśleć. Przecież nie będą stały na środku ulicy, skoro, jak widać, obie miały trochę wolnego czasu i chęci do rozmowy. Albo przynajmniej tak jej się wydawało. — Tu, niedaleko jest miejsce z mocnymi szotami imbirowymi na przeziębienia i takie rzeczy... I w ogóle sporo tam zdrowotnych dziwności, miałam tam wpaść, bo chciałam spróbować nowości. Może chcesz pójść ze mną? — zapytała, uśmiechając się zachęcająco. 

[sunsweeties-deactivated20230310]

when i see mutuals in my notifications i'm always like oh 👉🏻👈🏻 friens 👉🏻👈🏻

[chalisocean]

@chwik​

Chali wzdrygnęła się mocno, czując jak ktoś dotyka jej twarzy. Była przekonana, że jest w swoim rodzinnym domu, bo zwykle to tam dochodziło do takich bezczelnych prób zbudzenia jej i już chciała otworzyć usta, unosząc głowę, żeby złapać w zęby palec przeszkadzającego jej człowieka. Całe szczęście oczy otworzyła jako pierwsze i jedyne co zdążyła zrobić, to nieco podnieść podbródek. Zaczęła analizować fakty. Seul, oczywiście, że była w Korei, bo już dawno tu wróciła. Tuż po świętach. Wracała z pracy, spała trzy godziny, ostatni posiłek jadła wczoraj wieczorem. To wyjaśnia, dlaczego jest głodna i nieco zirytowana. Dopiero po kolejnej chwili dotarły do niej bodźce, które wcześniej zatrzymały ją przed ugryzieniem nieznajomej jej osoby. Zamrugała kilka razy i spojrzała prosto w twarz chłopaka, który z przyglądał jej się z dziwacznym wyrazem twarzy. 

— Budzimy...? — zapytała nadal zaspana, nagle rozumiejąc, że jest w miejscu publicznym. Wyprostowała się i wypuściła głośno powietrze, czując, jak robi jej się głupio. — Rany, dziękuję, że mnie obudziłeś. Prawdopodobnie ktoś z obsługi musiałby mnie wybudzić, gdyby nie ty, a w międzyczasie zostałabym okradziona — z jej ust zaczął wydobywać się monolog, jak zwykle. — Mam nadzieję, że... Tak, mam telefon, to najważniejsze — powiedziała po złapaniu się za tylną kieszeń swoich spodni i wstała z miejsca, zapinając kurtkę pod szyję i ubierając swój mały, pudrowo różowy plecak, z którym się raczej nie rozstawała. Słuchawki za to przewiesiła przez szyję, poprawiając je trochę. Wyszła razem z chłopakiem z metra i dopiero wtedy zrozumiała, że nie jest na ostatnim przystanku, do którego zmierzała. Zmarszczyła brwi, widząc że metro dalej nie jedzie i toruje drogę każdemu wagonowi po kolei, co raczej zapowiadało się na niezłą masakrę. 

— W sumie, co się stało? — zapytała go w końcu, zdając sobie sprawę, że trochę bezwiednie po prostu za chłopakiem poszła, poprawiając swoje włosy. Wyglądała tak, jakby myślała, że drzemka faktycznie je jej pogmatwała. Z resztą, jej wzrok wskazywał na to, że dalej do końca nie myśli trzeźwo. 

[chalisocean]

some  one  word  prompts *.   slap   with : @conscieus

Ucieszyła się widząc, że mężczyzna podszedł do tematu z humorem. Tym bardziej, kiedy na jego twarzy pojawił się uśmiech i zauważyła, że ten był już kompletnie naturalny, a nawet spontaniczny. — To chyba najfajniejsza historia, jaką ostatnio usłyszałam. Twoja babcia musi być bardzo pozytywną osobą. — rzekła, po czym zmarszczyła lekko nos w kolejnym z uśmiechów, kiedy Gabi pochylił się nad stołem. Zaśmiała się, udając, że nie widziała jak się zachwiał. — O tajemnicach wagi państwowej. A tak serio, to po prostu opowiadam o tym co robiłam w pracy, albo przeżywam jakieś kłótnie jeszcze raz, tylko tym razem dobieram lepsze argumenty. Różnie bywa — postanowiła odpowiedzieć zgodnie z prawdą i spojrzała do swojego kubka, który opróżniła jednym większym łykiem. Zaskoczona, że towarzysz wyłapał to jedno, małe słówko, przekręciła głowę nieco w bok.

— Tak, byłam — wyznała nie bez westchnięcia. — Ale jestem na drodze do powrotu, proszę mnie nie oceniać. Po prostu zabrakło mi czasu, jak byłam na kontrakcie w pracy. — wytknęła swój palec w jego stronę, jakby ten gest miał być małą pogróżką. Wyszło raczej uroczo, niżeli groźnie. — A zostałam ze względów czysto etycznych. Chociaż to ma wpływ na różne aspekty, choćby środowiskowe... Złożone to bardzo, a nie jestem niestety na tyle wykształcona, by opowiadać tak o — pstryknęła palcami. — Bez zastanowienia. — Wypchnęła językiem swój policzek na jeden moment, zastanawiając się, czy taka odpowiedź Gabrielowi wystarczy. Pokiwała głową. Doskonale wiedziała, że liczenie tych wszystkich rzeczy było ważne, między innymi dlatego tak trudno jej było pozostać przy weganizmie i nie doprowadzić do jakichś braków. Intuicyjne jedzenie jest o wiele prostsze. — Czyli nadal mniej-więcej patrząc na talerz możesz stwierdzić, czy zjesz wystarczająco? To bardzo przydatna umiejętność. 

Dziewczyna zamrugała. No, tak, praca musi mieć swój aspekt pieniężny, inaczej jej sens musiałby nieść za sobą inne korzyści. Jednak wyraźnie wyczytała z twarzy chłopaka, że chyba nadepnęła tym pytaniem na odcisk, czego nie chciała. — Zależy chyba czego się od pracy oczekuje... Jeżeli spełniasz się w innym aspekcie swojego życia, to praca tylko dla pieniędzy jest wystarczająca — powiedziała, ale nie sądziła, by było to zbyt miłe. Spojrzała na Gabriela, starając się złapać z nim kontakt wzrokowy, choć to nie było aż takie proste. Nie, biorąc pod uwagę jak bardzo spochmurniał. Chali oczami wyobraźni widziała jedną wielką chmurę deszczową nad jego głową, której chciała się pozbyć. Postanowiła zdobyć się na ostateczną próbę. Prawdopodobnie już nic innego nie przyszłoby jej do głowy. — Wiesz, mówi się, że praca uszlachetnia, więc zawsze możesz myśleć o własnej w taki sposób. — Zwykle rzeczy źle brzmią dopiero po ich wypowiedzeniu. Tak było i tym razem, więc postanowiła w końcu przestać mówić. 

[tessas-ratblog]

i see a capybara and my brain goes “capybapy” and there’s nothing i can do about it

[listenins]

Visit Original Link

[chalisocean]

galette des rois, mousse

source: still accepting !

galette des rois :: What are some things other people find weird that you find divine?   tarot, horoskopy, czary. jestem nimi zafascynowana, o czym doskonale wiesz: czytam o tym czasem, uważam, że to ciekawe koncepcje, można o tym również podyskutować, ale jeszcze lepiej patrzy się na zabobonnych ludzi. myślę, że jestem gdzieś pomiędzy wiarą w taką magiczną rzeczywistość, a myślą, że szkiełko i oko to jedyna droga do poznania prawdy. także... nie wiem, czy dobrze odpowiedziałam na to pytanie. 

mousse :: What is your favorite flower and why?    tulipany są najpiękniejsze na świecie i to właśnie one są moimi ulubionymi kwiatami. może dlatego, że mają taki klasyczny wygląd, a może dlatego, że mam z nimi same urocze wspomnienia? 

[chalisocean]

bugne, creme caramel

source: still accepting !

bugne :: do you have any favorite trends?    najbardziej lubię te, które nie znikają po jednym sezonie, czyli jeans, czerń, biel i minimalistyczna biżuteria. u mnie to trochę tak, że tylko włosy lubię zmieniać gwałtownie. i, choć sama JESZCZE nie noszę dziurawych rajstop, to ostatnio przyglądam się temu... wygląda fenomenalnie. 

crème caramel :: what is a not-so-fun fact about you?    [odpowiedziane tutaj]  

[chalisocean]

crème caramel & mont blanc

source: still accepting !

crème caramel :: what is a not-so-fun fact about you?   czasami zapominam jaka jestem na rzecz bycia taką, jaką inni chcą mnie widzieć.

mont blanc :: Tell me about your ideal summer vacation.  [odpowiedziane tutaj]

[chalisocean]

Flan Pâtissier, Mont Blanc

source: still accepting !  

flan pâtissier :: Did you have an emo or alternative phase as a teenager?  bardzo wcześnie przechodziłam fazę próbowania na sobie różnych... stylów ubierania się, tak to nazwę. ale nie przypominam sobie fazy emo, prędzej alternative, ale to też chyba za wiele powiedziane. jednak myśl o eksperymentowaniu z wyglądem nigdy mnie nie opuściła :]

mont blanc :: Tell me about your ideal summer vacation.  próbowałam określić swoje idealne wakacje i zrozumiałam, że każdy ich rodzaj (i aktywny i typowo leniwy) jest mi potrzebny. chciałabym wyjechać do domku w górach na tydzień, a kolejny tydzień spędzić w Rzymie, patrząc na kulturę i uczyć się o architekturze. jedyne, co średnio mnie interesuje to leżenie plackiem na plaży.

[chalisocean]

Croissant, Mille-feuille

source: still accepting !   

croissant :: what is your go-to hairstyle?  zwykle mam dwa wybory: albo związuję sobie na czubku samurajowego kitałka, albo nie robię z nimi kompletnie niczego. no, może poza szybkim wtarciem w nie olejku. 

mille-feuille :: What TV show or movie would you like your life to parallel?  moja dusza fanki fantastyki naukowej krzyczy we mnie ŚWIAT RICKA I MORTY’EGO. ale w świecie księżniczek disneya też bym się odnalazła, umówmy się.

[laduree-et-cigarettes]

just want my skin to GLOW, hair to SHINE & to RADIATE LOVE

[rosies]

BLACKPINK: Light Up The Sky (2020)