EXPECTATIONS
Sade Olutola
d e v o n

No title available
Fai_Ryy
Monterey Bay Aquarium

#extradirty

PR's Tumblrdome

tannertan36
almost home
official daine visual archive
Today's Document
No title available
taylor price
No title available
Game of Thrones Daily
hello vonnie
Jules of Nature

gracie abrams
sheepfilms
seen from Spain

seen from T1

seen from United States
seen from Kenya

seen from United Kingdom
seen from Malaysia

seen from Brazil

seen from Malaysia

seen from Switzerland

seen from China

seen from United States
seen from Maldives
seen from United States

seen from Russia
seen from Germany

seen from Canada
seen from Bangladesh
seen from Sweden
seen from Venezuela
seen from United States
@emtfsworld
POV
Your best friend puts a gun to your head, what are your final words?
- You don't have to feel sorry. Don't regret it. I think it's time for me to be happy again. Thank you for letting me go.
Οκτώ χρόνια μετά και ακόμα λείπεις. Ο χρόνος δεν άλλαξε τίποτα. Δεν έχει σταματήσει να με πονάει η απουσία σου. Όσο περνάει ο καιρός έρχονται κι άλλοι κοντά σου. Εγώ μένω εδώ όμως, περιμένοντας πως μια μέρα θα ανοίξω την πόρτα του σπιτιού και θα είσαι εκεί, θα με ρωτήσεις πως ήταν η μέρα μου, θα μου φωνάξεις γιατί δεν μάζεψα το δωμάτιο μου. Δεν πρόκειται να συμβεί αυτό, δεν θα γυρίσεις πίσω. Πρέπει να συνεχίσω να ζω, να προσπαθώ να σε κάνω περήφανο, να προσέχω του άλλους αλλά και τον εαυτό μου. Ήμουν καλά ξέρεις, όμως ξύπνησα σήμερα το πρωί και ένιωσα την ανάγκη να σου γράψω. Μακάρι να μπορούσα να σε δω μια τελευταία φορά να σου πω όσα δεν σου είπα και τώρα μετανιώνω. Συγγνώμη.
Νυστάζω. Αλλά ο ύπνος δεν με ξεκουράζει. Δεν θέλω τίποτα. Κανέναν. Θέλω να είμαι στον καναπέ όλη μέρα και να μην μιλάω. Να μην έχω ανθρώπους γύρω μου. Να ξημερώνει και να βραδιάζει, να είμαι εκεί χωρίς να υπάρχω. Να περνούν οι εποχές και να μην ασχολείται κανένας μαζί μου. Να με αγαπούν οι τοίχοι και να με λατρεύουν τα μαξιλάρια. Προσπάθησα να σηκωθώ από τον καναπέ αλλά με τραβούσε ξανά το κάθισμα. Ήταν αναπαυτικά εκεί, μακρυά απο αλληλεπιδράσεις με ανθρώπους. Χωρίς να φροντίζω για τίποτα, ούτε για τον εαυτό μου. Όποτε θυμόμουν έπινα και λίγο νερό αν με σκεφτόταν κανένας μες το σπίτι. Δεν είχα ανάγκη να ενδιαφερθεί. Αφού δεν εχω νοιαστει εγώ ο ίδιος για τον εαυτό μου, γιατί να είναι υποχρεωμένοι οι γύρω μου για αυτό; Λένε πως με αγαπούν. Δεν ξέρουν να αγαπούν. Οι άνθρωποι νομίζουν ότι αγαπούν. Αγαπούν αυτό που νιώθουν για τους εαυτούς τους όταν λένε πως σε αγαπούν. Εγώ δεν έχω εαυτό. Τώρα κοιτάω τους τοίχους. Πιο πολλά μου λένε καθώς διαβάζουν τις σκέψεις μου. Πεθαίνω αλλά δεν με φοβίζει. Αλλά γιατί μιλάω για φόβο ενώ δεν νιώθω τίποτα εξ'αρχής; Ησύχασε μυαλό μου. Προσπαθώ να ησυχάσω κι εσένα τώρα;
Δήμητρα Πλπ
Είναι και κάποιες στιγμές, κάποια μικρά πράγματα, κάποιες λεπτομέρειες που χαράζονται στη μνήμη σου και σου προκαλούν διάφορα συναισθήματα. Χαρά, λύπη, θυμό... Και ίσως τελικά ο θυμός να είναι το κυρίαρχο συναίσθημα. Θυμώνουμε είτε με τον εαυτό μας είτε με τους άλλους ίσως ακόμα και με την ιδέα του ότι αργά ή γρήγορα κάποια πράγματα θα τα ξαναζήσουμε, θα τα ξαναδούμε και άντε πάλι απ' την αρχή.
By EM
It will be okay, calm down...
~as usual
would you?
by me ~Μτφ
Πάρε και τον χώρο σου, πάρε και τον χρόνο σου, πάρε και τον πούλο.
Ίσως πρέπει ο άνθρωπος να βλέπει και λίγο πέρα από την μύτη του. Ξέρεις τον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου. Ξέρεις κάθε φορά τι κάνει πότε το κάνει και το λόγο μπορείς να τον φανταστείς. Γιατί κολλάς σε αυτό που σου πέρασε από το μυαλό ενώ μπορείς να το απορρίψεις αυτόματα; Γιατί αμφιβαλλεις; Σου εχει δώσει το συγκεκριμένο άτομο δικαιώματα ;
(via somethingfrommeandmyself)
#againandagain
Anything from the heart.
Happy Together(1997)
Ίσως πρέπει ο άνθρωπος να βλέπει και λίγο πέρα από την μύτη του. Ξέρεις τον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου. Ξέρεις κάθε φορά τι κάνει πότε το κάνει και το λόγο μπορείς να τον φανταστείς. Γιατί κολλάς σε αυτό που σου πέρασε από το μυαλό ενώ μπορείς να το απορρίψεις αυτόματα; Γιατί αμφιβαλλεις; Σου εχει δώσει το συγκεκριμένο άτομο δικαιώματα ;