Kashoyad13

Polish artist

[depressed-gerl]

Oddałam Wam wszystko,

A Wy robicie że mnie świra,

Dałam Wam palca,

Zabraliście rękę nim nie minęła chwila.

Zachłanni pajace chcący ukryć swój egoizm,

Mimo to, okazałam swój heroizm.

Już nic nie chce, mi już starczy,

Choćby wszechświat mnie szczęściem uraczył,

Nie zaufam mu więcej,

Bo mnie całkiem już spartaczy.

[depressed-gerl]

Wyrywane pasma włosów,

Znów spieprzyłem sprawę,

Znowu moja wina,

Chyba mam w tym wprawę.

[depressed-gerl]

CHONCC DIGITAL ART BY ME

Choncc for my Boyfriend. He plays TFT and also owns this skin. This is his favorite skin. That's why I drew it my way.

Although now I see a few things that I would improve but I still think it's cute c: .

[depressed-gerl]

DRAMAT

W głowie mam tak wiele myśli,

Że nie mogę nic wymyślić.

Świat się w głowie mej kołuje,

Twarz mą w ręce swe ujmuje.

Nie potrafię płakać nawet,

Nerwy me nie mają zalet.

Kaszlę ropą, ściskam pięści,

W głowie mi się to nie mieści.

Zamiast łez, krew z nosa cieknie,

Ręka, noga i kark cierpnie.

Nad swym ciałem brak kontroli,

Od robaków się tu roi.

Moje ciało pożerają,

Do flaków się dobierają.

Me jelita wyjadają,

Płuca mi sponiewierają.

Nie potrafię już oddychać,

Powiem Wam co u mnie słychać,

Jak na świecie mnie zabraknie,

Bo mnie śmierć tak bardzo łaknie.

Głowa z karku chyba spadła,

Żywym trupem wam tu padłam.

I nic zrobić nie możecie,

Bo mi już nie pomożecie.

Jest za późno na zmartwienia,

Bo mnie z wami już tam nie ma.

Nie pytaj tylko dlaczego,

Jestem pewna już jednego,

Dobrze znacie powód tego,

Braku bicia serca mego.

[depressed-gerl]

SCHIZOFRENIA

Chodzę w stanie otępienia,

Widzę ich choć ich tam nie ma.

Z różnej strony się chowają,

Zaraz potem uciekają.

Tkwię tu sama, słyszę dźwięki,

Straszne krzyki, straszne męki.

Słyszę wszystkie swoje lęki,

Tak jakby ludzkiej udręki?

Nie wiem już, gdzie mam się schować.

Nie dam rady egzystować!

Biały pokój, białe pasy,

A ja wciąż słyszę hałasy.

Oczy zamknięte,

zaciskam szczękę,

Zębami zgrzytam,

"Gdzie jestem?!' pytam.

Przyszła do mnie biała zjawa.

Czy to sen, czy już półjawa?

Ręce w stronę mą wyciąga,

Ze strachu nosem pociągam.

Nagle czuje na języku,

Jakby smak antybiotyku.

Jakby ktoś mi podał leki.

Otwieram swoje powieki.

Głosów nie ma, znikły cienie.

Znikło moje otępienie.

"Lepiej?" Pyta pielęgniarka.

Niedawno jeszcze żniwiarka.

Kiwam głową w odpowiedzi.

"Został tylko posmak miedzi.".

[depressed-gerl]

MOJA PIERWSZA PRACA

Zrywam sobie skórę z twarzy,

Chociaż spokój mi się marzy,

Słowo wasze znów mnie parzy,

Nikt miłością mnie nie darzy.

Gnębią ludzi innej wiary,

Patrzą na nich z innej miary,

Liczą tylko swe talary,

Mając same złe zamiary.

Nienawidzą pstrokacizny,

Wolą pijać swe trucizny,

Jednocześnie drwiąc z tanizny,

W moim mózgu same blizny.

Są okrutni, przesadzają,

W swoim sercu ciernie mają,

Sami siebie zabijają,

Na mnie się wciąż wyżywają.

Na ocean się rzuciłam,

Nigdy tego nie robiłam,

Na rekina natrafiłam,

Się niestety utopiłam.

Tam się traumy nabawiłam,

Zdrowie swoje nadniszczyłam,

Rekin jednak dalej dumny,

A mi przybił gwóźdź do trumny.

Kolorowa już nie jestem,

W mojej głowie czerń przeważa,

Możesz sprawdzić psychotestem,

Lecz wynik tylko przeraża.

[depressed-gerl]

(Nie)Smutek

Widzisz smutek na mej twarzy,

Więc próbujesz mnie rozbawić,

Uśmiech jednak nieprawdziwy,

Skutek będzie przeraźliwy.

To nie smutek, to zmęczenie,

Brak emocji, otępienie.

Już od dawna nic nie czuję,

Od lat sama w twarz swą pluję.

Pomyśl lepiej nad słowami,

Czasem lepiej nic nie mówić.

Daj mi żyć już marzeniami!

Do życia trzeba mnie zmusić.

[depressed-gerl]

Miłość w zamknięciu

Mijam stada złotych koni.

Któż je nocy tej dogoni?

Kto im jeść da, gdy zasłabną?

Kto wyczesze ich sierść ładną?

Kto kopyta im wyczyści,

Z błota, z trawy, z brudnych liści?

To, że wolne gdzieś biegają,

Znaczy, że ucierpieć mają?

Dzikość też miłości pragnie.

Miłość z drzewa im nie spadnie.

Nie chcą żyć w ciągłym zamknięciu.

Trwać w mrocznym świata zaklęciu.

Chcą spełniać swoje marzenia,

Będąc razem bez wątpienia.

Lecz naiwnym złotym koniom,

Uprzęż tylko zakładają.

To więzienie dla ich duszy,

Nie chcą cierpieć tych katuszy,

Chcą pobiegać w środku lasu,

Na łące zrobić hałasu.

Chcą być wolne i szczęśliwe,

Młode, mądre i płochliwe...

...Mijam grupę małych dzieci,

Dla nich słonce jeszcze świeci.

[depressed-gerl]

Krzywda

Jestem martwa pośród żywych,

Prawdziwa pośrod fałszywych.

Nie chce więcej, nie chcę.

Potnij moje ręce,

Zniszcz umysł i serce,

Otwórz moje przejście,

Ułatw mi odejście.

[depressed-gerl]

Sometimes I have days where I feel terrible and I want to talk about it, but I have no one to talk to.

Sometimes I have days where I feel terrible, but I can only tell strangers about it, because I can't tell my relatives about it. They are very worried. I have a block.

Sometimes I have days when I don't want to tell anything about myself... to anyone.

I'm fucked up.

(this is make up, I don't hurt myself, I've been clean for two years thanks to a certain person I love more than life.)

[depressed-gerl]

Will someone appreciate me when it's too late? My eyes will close when your eyes open...

[depressed-gerl]

Odbicie

Zanim spojrzysz w me oczy,

Przyrzeknij, że nie ocenisz,

Woda twarz moją moczy,

Obiecaj, że mnie docenisz.

Nie okłamuj więcej,

Mojej duszy dziecięcej.

Nie rań umysłu,

Tak bez namysłu.

Nie pytaj o przeszłość,

Na mnie się nie złość.

Nie krzywdź mi serca,

Gdyż to mnie uśmierca.

Otwieram więc oczy,

Patrzę w te lustro,

Życie się toczy,

A w oczach mych pusto.

[depressed-gerl]

Zbrodnia absolutna

Ręce zachlapane krwią.

Chyba ją zabiłam.

Ludzie znowu ze mnie drwią.

Czym jest wasza drwina?

Mówiłam, lecz nie słuchaliście.

Iż nie było po co.

Teraz na jej zimne ciało spadają liście nocą.

Zabłąkana dusza, w tym momencie wyjścia szuka.

Śmierć w kaptur odziana do jej drzwi zapuka.

Nazywacie mnie mordercą, a nic złego nie zrobiłam.

Sami dobrze wiecie, że nie ja zabiłam.

Niepotrzebnie się obwiniam - to nie moja wina!

A gdy prawdę powiem - smutna wasza mina.

W takim razie - dobrze, proszę - wytłumaczę wam.

Chyba się nie rozumiemy...

Tą dziewczyną jestem ja.

[depressed-gerl]

Pleśń

Szukając jasności,

Znalazłam ludzkie kości.

Grzebiąc w przeszłości,

Widzę swój mrok.

Pozbyłam się go dawno temu,

A odzyskałam go w rok.

Dzieliłam się miłością,

Moją połowy całością.

W zamian karmili mnie zawiścią,

Więc ja nakarmię ich nienawiścią.

Grzebiąc w ludzkich szczątkach,

W gnijących mięsa grządkach,

Pozbawiłam się radości,

Nienawidzę ludzkości.

[depressed-gerl]

(Nie)natura

Czuję się, jak czarna wdowa,

Co się w sieci swojej chowa,

Co się boi, lecz ją plecie,

W wiośnie, zimie, nawet w lecie.

Czuję się, jak czarny kruk,

Co uderzył głową w bruk,

Bo z impetem z dachu spadał,

Gdy polował, lecz deszcz padał.

Czuję się, jak głośna Wrona,

Nawołuję swego grona,

A gdy stado się tu zleci,

Będziem krzyczeć po stuleci.

Czuję się, jak mały dzik,

Gdy się zgubię Matkę wołam,

Gdy poluje na mnie żbik,

Gdy się schować już nie zdołam,

Matka zaś obroni mnie,

Gdyż wie dobrze, że jest źle.

Czuję się, jak gąsienica,

Chowam się, tam gdzie pszenica,

Zwijam się w małą spiralę.

W starym, brudnym futerale.

Czy się zdołam stąd wydostać,

By się zmienić w piekną postać?

Czuję się, jak martwa sarna,

Piękna, młoda, lśniącoczarna,

Gdy postrzelił ją myśliwy,

Kiedy jadła koło śliwy.

Powiedz proszę gdzie jest piękno?

Wielka miłość, sprawiedliwość,

Bo ja widzę diabła piętno,

I okrutną obrzydliwość.

Gdzie jest, oh gdzie wasza czystość?!

Straszna nasza rzeczywistość.

Szara, smutna, obłąkana,

W moich wierszach wyjąkana...

[depressed-gerl]

Pies Pogrzebany

Pozbędę się ciała,  I choćbym nie chciała,  To ciało zagrzebię.  Dławiąc się łazami,  Pozbawię się siebie.  Leże w swej trumnie,  Komfortowe miejsce.  Stoję w kolejce,  Czekam na szczęście,  Na spokój,  Na wejście.  Pozwólcie mi odejść, Gdyż w smutku umieram. Łaknę spokoju, W ciemność się ubieram.  I znowu kłamię w martwe oczy śmierci.  Że wcale nie chciałam,  Że świat mi się zakręcił.  Żałuję - na prawdę.  Nie chciałam się zabić.  Po prostu nie mogłam,  Dłużej przerażenia trawić.

[depressed-gerl]

A little fanart for a friend.