Şimdi buranın adını hatırlamıyorum fakat birkaç ay önce seyahat ederken karşılaştım bu kitapçı ile. İçerinin ambiyansı harika ve çeşitli kitapları ikinci el olarak satın alabileceğiniz bir yer. Büyük Sinagog'a gelmeden, cadde üzerinde solda kalıyor. Mutlaka dikkatinizi çekecektir. Sizin için tahmini lokasyonu buraya bırakıyorum.
***
I don't remember the name of this place now, but I came across this bookstore while traveling a few months ago. The ambiance inside is great and it's a place where you can buy various books second-hand. It's on the left on the street before you get to the 'Great Synagogue'. It'll definitely catch your eye. I'll leave the approximate location here for you.
Albert Camus a writer who has thought a lot about the phenomenon of suicide, addresses the subject with philosophical dimensions in his work ‘Lord Sisyphus’ and says the following: ‘Newspapers often talk about ‘hopeless loves’ or ‘incurable diseases’. These explanations are valid. However, is it possible that a friend of the hopeless person spoke to him in a somewhat unpleasant way on the day he chose death? This also needs to be known. *That’s right; because if we listen to Camus again, ‘such an action is prepared in the silence of the heart, as if it were a great work. The person himself cannot know. One day he will pull the trigger or throw himself…’ ‘There is a clear truth that can be called clearly moral, and that is that the person is always the victim of his own realities (…) A person who is hopeless and conscious of his hopelessness no longer belongs to the future.’ ‘Killing oneself is, in a sense, a confession. It is accepting that life is beyond us or that we cannot understand it’.
İntihar olgusu üzerinde epey kafa yormuş bir yazar olan Albert Camus, ‘Sisyphe Efendisi’nde konuyu felsefi boyutlarıyla irdelerken şöyle der: ‘’Gazeteler sık sık ‘umutsuz aşkların’ ya da ‘onmaz hastalıkların’ sözünü eder. Bu açıklamalar geçerlidir. Ama umutsuz kişinin ölümü seçtiği gün, acaba bir arkadaşı onunla biraz tatsız bir şekilde konuşmuş olamaz mı? Bunu da bilmek gerekirdi. Doğru; çünkü yine Camus’ye kulak verirsek, ‘böylesi bir eylem, yüreğin sessizliği içinde, tıpkı büyük bir yapıt oluştururcasına hazırlanır. İnsanın kendisi de bilemez. Bir gün tetiği çeker ya da kendini atar…’ ‘Düpedüz ahlaki denebilecek apaçık bir olgu vardır ki, o da bir insanın her zaman kendi doğrularının kurbanı oluşudur (…) Umutsuz ve umutsuzluğunun bilincinde olan bir insan, artık geleceğe ait değildir.’ ‘Kendini öldürmek, bir anlamda itiraf etmektir. Yaşamın bizi aştığını ya da onu anlayamadığımızı itiraf etmek’.
Hercümerc: Altını üstüne getirme, karmakarışık olma hali.
theartofmadeline
romaincrisis
gracieabrams
origamiaround
vaporwave
dailybridgerton
germansingergirl
yousharknotpass