Cenab-ı Hak insanı ahsen-i takvim üzerine yaratmıştır. Bu mucizeyi inkâr etmek aklı, mantığı ve bilimi inkâr etmekle eşdeğerdir. Embriyodan insana inkârı mümkün olmayan bir varoluş mucizesidir.
Bilindiği gibi evrim teorisi Charles Darwin’in Türlerin Kökeni ve insanın Türeyişi kitaplarıyla ortaya atılmıştır.
Charles Darwin Türlerin Kökeni kitabında evrimin nasıl oluştuğu konusunda uzun uzun açıklamalarda bulunur, Haeckel’in embriyon çizimlerini de teorisinin bir kanıtı gibi gösterir.
Kitabımızın bu bölümünde anne karnındaki ancak harika olarak yorumlayabileceğimiz mucize olayı dilimiz döndüğünce, kalemimiz yazdığınca anlatmaya çalışacağız.
Önce şunu belirtelim ki bu mucize olay anlatmaya çalıştığımızdan çok daha ayrıntılıdır. Keşfedilmemiş nice mucizevî sırlarla doludur.
İnsan bedeni, varoluşun en kompleks oluşumlarından biridir.
Hayatımız boyunca bu bedenle görür, işitir, nefes alır, yürür, koşar ve zevk alırız.
Bedenimiz kemikleri, kasları, damarları, iç organları ile mükemmel bir düzen ve tasarıma sahiptir.
Bu tasarımın ayrıntılarına inildiğinde ise daha da şaşırtıcı gerçeklerle karşılaşılır.
Vücudumuzdaki her şey milimetrenin binde biri büyüklüğündeki hücrelerden oluşur.
Bu hücrelerin kimi bir araya gelerek kemikleri, kimileri sinirleri, kimileri karaciğeri, kimileri midemizin içyapısını, kimileri derimizi, kimileri ise gözlerimizi, kalbimizi, beynimizi.... oluşturur.
Hücreler vücudun hangi parçasını oluşturuyorlarsa bu bölgede ihtiyaç duyulan boyuta ve şekle sahip olurlar.
Bedeninizi oluşturan yaklaşık 200 trilyon hücrenin tamamı, tek bir hücreden çoğalarak meydana gelmişlerdir.
Şu an sahip olduğunuz hücrelerle aynı yapıya sahip olan bu tek hücre de, annenizin yumurta hücresi ile babanızın sperm hücresinin birleşimiyle ortaya çıkmıştır.
İki yüz trilyon hücreden oluşmuş insan bedeninin tüm planları eksiksiz bu tek hücrede ve eylem içindedir.
İnsan diğer yaratıklar gibi gerçek bir varoluş mucizesidir.
Basite indirgenemez kompleks yapıların bütünsel kurgusu olan insan bedenini oluşturan genelde 60-70 kiloluk et ve kemik kütlesinin özü başlangıçta karşıt cins iki insandan gelen tek bir hücrede toplanmıştır.
İnsanın iki ayrı bedende, birbirinden bağımsız olarak üretilen özlerden meydana gelişi ile yeryüzündeki en büyük mucizelerden biri gerçekleşmektedir.
İnsanın varoluş mucizesinin gerçekleşebilmesi için insan vücudunda gereken hazırlıklar yıllar öncesinden başlar.
Bunun için öncelikle hem erkek hem de kadın üreme hücrelerinin olgunlaşıp faal hale gelmesi gerekmektedir.
Diğer ifade ile başlangıçtaki tek hücre o andakiler ile yıllar sonraki eylemlerin bilgisine ve oluşum gücüne sahiptir.
Bu devinim her insanda olgunlaşma çağı olarak adlandırılan bir süreç ile birlikte devreye girer. Bu devreye girişin en önemli unsurları beynin kontrolündeki hormonal sistemlerdir.
İnsan vücudundaki bütün ihtiyaç ve gelişimler beynin kontrol edebileceği bir sistem ile yaratılmıştır. Bir bakıma beyin vücudun komuta sistemidir.
Organlardan gelen değişim ve gelişim mesajlarını değerlendiren beyin en uygun emirleri gerekli olan yerlere olabilecek en kısa zamanda iletir. Bunu yaparken de basite indirgenemez bir yapıda olan sinirleri ve hormonsal sistemi haberleşme aracı olarak kullanır.
Vücudun istemli ya da istemsiz tepkileri bu haberleşme sonucudur ve tamamen beynin kontrolündedir.
Hormonsal sistemin faaliyete geçişi genel olarak insan henüz anne karnındayken başlar ve o insanın ölüm anına kadar devam eder.
Üreme bezleri de hormonların etkisi sonucunda harekete geçen organlardır. Ancak vücudun diğer parçalarından farklı olarak üreme bezleriyle ilgili hormonların salgılanması buluğ döneminde (insan vücudunun en gelişkin olma döneminin başlangıcında) başlar.
Bunun nedeni her canlı gibi insanlarında genlerini eksiksiz ve mükemmel olarak diğer nesillere aktarma gerekliliğindendir. Eksiksizlik ve mükemmellik ise canlıların en gelişkin oldukları dönemlerdedir.
Hormonsal sistemin eylem ve kontrol aygıtı olarak kabul edilen beyindeki hipotalamus buluğ çağına gelindiğinde kendisine bağlı olarak çalışan bezlerden biri olan hipofiz bezine üreme organlarını faaliyete geçirecek emirler göndermeye başlar.
Hipotalamus Bezi ve Görevleri: Hipotalamus, beyinde talamusun altında bulunan ve üçüncü ventrikülün tabanını oluşturan önbeyin bölgesidir.
Küçük nukleuslardan oluşur ve en önemli görevlerinden birisi hipofiz bezi aracılığı ile beyin ve endokrin sistem arasındaki bağlantıyı sağlamaktır.
Tüm omurgalılarda bulunur. İnsanda, kabaca bir badem şeklindedir. Memelilerde beyin merkezleri arasında ilinti sağlar.
Vücut sıcaklığı mekanizmasını, sempatik sinir sistemini ve hipofizin çalışmasını denetler.
Susama, acıkma hislerinin merkezi olup vücut ısısını ve kan basıncını ayarlar. Ayrıca ürettiği RF maddesi ile hipofizi uyarır.
İç denge hipotalamus ile korunur. Karbonhidrat-yağ-protein metabolizmasını dengeler.
Hipofiz, alt uç kısmında küçük bir yuvarlak durumundadır. Hipofiz arka lobunun salgıladığı antidiüretik hormon ile oksitosin denen madde hipotalamusta yapılıp hipofize aktarılmaktadır.
Duyguların fiziksel temeli de hipotalamus tarafından oluşturulmaktadır.
Hipotalamus denen bu organımız insan bedenindeki gelişmelerden, örneğin kişinin kaç yaşına geldiğinden, üreme sisteminin harekete geçmesi için gereken fiziksel gelişimi tamamlayıp tamamlamadığından haberdardır ve bilinçli bir bilgi ile hareket etmektedir.
Bu minik et parçası bu bilgilerde eksiklik varsa bunu bilecek ve harekete geçmeyecektir.
Bu bilinçli bilgi son derece karmaşık basite indirgenemez sistemlerin bütünsel kurgusunun sonucudur. Bu bütünsel kurgudaki en küçük bir aksaklık bu bilgiyi ve bilinci yok eder.
Başka bir deyişle basit bir et parçası gibi görünen hipotalamus tarih hesabı yapmakta ve insanın yetişkinliğe geçiş zamanının geldiğini tespit ederek vücuttaki diğer salgı bezlerine gereken emirleri vermektedir.
En uygun zamanda üreme organlarına gitmesi gereken mesajları son derece karmaşık fakat özel kimyasal yapılardaki hormonlarla göndermekte ve insanların soylarını devam ettirebilmesi için gereken gelişmenin başlamasını sağlamaktadır.
Bir kaç santimetrekare büyüklüğünde, görünüşte basit bir et parçası gibi görünen bu minik kütlenin zaman içinde insan vücudunda oluşan değişim ve gelişimlerden haberdar olması; bu değişim ve gelişimlere göre ve bir amaca yönelik faaliyetlerde bulunması şüphesiz ki şuurlu bilginin sonucudur.
Hipotalamus, Gn-RH kısaltması ile de belirtilen Gonadotropin adlı bir hormonu kan yoluyla hipofiz bezine göndererek kadın ve erkekte buluğ çağının başlama vaktinin geldiğini bildirir.
Bu ara hormonların rastlantısal olamayacak kadar karmaşık kimyasal yapılarda olduğunu belirtelim.
Hipotalamusun verdiği emirler doğrultusunda hareket etmeye başlayan hipofiz bezi de öncelikle üreme organlarını aktif hale getirecek hormonlar üretip göndermeye başlar.
Bunlar LH luteinleştirici ve FSH folikül uyarıcı adlı hormonlardır. Bu hormonların her ikisi de hem erkeklerde hem kadınlarda salgılanır, kimyasal içerikleri aynıdır ama etkileri cinsiyetlere göre birbirinden farklıdır.
Hem kadınlarda hem de erkeklerde aynı hormonlar salgılanmasına rağmen, bunların etkilerinin birbirinden tamamen farklı olması son derece şaşırtıcıdır.
FSH adlı hormon kadınlarda yumurtanın meydana gelmesini sağlayan hormondur.
Gonadotropin Hormonunun Kimyasal Yapısı
Erkeklerde ise aynı hormon sperm oluşumunu sağlamaktadır.
LH hormonu ise kadınlarda yumurtanın serbest hale gelmesini ve progesteron adlı başka bir hormonun salgılanmasını sağlar. Progesteron ise rahmin bebek için hazırlanmasında kullanılır.
Aynı hormon erkeklerde tamamen farklı bir görev üstlenmekte ve testesteron hormonunun salgılanması için hücreleri uyarmaktadır.
Testesteron ise sakal, bıyık, sesin kalınlaşması gibi erkeksi özelliklerin ortaya çıkmasını ve sperm oluşumunu sağlar.
Aynı hormon kadın vücudunda da aynı formülle salgılanmakta, ancak şaşırtıcı bir şekilde kadınlarda erkeklerde yaptığının tam tersi etkilere yol açmaktadır.
Son derece karmaşık olsa da sonuçta bir kimyasal bileşik olan bu hormonun içinde oluştuğu vücudun cinsiyetini bilmesi ve ona göre davranması son derece ilgi çekicidir.
Progesteron Hormonu ve yapısı
Babadan gelen spermle anneden gelen yumurtanın birleşmesi ile meydana gelen bu tek hücreden oluşacak bu yeni canlının bütün fiziksel ve ruhsal özellikleri bu hücredeki DNA molekülünde saklıdır.
Testesteron Hormonu (Tüm hormonların farklı yapılarda olduğunu dikkat ediniz.)
Bütün bunların rastlantıların eseri olduğunu iddia eden evrimcilerimiz "ne yani! bütün bunları Allah mı yarattı" diyerek konuyu yozlaştırıp saptırmaya çalışırlar.
Bilimsel kanıtlarla desteklenmediği, akıl mantık çıkarımlarına uymadığı sürece Allah yoktur bu nedenle her şey rastlantıların eseridir demekle Allah vardır, bu nedenle her şey Onun eseridir deme arasında bir farkın olmadığını söylüyoruz.
Aydın geçinen ateistlerimiz, evrimciler istiyor diye bilimsel kanıtlarla desteklenmeyen; akıl mantık dışı saçmalıkları kayıtsız şartsız inanmamızı ve kabul etmemizi kimse bizden beklemesin.
DNA molekülünü meydana getiren, molekülün bölümleri olarak da nitelendirebileceğimiz 46 kromozomdan yirmi üçü babadan, yirmi üçü anneden gelmekte, diğer bir ifade ile bu yeni canlı anneden ve babadan gelen 46 adet kromozomlardaki genlerle şekillenmektedir. Bu genlere işlenmiş şifreler o canlının akla gelebilecek her türlü özelliğini belirlemektedir.
DNA vücudumuzdaki yaklaşık 200 trilyon hücrenin her birinin çekirdeğinde bulunur.
Hücrenin ortalama çapının 10 mikron olduğu göz önüne alınırsa DNA'nın ne kadar küçük bir alanda ne kadar büyük bir bilgiyi depoladığı daha iyi anlaşılabilir.
Yukarıda DNA'nın kromozom içinde nasıl depolandığı görülüyor. İnsanla ilgili bütün bilgilerin saklandığı DNA vücudumuzdaki yaklaşık 200 trilyon hücrenin her birinin çekirdeğinde bulunur.
Kromozomların DNA molekülünde çiftler halinde yer alması çok önemlidir. Her insanın yaratılış aşamasında çift kromozomların yarısı anneden diğer yarısı ise babadan gelmektedir.
Anneden gelen 23 kromozom ve babadan gelen 23 kromozom birbirinin çiftidir. Yani her insanın hücre çekirdeğindeki 46 kromozom aslında 23 çiftten oluşmaktadır.
Babadan gelen 23 kromozomun özel bir durumu vardır. Bu kromozomlar X ve Y harfleriyle gösterilen birbirlerinin karşıtı iki özellik taşır. Anneden gelen kromozomlarda ise sadece X özelliği çiftler halinde bulunur.
Hücrelerde iki çeşit bölünme gerçekleşir. Bunlardan mitoz olarak adlandırılan bölünme bütün vücut hücrelerinde görülen klasik bir bölünme şeklidir.
Bu bölünme sonucunda hücrelerin kromozom sayılarında bir değişiklik olmaz. Oluşan yeni hücrelerde de hiçbir bozulma ve değişiklik bulunmaz. Hepsi birbirlerine benzer.
Fakat sperm ve yumurta gibi üreme hücreleri söz konusu olduğunda bu bölünme şekli tamamen değişir. Mayoz olarak isimlendirilen bir bölünme şekline dönüşür.
Mayoz bölünme sonucunda oluşan yarım hücreler 23 kromozomludur. Bu yarım hücreler sanki diğer yarı hücre ile birleşip tek bir hücre oluşturacağının bilincindedir. Her iki vücutta buna göre hazırlıklar yapılır.
İki ayrı vücut da birbirlerinden habersiz oluşan bu yarım hücrelerin daha sonra doğal mekanizmalarla birleşerek ayrı bir canlıyı oluşturacak tek bir hücreye dönüşeceğinin bilinci gerçekten çok ilginçtir.
Mitoz ve mayoz bölünmenin eşeyli üremedeki rolü dikkate alındığında bu ince mekanizmaların çok geniş ve derin bir zekanın ürünü olduğunu düşündürmüyor mu?
Mitoz ve Mayoz Bölünme ve Farklılıkları
İki ayrı vücuttan gelen yarım hücrelerin oluşturduğu hücrede, bu hücreden oluşacak canlının bütün bilgileri mevcuttur.
Bu tek hücre kendi içinde bölünür. Oluşan yeni hücreler kendilerine verilen bilgiler dâhilinde kademe kademe yeni canlıyı oluşturlar. Oluşan bu yeni canlı anne ve babaya benzer ve onlar gibi mükemmeldir.
Erkek bedeninden kadın bedenine gönderilen atmıkta ortalama iki yüz ile üç yüz milyon arasında sperm bulunur. Boyları milimetrenin yaklaşık %1'i kadardır.
Tek bir canlı için ortalama üç yüz milyon sperm belki fazla abartılı bulunabilir. Fakat yumurtaya giden yol öylesine zorludur ki bu spermlerden ancak bin kadarı yumurta yakınlarına ulaşmayı başarabilir.
Bir bakıma doğal elenme(doğal seleksiyon değil) yoluyla en sağlık sperm (spermlerin) yumurtayı aşılaması sağlanmış olur.
Erkek üreme organları olan testisler gerek konumları, gerek üretim kapasiteleri, gerekse içerdikleri sistemlerle ÖZELDİR VE BİR TASARIM HARİKASIDIR.
Diğer bir ifade ile burada da doğal seleksiyon uygulanmakta spermlerden en güçlülerinden bin kadarının yumurta yakınlarına ulaşmasına izin verilmektedir.
Şüphesiz ki bu olay canlının ilk yaratılışındaki mükemmelliğini koruma amaçlıdır. Dolaysıyla evrimin değil, tersinimin kanıtı olur.
Sağda testisleri oluşturan kanalcık sistemi (seminifer tüpçükler) görülüyor. Bu kanalcıklarda ileride spermleri oluşturacak sperm ana hücreleri bulunur. Üstteki resimde ise testis lobülünden bir detay görülmektedir.
Erkek bedeni bu özel şartlara uygun olarak yaratılmıştır.
Sperm üreten organların başında bulunan testislerde üretiminin gerçekleştiği ve toplam uzunlukları yaklaşık 500 metreyi bulan bine yakın kanalcık vardır. Bu kanalcıklar seminifer tüpçükler olarak adlandırılır.
Yumurta yakınlarına ulaşmaya başaran bu bin spermden genelde bir tanesi, nadiren de bir kaç tanesi yumurtaya ulaşır ve onunla birleşir.
Yumurtadaki anneden gelen yirmi üç kromozomla spermdeki babadan gelen yirmi üç kromozom birleşir ve kırk altı kromozomlu tek bir hücre haline dönüşür.
Erkek bedeninde bir başka bedende (dişi bedenlerinde) görev yapacak spermlerin hazırlanması da çok ilginçtir.
Bir yumurtanın döllenmesi için her atmıkta yaklaşık 200-300 milyon sperm hücresi hazır olmalıdır.
Bu hazır olma; vücut sıcaklığı, spermlerin oluştuğu organların konumu, oluşan spermlerin stoklanması, korunması gibi çok özel şartlar gerektirir.
İnsan Yumurtası ve Spermler
Her birinin ortalama uzunluğu yaklaşık 50cm olan kanalcıkların içerisinde zaman içinde gelişerek spermleri oluşturacak sperm ana hücreleri bulunur.
Sperm ana hücreleri olan spermatogoniumler seminifer tüpçüklerin çeperlerinde yer alır. Bir süre sonra çoğalmaya başlayan bu hücreler bir mitoz ve iki mayoz bölünme gerçekleştirirler.
Spermlerden yeni oluşacak canlıya aktarılacak olan kromozom sayısının yirmi üç olabilmesi için, sperm ana hücreleri mayoz bölünme geçirerek kromozom sayılarını yarıya indirirler.
Bu bölünmeler sonucunda dört adet spermatid adı verilen hücreler oluşur. Ancak bu hücreler dölleme özelliğine sahip değildirler.
Yirmi üç kromozomlu olan bu küremsi hücrelerin aşılayabilme özelliği kazanmaları için bazı değişikliklere ihtiyaçları vardır.
Spermlerin oluşumunu sağlayan, yukarıda detaylı yapısı görülen seminifer tübüllerdir.
Sağda seminifer tübül kesitinin tarayıcı elektron mikroskobunda çekilmiş görüntüsü,
Solda ise ana sperm hücrelerinin farklılaşması ve spermleri oluşturan diğer yapılar görülüyor.
Erkek üreme sistemindeki bu hayati ihtiyaç düşünülmüş ve tam gereken yere spermatid hücrelerinin gelişimine yardımcı olacak bir hücre grubu daha yerleştirilmiştir.
Mayoz bölünmeden sonraki ilk bir-iki hafta içinde, her spermatid hücre kendisini kuşatan sertoli hücreleri olarak isimlendirilen bu yardımcı hücreler tarafından yeniden şekillendirilir.
Sitoplazmik uzantılar adı verilen kolları olan bu hücreler oldukça büyüktür.
Sertoli hücreleri gelişmekte olan spermatid hücrelerini sitoplazmik kolları ile sıkıca sararak, kendi stoplazmalarının içine gömülmelerini sağlarlar.
Bu şekilde gelişim süreçleri boyunca onlara besin sağlayacak ve kontrol altında tutacaklardır.
Sertoli hücrelerindeki bu şekillenmenin son aşamasında spermi sperm yapan kuyruk, çekirdek ve baş kısmındaki enzimlerle dolu akrozom gibi yapılar ortaya çıkar.
Sertoli hücrelerinin görevlerini yerine getirmesinde etken olan FSH folikül stimulan adı verilen bir hormondur.
Ön hipofiz bezinden salgılanan bu hormon sertoli hücrelerini uyarır. Bu hormonun üretimi ve ilgili bölgeye ulaşması gerçekleşmeden spermlerin oluşması imkânsızdır.
Uyarıyı alan sertoli hücreleri spermlerin oluşumunda vazgeçilmez olan östrojen adlı hormonu salgılamaya başlar.
Spermin gelişiminde etkili olan başka bir hücre türü ise seminifer tüpçüklerin arasında bulunan ve leydig olarak adlandırılan hücrelerdir.
Bu hücreler de spermleri geliştirecek olan başka bir hormonu üretmekle görevlidirler.
Seminifer tübülde spermlerin gelişim aşamaları yukarıda görüldüğü gibidir.
Sperm ana hücreleri (spermatogonium) seminifer tüpçüklerinin çeperlerinde yer alır. Bu hücreler bölünüp"spermatid" adı verilen hücrelere dönüşürler. Bu işlemlerin son aşamasında ise spermin kuyruk ve baş kısmı oluşur.
Bütün bu kompleks işlemlerden sonra içinde o kişiye ait bütün bilgilerin saklandığı erkek üreme hücrelerinin gelişimi tamamlanmış olur.
Ön hipofiz bezinden salgılanan LH luteinizan hormon leydig hücrelerini uyarır. Bu uyarıyla testesteron hormonunu üretilmeye başlanır.
Testesteron üreme organlarının büyümesini, üreme organlarındaki çeşitli bezlerin gelişmesini ve erkeksi özelliklerin ortaya çıkmasını sağlayan ve sperm oluşumunda en etkili olan hormondur.
Bu arada sertoli hücrelerinin protein üretme gibi başka bir görevi daha vardır.
Bu görev östrojen ve testesteron hormonlarını, seminifer tüpçüklerin içlerinde bulunan sıvıya taşımaktır.
Leydig hücrelerinin ikinci bir görevi daha vardır. Sperm hücreleri hareket edebilmek için ihtiyaçları olan enerjiyi, leydig hücrelerinin kendilerine sağladığı fruktozdan temin ederler. Bu enerji ile yumurtaya giden çetin yolu aşmaya çalışırlar.
Görüldüğü gibi hormonal sistem vücuttaki diğer bölgelerde olduğu gibi üreme sisteminde de mükemmel bir organizasyonla çalışmaktadır. Her hormon bir diğerinin taşıdığı görev mesajını hemen anlayarak gerekeni yerine getirmektedir.
Örneğin beynin diensefalon bölgesinde bulunan hipofiz bezi, zamanın geldiğini anlayarak harekete geçmekte ve testislerde bulunan çeşitli hücrelere emirler göndererek organlara ve dokulara yapacakları işleri bildirmektedir.
Üstelik hipofiz bezinin harekete geçmesini sağlayan da beyindeki hipotalamus adlı başka bir bölgedir.
Sperm hücrelerinin hareket ve döllenme yeteneği kazanmasındaki son aşama ise üreme sisteminin bir başka parçası olan epididim kanalında gerçekleşir.
Testisin dış tarafına gevşek bir şekilde tutturulmuş olan epididim kanalının uzunluğu yaklaşık altı metredir ve sperm kanalına bağlıdır.
Öylesine bir kıvrımla yerleştirilmiştir ki dar bir alana sığdırılmıştır. Spermler burada depolanır.
Epididim kanalında depolanmaya başlayan spermlerin genel yapısı artık tam olarak belirgindir.
Olgun bir sperm incelendiğinde onun baş, boyun, orta bölüm, kuyruk ve son bölüm olmak üzere beş kısma ayrıldığı gözlenir.
Fakat hiç bir kısım boşuna yaratılmamıştır. Her bölümün amaca yönelik bir görevi vardır. Bu nedenle spermlerde basite indirgenemez kompleks yapı özelliği gösterirler.
Spermin çekirdeği olarak nitelendirilen baş bölümü 5 mikrondan daha büyük değildir.
Spermin başı genelde babaya ait 23 kromozomdan oluşan genetik bilgi paketçiğini yumurtaya kadar taşıma görevini üstlenmiştir.
Sperm başı bu önemli ve hayati görev için özel yapılarla donatılmıştır.
Dış katmanında yer alan ve akrozom adı verilen bölüm ilerde yapacağı yolculuk boyunca spermi koruduğu gibi yolculuk sonunda eğer yumurtaya ulaşmayı başarırsa içinde bulunan enzimlerle yumurtanın dış zarını deler, açılan bu yoldan içeri girmeyi başarır.
Bir Sperm ve Akrozomu (pembe renkli kısım) solda ve bir spermin yapısı sağda
Eğer akrozom olmasaydı sperm yumurtaya ulaşmayı başarsa bile yumurta zarını delmesi, içeri girmesi ve beraberinde getirdiği kromozom paketçiğini yumurtadaki kromozom paketçiğiyle birleştirmesi mümkün olmayacaktı.
Spermin ikinci önemli parçası ise, sıvı ortamlarda daha kolay yüzmesini diğer bir ifade ile hareket etmesini sağlayan kuyruğudur. Spermin kuyruğu hareketinin yönünü belirler ve yumurta hücresine ulaşmasına yardımcı olur.
Spermin orta kısmı, yolculuğu boyunca gerek duyacağı enerjiyi sağlayacak bir yakıt deposudur. Yumurtaya ulaşıncaya kadar kat edeceği uzun yolculuğu sırasında ihtiyacı olan enerjiyi, bu bölümde bulunan mitokondriler sağlar.
Spermin boyun kısmındaki enerji paketçikleri mitokondriler tarafından kullanılarak ATP enerjisi üretilir ve spermin rahatlıkla hareket etmesi sağlanır.
Spermlerin dölleme işlemini başarıyla tamamlayabilmeleri; bu zorlu ve çetin yolculukta ihtiyaçlarını karşılayıp, hayatta kalmaları için gereken destekleri verecek başka yardımcılara da ihtiyaçları vardır.
Spermlerin bu yolculuklarındaki yardımcılarından biri prostat bezi, diğeri ise prostatın her iki yanında bulunan meni kesecikleri adı verilen salgı bezleridir.
Prostat bezinden (üstte) salgılanan sıvı sperm oluşumunda son derece önemli bir yere sahiptir. Bu sıvı sayesinde kadın üreme organlarındaki asit karışımının spermler üzerindeki öldürücü etkisi ortadan kaldırılır.
Bu bezler, sperm üretiminin tamamlanması ve epididimde stoklanmaya başlanması ile birlikte yolculuğunda sperme eşlik edecek özel içerikli sıvılar üretirler.
Prostat bezinden salgılan sıvı spermin yola çıkışıyla birlikte ona katılır. Bu sıvının içeriğinde sitrat, kalsiyum, fosfat iyonları ve fibrinolizin vardır. Bu karışımın tercihi rastlantısal olamayacak kadar özeldir. Kesinlikle bilinçli bir bilginin ürünü olmalıdır.
Spermin yolculuk yapacağı kadın üreme organlarında, bakterilerin çoğalmasına engel olan yoğun bir asit karışımı vardır.
Bu asit karışımı sperm hücrelerinin hareket kabiliyetlerini kısıtlamasının yanı sıra öldürücü etkiye de sahiptir. İşte bu sıvı burada devreye girer. Spermleri koruduğu gibi yumurtaya doğru yüzmelerini sağlar.
Prostat bezi ve seminal kesecikler
Erkek üreme sisteminde spermin yumurtaya ulaşması için hayati öneme sahip salgılar yapan yalnızca prostat bezi değildir.
Prostat bezinin yanında yer alan seminal keseciklerin salgıladığı sıvı da, bu yolculuk için vazgeçilmezdir.
Bu sıvıda bol miktarda fruktoz ile diğer besin maddeleri, fazla miktarda prostaglandin ve fibrinojen vardır. Spermler yolculuklarında bu sıvının içinde besin maddeleri ile beslenirler.
Prostaglandin adlı madde de rahim kanalındaki mukusla reaksiyona girerek sperm hareketleri için uygun bir ortam oluşturur.
Prostaglandin aynı zamanda rahim ve fallop kanallarının birbirlerine zıt yönlerde kasılmalarını sağlayarak sperm hareketlerini kolaylaştırır.
Spermler prostat bezinden ve seminal kesecikten salgılanan sıvılara karışır ve meniyi oluşturur.
Döllenme işlemi için erkek bedeninden atılan bu sıvıların bütününe meni yâda semen ismi verilir.
Meni %10 kadar sperm kanallarından gelen spermlerin, %60 kadar seminal keseciklerden, %30 kadar prostat bezinden gelen sıvıların karışımından oluşur. Ayrıca amaca yönelik, küçük miktarlarda başka salgı bezlerinden gelen sıvıları da içerir.
Meni ismini verdiğimiz bu biyolojik karışımda spermlerle birlikte fruktoz, fosforilkolin, ergotionein, askorbik asit, flavinler, prostaglandinler, sitrik asit, kolesterol, fosfolipidler, fibrinolizin, çinko, asit fosfataz, fosfaz, hiyaluronidaz gibi karışık maddelerde bulunur.
Bu biyolojik sıvı, karışımını oluşturan her hangi bir maddenin, spermin ya da sperm yapısındaki her hangi bir eksikliğin amaca ulaşılmasına engel olacağından basite indirgenemez kompleks bir yapıdadır.
Spermler meni sıvısı içinde erkek bedeninden ayrılıp kadın bedenine girdiklerinde çok çetin ve zor bir görevle karşı karşıyadırlar. Bu görev hayati bir öneme sahiptir.
Yukarıda meni sıvısı içinde hareket halindeki spermler görülüyor. Meni, çeşitli bezlerden salgılanan sıvıların oluşturduğu bir karışımdır. Bilinenin aksine bu karmaşık sıvıyı oluşturan parçalardan yalnızca spermler dölleme özelliğine sahiptir.
Spermler gerekli her türlü teçhizatla donatılmıştır ama üstlendikleri bu çetin görev için yeterli olmayabilir. Var edici hayati bir öneme sahip bu çetin görevin başarıyla yapılması için kadın bedenini de bazı görevler vermiştir.
Döllenme işleminin kolaylıkla gerçekleşmesi için kadın bedeninde de birçok sistemler vardır.
İlişki sırasında kadın üreme bölgesinde salgılanan bazı sıvılar spermlerin yumurtayı dölleme yeteneklerinin artırmasına yardımcı olur.
Ve yine kadının rahim ve fallop kanallarından salgılanan bazı sıvılar rahim içinde spermlerin hareketlerini azaltıcı etkenleri yok eden kimyasal özelliklere sahiptir. Bu sıvılar sayesinde spermlerin hareketliliğinde bir artış görülür. Bu nedenle yaşı geçkin erkeklerin genç kadınlardan çocuk sahibi olma şansı çok daha fazladır.
Spermlerin içinde bulunduğu sıvıda yüksek oranda kolesterol mevcuttur. Kolesterol spermin baş kısmındaki akrozom bölgesinin membran denilen zarına yerleşmiştir. Bu şekilde akrozom zarı daha da sağlamlaşır ve içindeki yumurta zarını delici enzimlerin vakitsiz dışarı çıkması engellenmiş olur.
Ancak enzimleri koruyucu olan bu özellik spermin yumurtayı dölleyebilmesi açısından olumsuz bir durum oluşturabilecektir.
Yumurtaya ulaşıldığında sağlamlaştırılan zar yırtılmayıp enzimlerin dışarı çıkmasını ve yumurta zarını delmesini engelleyebilir. Bu nedenle kadın bedenine geçen spermlerin bu olumsuz durumdan kurtulması gerekir.
Nitekim insanın oluşumu aşamasındaki milyonlarca detay gibi bu konu için de çok özel bir sistem hazırlanmış, hiç bir şey şansa bırakılmamıştır.
Kadın bedenine geçen spermler bir süre sonra rahim sıvısına katılırlar.
Bu sıvı, içinde spermlerin de bulunduğu menideki kolesterol miktarının azaltır, spermin baş bölgesindeki akrozom zarının zayıflamasını sağlar. Böylece sperm yumurtaya ulaştığında akrozomun içindeki enzimler rahatlıkla dışarı çıkacak ve yumurta zarını delerek döllenmeyi gerçekleştirecektir.
Bu arada spermlerin baş bölgesindeki akrozom zarının kalsiyum iyonlarına karşı geçirgenliği çoğalır. içine büyük miktarlarda kalsiyum girişi spermin hareketliliği artırır.
Spermi hareket ettiren kamçı şeklindeki flagellum adı verilen kuyruk daha güçlü hareketlere başlar, yumurtaya ulaşması bir parça kolaylaşır.
= = =
Oldukça basitleştirerek anlatmaya çalıştığımız bütün bu olaylar aslında çok daha karmaşıktır. Bütün bunlar dikkatli bir okuyucunun zihninde bazı soruların oluşmasına yol açar.
Üreme ve yaşamın devamı gibi hayati olan bir olayın oluşumu niçin böylesine karmaşık ve zordur? Kolay ve basit olması daha mantıklı ve akılcı değil midir?
Tasarruf ilkelerini çok iyi bilip uygulayan, asla israfa kaçmayan doğa niçin sadece bir tanesinin (nadiren birden fazla) işlem göreceği spermlerden milyonlarca (ortalama her atmıkta 250 milyon) üretmekte bu yolla, büyük korkunç bir israfa yol açmaktadır? Bir kaç tane yerine niçin milyonlarca sperm üretilmektedir?
Yumurtaya giden yol niçin böylesine zorludur? Evrim mekanizmalarıyla daha kolay ve basit bir yol kurulamaz mıydı?
Her derde bir deva bulan evrim niçin böyle bir sistem oluşturmamıştır?
Buna benzer onlarca soru….
Bütün bu sorulara evrim teorisinin akla, mantığa bilime uygun vereceği bir cevap yoktur ama tersinim teorisinin vardır.
Yaratıcı irade olayın önemini çok iyi bilmektedir. Aynı irade canlı yapılarını mümkün olduğu kadar eksiksiz diğer nesillere aktarılması gerektiğini de çok iyi bilir.
Milyonlarca sperm üretilmesi üreme olayını mümkün olduğunca garantileme gerekliliğindendir.
Yumurtaya giden çetin yolda en güçlü spermin yumurtaya ulaşmasının sağlanması içindir.
Bir bakıma milyonlarca sperm bu çetin ve zorlu yolda yarışmakta; içlerinden en iyisi yumurta ile buluşmakta, onu dölleyip neslin devamını sağlama görevini yerine getirmektedir.
Bu da muhakkak ki yaratılışın bir başka mucizesidir.
romaincrisis
izzy806
dailybridgerton
germansingergirl
jacobvanloon
tangentwithtanner
kaledo-art
gummygunk