«Γιατί έχουν νεύρα οι έφηβοι; Σοβαρά ρωτάς εσύ, ενήλικα, γιατί έχουν νεύρα οι έφηβοι; Ε λοιπόν θα σου πω. Οι έφηβοι έχουν νεύρα επειδή στην ηλικία των 15-16 μέχρι και 18 ζουν με μηχανικές κινήσεις. Ζουν ζωές που ήδη έχουν προγραμματίσει άλλοι για εκείνους. Ξυπνάνε από το χάραμα για να κατευθυνθούν προς ένα κρύο, άχαρο, μουντό μέρος, καθηλωμένοι σε φρικτές άβολες ξύλινες καρέκλες κι αναγκασμένοι να απορροφήσουν οποιαδήποτε μπούρδα θεωρήσει χρήσιμη το υπουργείο παιδείας. Μαθαίνουν να κάνουν πράξεις με την αλφαβήτα, μαθαίνουν για το πώς δημιουργείται ο αναθεματισμένος υδράργυρος κι αποστηθίζουν ολόκληρα βιβλία γεμάτα σκονισμένο παρελθόν, αντί να μαθαίνουν χρήσιμες πληροφορίες. Όταν πια απαλλάσσονται προσωρινά από αυτό το αποπνικτικό μέρος, καλούνται να αντιμετωπίσουν έναν πατέρα ο οποίος έχοντας τα δικά του προβλήματα δε θα φερθεί και με τον καλύτερο τρόπο. Πιθανότατα να ξεσπάσει και σε εκείνους γιατί δεν μπορεί να το διαχειριστεί. Ο έφηβος όμως θα το υπομείνει. Καλούνται να αντιμετωπίσουν μια μητέρα η οποία θα τους κατσαδιάσει για το “15” στη Χημεία, για τις λίγες ώρες που θέλουν να βγουν τα Σάββατα κι ίσως το παρακάνουν με την ώρα. Φεύγοντας από το σπίτι που πια καταντάει όμοιο με το μουντό κτήριο που ο έφηβος περνάει τις 7 πρωινές ώρες της ημέρας του, είναι εξαναγκασμένος να υπομείνει τις ατελείωτες ώρες φροντιστηρίου, αγγλικών, μπαλέτου, ποδοσφαίρου, μαζί με όλες τις υποχρεώσεις. Αν είναι σε φροντιστήριο, καθηλώνεται πάλι σε μια ξύλινη καρέκλα κι αναγκάζεται να διαβάσει ξανά και ξανά τα ίδια μέχρι να τα μάθει όπως το “πάτερ ημών”. Αν πάλι είναι σε αγγλικά, πρέπει να προσπαθήσει γι'αυτό το γαμημένο Lower που χωρίς αυτό θα είναι ένα τίποτα στις μέρες μας. Αν κάνει μπαλέτο πρέπει να υπομείνει τον σωματικό πόνο και την ψυχική φθορά που θα βιώσει εξαιτίας των δύσκολων κινήσεων και του κηρύγματος για κάτι μη πετυχημένο από την δασκάλα αντίστοιχα. Αν η ασχολία του είναι το ποδόσφαιρο ή το βόλλευ, συγγνώμη μα είναι αναγκασμένος να ανταπεξέλθει στις προπονήσεις. Δεν ενδιαφέρει κανέναν πώς, απλά πρέπει να το κάνει. Όταν πια οι ώρες γεμάτες διάβασμα, άχρηστες πληροφορίες, προπονήσεις και σωματική - και γιατί όχι ψυχική - εξάντληση τελειώνουν, έρχονται αντιμέτωποι με τα δικά τους προσωπικά προβλήματα. Ποιος δεν έχει προσωπικά προβλήματα; Μικρά ή μεγάλα, σοβαρά ή όχι, όλοι έχουν. Ακόμη και το 7χρονο παιδάκι θα βρει να σου προβάλει κάτι ως πρόβλημα. Στον έφηβο μπορεί προσωπικό πρόβλημα να αποτελεί ο χωρισμός του με το άτομο το οποίο είχε βασιστεί πάνω του. Γελάς; Γιατί γελάς; Πού βρίσκεις το αστείο; Όλοι έχουν δικαίωμα στον έρωτα. Κι ο έφηβος. Φυσικά ο έφηβος! Είναι στην ηλικία κατά την οποία οι ορμόνες του κάνουν ξέφρενο πάρτυ, έχει την ανάγκη να αγαπήσει κι να αγαπηθεί. Και ναι, πονάει που χώρισε. Μπορεί για σένα να είναι μια ακόμη βλακεία ώριμε ενήλικα όμως για τον έφηβο που θα ερωτευτεί γκρεμίζεται ίσως κι ο κόσμος στον οποίο πίστευε ότι ζει. Ακούγεται υπερβολή κι ίσως είναι μα ποιος ζει την εφηβεία του με μέτρο; Ποιος είναι άξιος να της βάλει μέτρο; Κανείς. Ούτε εσύ “αγανακτισμένε” γονέα, ούτε εσύ “σοφέ” καθηγητή των Λατινικών, ούτε εσύ “παντογνώστη” προπονητή. Αν θεωρείς όμως τον χωρισμό κάτι τελείως ασήμαντο, μπορώ να σου φέρω παράδειγμα τις φιλίες. Εχεις ενδιαφερθεί ποτέ εσύ πολυάσχολε ενήλικα με το αν ο γιος σου ή η κόρη σου έχει φίλους; Το περασμένο Σάββατο παραδόξως, δεν βγήκε έξω όπως συνηθίζουν οι περισσότεροι έφηβοι. Δεν έδωσες βάση όμως. Γιατί; Το θεώρησες κάτι φυσιολογικό; Λοιπόν, δεν νομίζω πως είναι. Έχεις αναρωτηθεί ποτέ αν το παιδί σου, ο “εξεγερμένος έφηβος” όπως τον αποκαλείς εσύ, περνάει δύσκολα με το αυτονόητο που εσύ ονομάζεις φιλία; Εχεις αναρωτηθεί ποτέ αν είναι θύμα bullying; “Μα φυσικά θα μου μιλούσε.” μου λες. Κι εγώ έρχομαι να σου σκάσω κάθε ροζ φούσκα σου που σε κάνει να πιστεύεις ότι είσαι ο τέλειος προσηλωμένος γονέας. Φυσικά και δε θα σου μιλούσε! Πώς να σου μιλήσει; Πώς να σου ανοιχτεί όταν είσαι πνιγμένος στη δουλειά σου και λες “αργότερα” και το αργότερα μοιάζει ένα σημάδι στον χάρτη μίλια μακριά από εσένα και το ενδιαφέρον σου; Πώς, όταν τον μαλώνεις για τον κακό βαθμό στα καταραμένα αρχαία λες κι η ζωή του περιστρέφεται γύρω από κανόνες γραμματικής και χρονικές αντικαταστάσεις; Απάντησέ μου! Κι αντιμέτωπος με όλα τα παραπάνω, ο έφηβος καλείται να είναι με το χαμόγελο στα χείλη και να σε αντιμετωπίζει λες και δεν συμβαίνει τίποτα στη γαμημένη μηχανική ζωή του στα μόλις 16 του χρόνια. Γι'αυτό έχουν νεύρα οι έφηβοι, φίλε ενήλικα. Κι εσύ είσαι αναγκασμένος να τους σεβαστείς! Γιατί όσες ταλαιπωρίες περνάς εσύ, περνάει κι ο έφηβος. Εσύ έχοντας μια Α πείρα ίσως να έχεις την δυνατότητα να τις διαχειριστείς, ο έφηβος όμως όντας σε άγνοια, δε μπορεί να ανταπεξέλθει. Αντιδράει κι εκρήγνυται σαν μια ωρολογιακή βόμβα. Ελπίζω να σε κάλυψα αγαπητέ γονέα, αγαπητέ καθηγητή, αγαπητέ προπονητή, αγαπητή δασκάλα χορού και να κατάλαβες πως δεν είσαι μόνο εσύ σε αυτόν λαβύρινθο που ονομάζεται ζωή και καλούμαστε να διασχίσουμε. Ελπίζω να ενδιαφερθείς περισσότερο, να σεβαστείς περισσότερο και να δικαιολογήσεις περισσότερο.»
